Κυριακή μεσ’ τον χειμώνα (Ι)

Κυριακή μεσ’ τον χειμώνα (Ι)

… Μπορώ κι ακούω την καρδιά μου να χτυπάει / το αίμα μου να κυλάει / και τη μνήμη μου κάποιες λέξεις να τυραννούν, / ζωή και θάνατος / ελευθερία. (Β. Φαϊτάς,)

Περισσότερα ›
Ο άνεμος του Νοεμβρίου (IV)

Ο άνεμος του Νοεμβρίου (IV)

Μαζεύω ήλιο και θάλασσα για το χειμώνα –ίσως και τίποτα αισθήσεις και εικόνες που κάποτε, στην ώρα τους, θάρθουν να μου ζητήσουν «να υπάρξουν», γιατί όσο υπάρχουν δε μου ζητάνε τίποτα– θα πρέπει να χαθούν για ν’ αρχίσουν ν’ αξιώνουν μια θέση στο στίχο. Κ’ εμείς: να τις σώσουμε για να σωθούμε. … (Γ. Ρίτσος)

Περισσότερα ›
Ο άνεμος του Νοεμβρίου (IΙΙ)

Ο άνεμος του Νοεμβρίου (IΙΙ)

Χρόνια με το ίδιο τραίνο ταξιδεύουμε, / λικνίζοντας τ’ απίθανα όνειρά μας: στο ερωτικό, τ’ αμφίβολο ταξίδι μας, / ω, ας μένουμε κι οι δυο μας πάντα ξένοι! (Καίσαρ Εμμανουήλ)

Περισσότερα ›
Ο άνεμος του Νοεμβρίου (IΙ)

Ο άνεμος του Νοεμβρίου (IΙ)

… Μήνας περνά και φέρνει άλλον μήνα. / Αυτά που έρχονται κανείς εύκολα τα εικάζει· / είναι τα χθεσινά, τα βαρετά εκείνα. / Και καταντά το αύριο πια σαν αύριο να μη μοιάζει. … (Κ. Καβάφης)

Περισσότερα ›
Ο άνεμος του Νοεμβρίου (Ι)

Ο άνεμος του Νοεμβρίου (Ι)

Κι όταν η καταιγίδα θα έχει περάσει, δεν θα θυμάσαι πως τα κατάφερες ή πώς επιβίωσες. Δεν θα είσαι καν σίγουρος εάν η καταιγίδα όντως τελείωσε. Ένα πράγμα είναι μόνο σίγουρο. Όταν θα περάσει δεν θα είσαι πια ο ίδιος άνθρωπος με αυτόν πριν ξεκινήσει – Haruki Murakami

Περισσότερα ›
Καιρός να γίνεις “τ’ άλλο μου φθινόπωρο” (V)

Καιρός να γίνεις “τ’ άλλο μου φθινόπωρο” (V)

… έτσι δεν κάνω άλλο / απ’ το να περιφέρω μια υπνηλία /στις συναναστροφές /μια κατανόηση από κόπωση / και μια γλυκιά παραίτηση / που μοιάζει απαίτηση /να με κατανοούν. (Γ. Βαρβέρης)

Περισσότερα ›
Καιρός να γίνεις “τ’ άλλο μου φθινόπωρο” (ΙV)

Καιρός να γίνεις “τ’ άλλο μου φθινόπωρο” (ΙV)

… όλα μου θυμίζουν εσένα / και όλα τα αγαπώ για σένα. (Μ. Σαχτούρης)

Περισσότερα ›
Καιρός να γίνεις “τ’ άλλο μου φθινόπωρο” (ΙΙΙ)

Καιρός να γίνεις “τ’ άλλο μου φθινόπωρο” (ΙΙΙ)

… Θόλωσ’ απ’ τα πολλά νερά / του παραθύρου το υαλί. /Στην επιφάνειά του / τρέχουν, γλιστρούν, κι απλώνονται / κι ανεβοκατεβαίνουν / ρανίδες σκορπισμένες / και κάθε μια λεκιάζει /και κάθε μια θαμπώνει… (Κ. Καβάφης)

Περισσότερα ›
Καιρός να γίνεις “τ’ άλλο μου φθινόπωρο” (Ι)

Καιρός να γίνεις “τ’ άλλο μου φθινόπωρο” (Ι)

… Όλα τα’ άγρια ζώα σκαρφαλώνουν στο κρεβάτι σου. Φυσάει ένας δαιμονισμένος αέρας. …
Ο λαιμός σου είναι ένας γλιστερός κορμός. Δέντρου όπου μάταια προσπαθώ ν’ ανέβω… (Ν. Βαγενάς)

Περισσότερα ›
Θυμήσου τον Σεπτέμβρη (IV)

Θυμήσου τον Σεπτέμβρη (IV)

… Εγώ θα μείνω ακόμα λίγο. / Μήπως και ξαναβρέξει. / Να σε ξεπλύνω λίγο. / Είσαι μες στην αρμύρα και τ’ αλάτια από τότε που ήμουνα θάλασσα. (Κική Δημουλά)

Περισσότερα ›

Επόμενη σελίδα: »