… και το ηθικό δίδαγμα είναι πως η ευτυχία υπάρχει μέσα στη φαντασία … (Gustave Flaubert)
Περισσότερα ›
Σάρκα μου
Στάζεις κόκκινο
Μια ζωή
Μήνες βαμμένοι
Θέα αίματος
Οικεία … (Αφροδίτη Μιχαηλίδου)
Η ζωή μου σαν ένα πλοίο
στην κρύα κουβέρτα
ώρες κατάμονη
μες στο μυαλό μου
γλείφω τα μέλη σου
ως το πρωί που ξημερώνομαι
σε γνωστά λιμάνια :
” Το πρώτο φιλί ”
” Η άπληστη αγάπη ”
” Η ανία ”
” Ο χωρισμός ”
τοπωνύμια με τη λίγη πειστικότητα
που έχει η πείρα όλη…
(Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ)
… Στην ακτή, η πτώση πάνω στην άμμο, αφημένος στον κόσμο, βυθισμένος στην από σάρκα και οστά βαρύτητά μου, αποχαυνωμένος απ’ τον ήλιο, με καμιά ματιά αραιά και πού στα μπράτσα μου όπου οι λακκούβες στεγνού δέρματος αποκαλύπτουν, καθώς το νερό γλιστρά, το ξανθό χνούδι και τη σκόνη της αρμύρας … Albert Camus
Περισσότερα ›
Κρυμμένος τη ζωή περνάς κι ανεξιχνίαστος σαν πάντα
Και κάποτε είσαι πρόσωπο κι άλλες φορές πάλι τοπίο
Και σε κανένα τ’ ακριβό το θέαμα δε θες να δείξεις
Κι είσαι συνάμα μοναχός σου το κοινό κι ο θεατρίνος.
(Ομάρ Καγιάμ)
Έτσι όπως βγήκε από το μπουφάν της, στον καναπέ που είχαμε αγοράσει όταν έμενα στη Δαφνομήλη, μου ήρθε φλας μια παλιότερη εικόνα της, τότε που ήμαστε μαζί κι ερωτευμένοι. … (Μ. Μήτσορα)
Περισσότερα ›
Να νέμω μόνος τα καρφιά μου,
μόνος να νέμομαι το μηδέν μου το έγκυο
αυτόπτης μάρτυς του θανάτου μου … (Π. Μπουκάλας)
Κι ο Γυιός της τηνέ δέχθηκε στα χέρια του την αγιασμένη της ψυχή. Και τότε γύρεψε η Παναγία απ’ το Γυιό της να την κατεβάσει κάτω στον Άδη, για να ιδεί τους τόπους οπού επήγε εκείνος για να απολυτρώσει τους Προπάτορες, και εκείνος την εισάκουσε. … (Ν. Καρούζος)
Περισσότερα ›
Με ρωτάει ο καιρός
από πού θέλω να περάσει
πού ακριβώς τονίζομαι
στο γέρνω ή στο γερνώ.
Αστειότητες. … (Κ. Δημουλά)
“… Τότε το κύμα προσευχήθηκε να μείνει κύμα για πάντα.
Και η θάλασσα απάντησε :
– “Όχι, πρέπει να σπάσεις, δεν υπάρχει ακινησία μέσα μου. Δισεκατομμύρια φορές θα σηκωθείς ξανά για να σπάσεις, και θα σπάσεις για να ξανασηκωθείς”. … (Patrick Lafcadio Hearn)