Όλοι κοιμούνται
κι εγώ ξαγρυπνώ
περνώ σε χρυσή κλωστή
ασημένια φεγγάρια και περιμένω να ξημερώσει
για να γεννηθεί
ένας νέος θεός
μες στην καρδιά μου
την παγωμένη
από άγρια φαντάσματα
και τη μαύρη πίκρα. (Μ. Σαχτούρης)
Έτσι λοιπόν χωρέσανε στα μάτια σου τόσες κοινές ασήμαντες εικόνες.
Ποιος θα ‘ χει χρόνο κάποτε να βυθιστεί στη λίμνη μιας ανάμνησης
Η αιωνιότητα κρατάει τόσο λίγο. … (Α. Φωστιέρης)
Αυτός ο σβώλος είναι
το χρυσάφι των ημερών.
Τον κρατάω στο χέρι μου. … (Anatoly Naiman)
… “Δεν έχω πια άλλη χούφτα γη να χάσω “, λέει.
” Είμαι ελεύθερος : δυο ανάσες δρόμο απ’ την υπέρτατη ελευθερία.
Κρατώ στα χέρια μου το μέλλον μου.
Να, τώρα δα, αρχίζω πάλι απ’ την αρχή, γεννιέμαι ελεύθερος, δίχως γονείς
και διαλέγω απ’ το γαλάζιο τ’ ουρανού τα γράμματα του ονόματός μου. ”
(Μαχμούντ Νταρουίς)
… Ποτέ δεν γνώρισα
μια τέτοια ευτυχία … (Αρσένι Ταρκόφσκι)
Στα ήρεμα και κατάμαυρα νερά εκεί όπου τ’ άστρα αποκοιμιούνται
η λευκή Οφηλία πλέει σα μεγάλο κρίνο,
πλέει πολύ αργά, ξαπλωμένη επάνω στα μακριά της πέπλα
-πέρα στα μακρινά ξερόκλαδα μπορείς ν’ ακούσεις το σάλπισμα του θανάτου. … (Α. Ρεμπώ)
Είναι απίστευτο να σκέφτομαι πως πριν δώδεκα χρόνια,
ούτε λίγο ούτε πολύ,
έκλεισα τα πενήντα. …. (Julio Cortázar)
… Αρχαίο επάγγελμα ο αλιεύς με τα μυστικά του, τις μυρωδιές του.
Με αγκίστρι, με δολώματα, με ψεύτικες υποσχέσεις παρασύρουν τα ψάρια εκεί που θέλουν και τα αιχμαλωτίζουν.
Μετά ακολουθεί το γνωστό μακελειό της σφαγής.
Τα ψάρια δεν διαμαρτύρονται, ξέρουν τον προορισμό τους. … (Γιάννης Κοντός)
Όλα μπορείς να τα σωπάσεις,
όμως ποτέ τον έρωτα∙
την ώρα που ανοίγουν τ’ άστρα
όταν αρχίζει στην καρδιά η μουσική
και κόβονται γλυκά τα γόνατα.
Τότε σε οδηγούν τα βήματά σου… (Γιώργος Ιωάννου)
Περισσότερα ›
Τα ρούχα τ` απλωμένα στο σύρμα
είναι οι βασανισμένες σημαίες της ζωής … (Γιάννης Ρίτσος)