Κυριακή μεσ’ τον χειμώνα (ΙΙI)

Κυριακή μεσ’ τον χειμώνα (ΙΙI)

Κακό
Έχω ναυαγήσει σε ένα φρικτό, έρημο νησί, χωρίς καμία ελπίδα σωτηρίας.
Καλό
Όμως είμαι ζωντανός και δεν πνίγηκα, όπως όλοι οι άλλοι στο πλοίο μου. … (Daniel Defoe)

Περισσότερα ›
Κυριακή μεσ’ τον χειμώνα (ΙΙ)

Κυριακή μεσ’ τον χειμώνα (ΙΙ)

… Και να, κάπου κοντά στο Ιρκούτσκ, στη Σιβηρία, έρχεσαι προς το μέρος μου με το βαθύ χαμόγελο της Λίμνης Βαϊκάλης.
Ρίχνεις επάνω μου ένα παλτό, “είναι του Γκόγκολ” λες, “του Νικολάι Βασίλιεβιτς, το ψάχναμε επί χρόνια”.
Και ευτυχής μου κλείνεις όλο υπονοούμενα το αριστερό σου μάτι. (Αγγελική Πεχλιβάνη)

Περισσότερα ›
Κυριακή μεσ’ τον χειμώνα (Ι)

Κυριακή μεσ’ τον χειμώνα (Ι)

Στη μεγαλούπολη είναι που παρακολουθώ με αγωνία μεγάλη το σκάκι που παίζει το όνειρο με την πραγματικότητα, όπου θα ‘λεγα πως κερδίζει κατά ενενήντα πέντε τοις εκατό η πραγματικότητα τις παρτίδες. … (Ν. Καρούζος)

Περισσότερα ›
Ο άνεμος του Νοεμβρίου (V)

Ο άνεμος του Νοεμβρίου (V)

Αλλά χωρίς μπαλκόνια ούτε θάλασσα – χωρίς εσένα -,
γράφω κοιτάζοντας το απέναντι κτίριο
με τέτοιον τρόπο ώστε η οροφή του να είναι κύμα,
να παίρνει ένα μέρος αυτών των αναμνήσεων
και να μπορώ να σε φανταστώ να μπαίνεις στο σπίτι με την αλμυρή γεύση της μνήμης. (Mireia Calafell)

Περισσότερα ›
Ο άνεμος του Νοεμβρίου (ΙV)

Ο άνεμος του Νοεμβρίου (ΙV)

“… Η ψυχή του γίνεται με τον καιρό σαν πέτρα, σαν τον βράχο που σηκώνει τον φάρο. Στο τέλος γίνεται αδιάφορος για όλα. Δεν λογαριάζει μήτε αρρώστια, μήτε θάνατο… “. (Φώτης Κόντογλου(

Περισσότερα ›
Ο άνεμος του Νοεμβρίου (ΙΙI)

Ο άνεμος του Νοεμβρίου (ΙΙI)

… Μπορούσα να αγαπήσω απόψε με ατελείωτη ζέση,
μπορούσα να αγαπήσω τον πρώτο που θα τύχαινε να ‘ρθει.
Κανείς δεν έρχεται.
Μόνα μένουν τα λουλουδένια μονοπάτια.
Το χαμένο χάδι, θα κυλήσει…
Θα κυλήσει … (Αlfonsina Storni)

Περισσότερα ›
Ο άνεμος του Νοεμβρίου (ΙΙ)

Ο άνεμος του Νοεμβρίου (ΙΙ)

Μόνο στα όνειρά μας είμαστε αληθινοί, γιατί όλα τα άλλα, από τη στιγμή που πραγματοποιούνται, ανήκουν στον κόσμο και σ’ όλους τους ανθρώπους. Αν κάποιο όνειρό μου έπαιρνε σάρκα και οστά, θα το ζήλευα, γιατί θα με είχε απατήσει επιτρέποντας στον εαυτό του να πραγματοποιηθεί … (F. Pessoa)

Περισσότερα ›
Ο άνεμος του Νοεμβρίου (Ι)

Ο άνεμος του Νοεμβρίου (Ι)

Εντέλει, θα μπορούσε πλέον να καθορίζει τη θέση του σε τούτο τον μεγάλο κόσμο, επειδή ήταν σίγουρος ότι θα ζούσε και ότι, τώρα πια, ύστερα από όσα συνέβησαν και βούλιαξαν στην άβυσσο του παρελθόντος, θα ήξερε να  ζήσει σωστά! (Branimir Scepanovic)

Περισσότερα ›
Καιρός να γίνεις τ’ άλλο μου φθινόπωρο (ΙV)

Καιρός να γίνεις τ’ άλλο μου φθινόπωρο (ΙV)

Λιώσε με με το στόμα σου. Σκότωσέ με με τα μαλλιά σου (Διονύσης Σαββόπουλος)

Περισσότερα ›
Καιρός να γίνεις τ’ άλλο μου φθινόπωρο (ΙΙΙ)

Καιρός να γίνεις τ’ άλλο μου φθινόπωρο (ΙΙΙ)

… Γι’ αυτό μια νύχτα σκοτεινή
θ’ ανέβω στην Καισαριανή
με κουρασμένα βήματα
να κλάψω για τα θύματα
στ’ αραχνιασμένα μνήματα … (Ν. Γκάτσος)

Περισσότερα ›

« Προηγούμενη Σελίδα — Επόμενη σελίδα: »