… Κάπου στης γης τ’ άλλο το πλευρό
Περπατούσα εγώ άκρη μιας γραμμής
Ήμουν εγώ σε άμμο και νερό … (Ν. Μωραΐτης)
Η θάλασσα είναι η μόνη μου αγάπη.
Γιατί έχει την όψη του ιδανικού.
Και τ’ όνομά της είναι ένα θαυμαστικό. …
(Κώστας Καρυωτάκης)
Άρχισε ψύχρα.
Το γύρισε ο καιρός σε αναχώρηση. … (Κ. Δημουλά)
Κάθε γενιά είναι νέα και οι χαμένοι παράδεισοι είναι δικαίωμα των γέρων. (Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ)
Περισσότερα ›
… Είναι τα ύδατα που αμφισβητούν το διαχωρισμό τους απ’ τη γη
Που αμφισβητούν τη γένεσή μας … (Αργύρης Χιόνης)
Άλλοτε η θάλασσα μας είχε σηκώσει στα φτερά της
Μαζί της κατεβαίναμε στον ύπνο
Μαζί της ψαρεύαμε τα πουλιά στον αγέρα
Τις μέρες κολυμπούσαμε μέσα στις φωνές
και τα χρώματα … (Γιώργος Σαραντάρης)
Η ζωή μου σαν ένα πλοίο·
ο έρωτας η θάλασσα τριγύρω…
(Κατερίνα Αγγελάκη – Ρουκ)
Τώρα που βρήκα πια μιαν αγκαλιά,
καλύτερη κι απ’ ό,τι λαχταρούσα,
τώρα που μου ‘ρθαν όλα όπως τα ‘θελα
κι αρχίζω να βολεύομαι μες στην κρυφή χαρά μου,
νιώθω πως κάτι μέσα μου σαπίζει. (Ντίνος Χριστιανόπουλος)
… Κι αν είσαι άνεμος
Εγώ σε κράτησα … (Μ. Χατζηγιάννης)
Ποια θάλασσα;
Καιρός να επικρατήσει η λογική
του σώματος ετούτου που διαθέτεις.
Ντύσου και κολύμπα.
(Απαγορεύεται η ρίψις δακρύων.
Είναι που είναι από μόνη της αλμυρή
λύσσα η ωριμότης). (Κ. Δημουλά)