Aφήνοντας πίσω νύχτες φόβου και τρόμου
Ανατέλλω
Σε ένα ηλιοβασίλεμα που είναι θαυμαστά ξάστερο
Ανατέλλω
Είμαι το όνειρο και η ελπίδα του σκλάβου.
Ανατέλλω
Ανατέλλω
Ανατέλλω
(Μάγια Αγγέλου)
Καθ’ οδόν
(7 και 30’ πρωινή προς εργασίαν)
συναντώ τον Μάρτιο
ευδιάθετον,
υπαινιγμών πλήρη
περί ανοίξεως και λοιπά. … (Κ. Δημουλά)
.. Αχ! Πού πήγες άλογό μου
που δεν ήθελες να πιεις;
Αχ, μαράζι μες στο χιόνι….
Νάνι το γαρούφαλό μου
που τη γης δακρυοποτίζει,
τ’ άλογό μας το καλό… (Federico Garcia Lorca)
Καπνίζω όπως πατάς τη σκανδάλη
Ελπίζοντας πως αν όχι σ’ αυτό
Τότε στο επόμενο τσιγάρο
Θα σημαδέψω μια ολόκληρη λύπη
Βαθιά στον πνεύμονα
Και δεν θ’ αστοχήσω
(Θεώνη Κοτίνη)
Είμαστε εδώ
Χωρίς να είμαστε
Αναπνέουμε
Περπατάμε
Μισούμε
Αγαπάμε
Αγοράζουμε
Πουλάμε
Μόνο και μόνο
Για να δικαιολογούμε
Την απουσία μας … (Γιάννης Αγγελάκας)
… Ανοίγω τα συρτάρια μου και βρίσκω ουρανό.
Ψάχνω για τις κάλτσες μου και βρίσκω
παλιές φωτογραφίες. … (Γ. Κοντός)
Βάδιζε με παγωμένα σύμφωνα στο στόμα.
Στον απειροστικό δρόμο τής μοναξιάς του,
τα χιόνια έλιωναν στο αποτύπωμα τής σόλας του.
Τα σημάδια του άφηνε.
Σε δρόμο ατέλειωτο, χωρίς χάρτη να περιλαμβάνει. … (Μάνος Μαυρομουστακάκης)
Το χιόνι είναι άσπρο, μαλακό σαν τελειωμένος έρωτας … (Γ. Ρίτσος)
Περισσότερα ›
Aπελπισμένες νύχτες του Γενάρη αυτουνού, σαν φεύγ’ η οπτασία και μ’ αφήνει μόνο. … (Κωνσταντίνος Καβάφης)
Περισσότερα ›
Ποτέ δεν αναζήτησα το απροσδόκητο, την καινοτομία, το εξαιρετικό, αλλά μάλλον αυτό που είναι πιο χαρακτηριστικό της καθημερινότητάς μας… (Willy Ronis)
Περισσότερα ›