Όταν μιαν Άνοιξη χαμογελάσει … (V)

Όταν μιαν Άνοιξη χαμογελάσει … (V)

Άνοιξε τα παράθυρα … να μάθεις να χαμογελάς … (Γ. Ρίτσος)

Περισσότερα ›
Όταν μιαν Άνοιξη χαμογελάσει … (ΙV)

Όταν μιαν Άνοιξη χαμογελάσει … (ΙV)

Μου μοιάζει ο άνθρωπος μ’ έναν ήλιο, που καίγεται από μόνος του. Κι η Τέχνη, σαν άρρωστος και γιατρός μαζί. … (Κατερίνα Γώγου)

Περισσότερα ›
Όταν μιαν Άνοιξη χαμογελάσει …  (ΙΙΙ)

Όταν μιαν Άνοιξη χαμογελάσει … (ΙΙΙ)

… καθετί από τον ουρανό διαβρώνει σαν αόρατη βροχή τις στέγες, τους τοίχους και τις ψυχές μας… (Ευγένιος Ιονέσκο)

Περισσότερα ›
Όταν μιαν Άνοιξη χαμογελάσει … (ΙΙ)

Όταν μιαν Άνοιξη χαμογελάσει … (ΙΙ)

Διάβαζα ένα ποίημα για την άνοιξη / όταν την είδα να έρχεται από μακριά … / (Χ. Λάσκαρης)

Περισσότερα ›
Μελίνα Μερκούρη … Ήταν κάποτε μια Ελληνίδα θεά …
Όταν μιαν Άνοιξη χαμογελάσει …  (I)

Όταν μιαν Άνοιξη χαμογελάσει … (I)

Πόσες μάσκες και πόσες άλλες πάνω στο πρόσωπο της ψυχής μας φοράμε; (Fernando Pessoa)

Περισσότερα ›
Ενός λεπτού μαζί …

Ενός λεπτού μαζί …

Πιστεύω ότι η ποίηση βοηθάει όσο το κερί που ανάβουμε μπαίνοντας σε ένα έρημο, καταργημένο ξωκκλήσι, με φευγάτους όλους τους αγίους … (Kική Δημουλά)

Περισσότερα ›
Ο Άγιος Φεβρουάριος κι εγώ (IV)

Ο Άγιος Φεβρουάριος κι εγώ (IV)

Ὁ μόνος ἀξιόπιστος μάρτυρας ὅτι ζήσαμε εἶναι ἡ ἀπουσία μας … (Κ. Δημουλά)

Περισσότερα ›
Ο Άγιος Φεβρουάριος κι εγώ (ΙΙΙ)

Ο Άγιος Φεβρουάριος κι εγώ (ΙΙΙ)

Όχι μονάχα εκείνο που είμαστε κι ό,τι απόμεινε από μας / ή ό,τι αγωνιζόμαστε να φαίνεται /
αλλά μαζί μας σέρνουμε και τις μορφές των άλλων … / Έτσι σιγά σιγά το πρόσωπό μας. (Μ. Ελευθερίου)

Περισσότερα ›
Ο ‘Αγιος Φεβρουάριος κι εγώ (ΙΙ)

Ο ‘Αγιος Φεβρουάριος κι εγώ (ΙΙ)

… Βαδίζω έξω από τα σύνορα / θέλοντας να συλληφθώ / και να ομολογήσω / ότι υπήρξα ένα τίποτα /
ένας ιερός πόνος / στην ωμοπλάτη (Γ. Χρονάς)

Περισσότερα ›

Επόμενη σελίδα: »