Πιστεύω πως η φωτογραφία είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της “ετερογονίας των σκοπών”. Όταν μια εικόνα φτάνει στα μάτια του θεατή, ο αρχικός της σκοπός αλλάζει και σταματά πια να σου ανήκει.
Περισσότερα ›
Μια φορά τον μήνα δύο φωτογράφοι, που συχνά έχουν και την ιδιότητα του δασκάλου φωτογραφίας, θα προχωρούν, παράλληλα και ανεξάρτητα, στην ανάγνωση μιας φωτογραφίας, που θα τους δίνεται. Αυτός που γνωρίζει να γράφει, γνωρίζει προφανώς και να διαβάζει. Όποιος όμως τραβάει φωτογραφίες δεν γνωρίζει αναγκαστικά να τις ερμηνεύει Vilem Flusser, […]
Περισσότερα ›
4 +1 φωτογραφίες 4 + 1 σκέψεις. Κάθε εβδομάδα ακολουθούμε ένα φωτογράφο. Μας χαρίζει τις σκέψεις του σε 4 δικές του φωτογραφίες + 1 φωτογραφία κάποιου μεγάλου φωτογράφου.
Περισσότερα ›
Ο Ralph Crane γεννήθηκε στις 30 Ιουλίου 1913 στο Χάλμπερσταντ της Γερμανίας. Ήταν φωτογράφος του LIFE για αρκετές δεκαετίες και ήταν γνωστός για την ευελιξία και την ευκολία του σε κάθε περιβάλλον. Ψηλός, κομψός κύριος – ένας ευγενικός άνθρωπος και μια ευχαρίστηση να συνεργάζεσαι μαζί του. Ο Crane αναμενόταν να […]
Περισσότερα ›
Μια ακρογιαλιά είν’ όλη η χώρα…
Παντού φυτρώνουμε… ” (Γιάννης Τσίρος)
Petia Angelova – Trapped English Version Η θάλασσα υπήρξε πάντοτε σύμβολο ελευθερίας, κίνησης και ζωής. Στο project «Παγιδευμένοι», όμως, μετατρέπεται σε σκηνή εγκλωβισμού. Οι εικόνες αποκαλύπτουν έναν υποθαλάσσιο κόσμο όπου το όριο ανάμεσα στο φυσικό και το τεχνητό έχει πια χαθεί. Ψάρια κινούνται μέσα σε πλαστικά περιτυλίγματα, αντικείμενα ανθρώπινης προέλευσης […]
Περισσότερα ›
Ακούγοντας με τα μάτια. Μια συνομιλία φακού και μουσικής.
Περισσότερα ›
4 +1 φωτογραφίες 4 + 1 σκέψεις. Κάθε εβδομάδα ακολουθούμε ένα φωτογράφο. Μας χαρίζει τις σκέψεις του σε 4 δικές του φωτογραφίες + 1 φωτογραφία κάποιου μεγάλου φωτογράφου.
Περισσότερα ›
Οι φωτογραφίες μου δεν αφορούν την πόλη, αλλά γεννιούνται από την πόλη. Η σύγχρονη πόλη ως σκηνή, οι περαστικοί ως ηθοποιοί που δεν συμμετέχουν σε ένα θεατρικό έργο αλλά είναι οι ίδιοι το έργο… (Dave Heath)
Περισσότερα ›
Στέκεται μόνη της στη σκηνή και δεν κρατάει κάποιο όργανο.
Ακουμπά τις παλάμες στο στήθος της, εκεί όπου γεννιέται η αναπνοή
κι όπου σβήνει.
Οι παλάμες δεν τραγουδούν ούτε το στήθος.
Ό,τι τραγουδάει είναι ό,τι μένει σιωπηλό.
(Adam Zagajewski)