Τα πάντα καταλήγουν στον ίδιο τόπο,
τα πάντα έγιναν από χώμα,
και τα πάντα επιστρέφουν
στο χώμα. … (Εκκλησιαστής, Κεφάλαιο 3 – Αγία Γραφή)
ΟΙ Έλληνες φωτογράφοι … το Ελληνικό Πάσχα μέσα από το φακό τους.
Περισσότερα ›
Και τώρα πού θα κρατηθώ, πού θα σταθώ, πού θα ’μπω,
που απόμεινα ξερό δεντρί σε χιονισμένο κάμπο;
Γιε μου, αν δε σου ’ναι βολετό να ’ρθεις ξανά σιμά μου,
πάρε μαζί σου εμένανε, γλυκειά μου συντροφιά μου. … (Γ. Ρίτσος)
Η εμπειρία, σαν ένας μουσικός χλωμός,
κρατά την άρπα της υπομονής στο χέρι
και μιας θεϊκής βουλής που η γνώση μας δεν ξέρει περίπλοκος πώς ξεδιπλώνεται ο σκοπός
σ’ ελάσσονες θλιμμένες… (Elizabeth Barrett Browning)
Κι έπειτα τα χρόνια θα περάσουν.
Όγκοι βουνών και πέτρας θα παρεμβληθούν.
Θα ξεχαστούνε όλα … (Τϊτος Πατρίκιος)
Αιώνια νιότη !
Αιώνια Ζωή ! (Oscar Wilde)
ΤΖΙΜ
Θέλετε να χορέψουμε, δεσποινίς Γουίνγκφηλντ ;
ΛΩΡΑ
Ω, μα – … “(Tennessee Williams, “Ο Γυάλινος Κόσμος”)
… Ένιωθα φωτιές κι ένιωθα πληγές και στο πετσί και στα σωθικά μου. Κι ο γιος σου ήτανε μόνο μια σταλαματιά νερό, που απ’ αυτήν περίμενα παιδιά, χτήματα, ευτυχία.. Όμως ο άλλος ήτανε ποτάμι σκοτεινό, γεμάτο κλαριά, που ερχόταν βουερό και μου τραγούδαγε μουρμουριστά ανάμεσα στις καλαμιές. (Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα: «Ματωμένος Γάμος»}
Περισσότερα ›
Ναι, σε γύρευε η άνοιξη καιρό.
Και κάποια αστέρια πίστευαν πως θα τα νιώσεις.
Λησμονημένο φούσκωσε πάλι ένα κύμα σε σένα, ή λόγος ήταν που διάβαινες σ’ ένα παράθυρο ανοιχτό και ήχος βιολιού αντήχησε εκεί. …(Ράινερ Μαρία Ρίλκε)
Ω !
Σχήμα μου
Έλευση και Φυγή μου
Εσύ
Ένυλό μου Όνειρο … (Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης)