Κι έγινε τότε ένα θαύμα
από εκείνα που διαβάζαμε στα παιδικά βιβλία
για την Κίνα […] (Νάνος Βαλαωρίτης)
… Είπα ψέματα
όταν είπα ότι ο θάνατος ήταν απαίσιος.
Ο θάνατος είναι γλυκύτατος.
Μα κανείς από όλους εμάς δεν έχει ακόμη
γευτεί τη νοστιμιά του. (Fatma Hassona)
… Καταραμένε χωρισμέ.
Μου τρέμουνε τα χείλη στ’ όνομά σου… (Μ. Πολυδούρη)
Ναπολέων Λαπαθιώτης, Στέφανος Χρόνης,
Περισσότερα ›
… στο έβγα του χωριού βρήκα κάποιον που πουλούσε χαρταετούς
αγόρασα έναν, τον αμόλησα στην αύρα της θάλασσας
και είπα στον έμπορα
να δέσει την άκρη του σπάγκου
στην πόρτα της καλύβας σου, για να με φέρεις στο νου σου την ώρα που θα βγαίνεις… (Λου – Κιάνγκ – Τσέου)
Μια ακρογιαλιά είν’ όλη η χώρα…
Παντού φυτρώνουμε… ” (Γιάννης Τσίρος)
Στέκεται μόνη της στη σκηνή και δεν κρατάει κάποιο όργανο.
Ακουμπά τις παλάμες στο στήθος της, εκεί όπου γεννιέται η αναπνοή
κι όπου σβήνει.
Οι παλάμες δεν τραγουδούν ούτε το στήθος.
Ό,τι τραγουδάει είναι ό,τι μένει σιωπηλό.
(Adam Zagajewski)
Ανοίγει το παράθυρόν μου κόσμον άγνωστον.
Αναμνήσεων ευόσμων, αρρήτων μοι προσφέρεται πηγή. … (Κ. Καβάφης)
Κρατώ το χέρι σου
μες στο σκοτάδι
και προχωρώ.
Εσύ και δυο άστρα που επιζήσαν
οι μόνοι μου συνοδοί. … (Kλείτος Κύρου)
… Πλάσθηκες για ασυνήθιστες στιγμές.
Μετατρέψου, εξαφανίσου χωρίς λύπη,
διάλεξε την γλυκιά ακαμψία.
Στη μια γειτονιά μετά την άλλη, το τέλος του κόσμου συνεχίζει χωρίς διακοπή, χωρίς σφάλμα… (René Char)