Κυριακή μεσ’ τον χειμώνα (ΙΧ)

Κυριακή μεσ’ τον χειμώνα (ΙΧ)

… Άμα βρέθηκε μονάχη της η Ελένη, άρχισε να περπατά στο μάκρος του ποταμού.
Μια παράξενη διάθεση της ήρθε : να τραγουδήση.
Και τραγούδησε.
Το τραγούδι της όμως ήταν θλιβερό και παραπονεμένο. … (Χανς Κρίστιαν Άντερσεν)

Περισσότερα ›
Κυριακή μεσ’ τον χειμώνα (VIIΙ)

Κυριακή μεσ’ τον χειμώνα (VIIΙ)

Το ένα δεν είναι μισό δύο. Είναι τα δύο μισό του ένα:
κι αν ξανά ολοκληρωθούν αυτά τα μισά, δε θα τύχει
θάνατος … (Lee Cummings)

Περισσότερα ›
Κυριακή μεσ΄ τον χειμώνα (VIΙ)

Κυριακή μεσ΄ τον χειμώνα (VIΙ)

Κρύβομαι μες στο λουλούδι μου,
Αυτό που στο Βάζο σου μαδά,
Εσύ, ανύποπτη, νιώθεις για μένα –
Κάτι σχεδόν σαν μοναξιά (Έμιλυ Ντίκινσον)

Περισσότερα ›
Κυριακή μεσ΄ τον χειμώνα (VI)

Κυριακή μεσ΄ τον χειμώνα (VI)

[…] Να γίνει ο καθένας μας
ένας ήλιος που σκέφτεται.  (Νικηφόρος Βρεττάκος)

Περισσότερα ›
Κυριακή μεσ’ τον χειμώνα (V)

Κυριακή μεσ’ τον χειμώνα (V)

Πίστευαν και οι δυο ακράδαντα
ότι ένα ξαφνικό πάθος
τους ένωσε.
Μια τέτοια βεβαιότητα είναι ωραία,
αλλά η αβεβαιότητα είναι ακόμη πιο ωραία. … (Wislawa Szymborska)

Περισσότερα ›
Χριστούγεννα 2024
Κυριακή μεσ’ τον χειμώνα (ΙV)

Κυριακή μεσ’ τον χειμώνα (ΙV)

Όλοι κοιμούνται
κι εγώ ξαγρυπνώ
περνώ σε χρυσή κλωστή
ασημένια φεγγάρια και περιμένω να ξημερώσει
για να γεννηθεί
ένας νέος θεός
μες στην καρδιά μου
την παγωμένη
από άγρια φαντάσματα
και τη μαύρη πίκρα. (Μ. Σαχτούρης)

Περισσότερα ›
Κυριακή μεσ’ τον χειμώνα (ΙΙΙ)

Κυριακή μεσ’ τον χειμώνα (ΙΙΙ)

Έτσι λοιπόν χωρέσανε στα μάτια σου τόσες κοινές ασήμαντες εικόνες.
Ποιος θα ‘ χει χρόνο κάποτε να βυθιστεί στη λίμνη μιας ανάμνησης
Η αιωνιότητα κρατάει τόσο λίγο. … (Α. Φωστιέρης)

Περισσότερα ›
Κυριακή μεσ’ τον χειμώνα (ΙΙ)

Κυριακή μεσ’ τον χειμώνα (ΙΙ)

Αυτός ο σβώλος είναι
το χρυσάφι των ημερών.
Τον κρατάω στο χέρι μου. … (Anatoly Naiman)

Περισσότερα ›
Κυριακή μεσ’ τον χειμώνα (Ι)

Κυριακή μεσ’ τον χειμώνα (Ι)

… “Δεν έχω πια άλλη χούφτα γη να χάσω “, λέει.
” Είμαι ελεύθερος : δυο ανάσες δρόμο απ’ την υπέρτατη ελευθερία.
Κρατώ στα χέρια μου το μέλλον μου.
Να, τώρα δα, αρχίζω πάλι απ’ την αρχή, γεννιέμαι ελεύθερος, δίχως γονείς
και διαλέγω απ’ το γαλάζιο τ’ ουρανού τα γράμματα του ονόματός μου. ”
(Μαχμούντ Νταρουίς)

Περισσότερα ›

« Προηγούμενη ΣελίδαΕπόμενη σελίδα: »