… Τώρα το ετοιμοθάνατο
βαλσαμωμένο αγέρι,
γλυκά τραγούδια θλιβερά
ν’ αναστενάξει ξέρει…
Αλήθεια, ξέρει πιο γλυκά
να τραγουδά από μένα!
Εγώ δεν ξέρω πιο γλυκά
μα ξέρω πιο θλιμμένα …
(Ναπολέων Λαπαθιώτης)
Άραγες να ‘ναι η μοναξιά σ’ όλους του κόσμους ίδια; … (Οδυσσέας Ελύτης,)
Περισσότερα ›
… Για την ωραία τη στιγμή τη μαγική
που σμίξαμε τα χέρια και τα χείλια
δε το θυμάμαι ήταν Κυριακή
κι’ ήταν δύση ροδινή του Απρίλη… (Λάμπρος Πορφύρας)
Να είχαμε μιαν άνοιξη.
Μη γελάς.
Με πράγματα που δεν υπάρχουν μη γελάς. … (Κ. Δημουλά)
Απόψε κοιμηθήκαμε στην αγκαλιά της Άνοιξης
ακουμπώντας το κεφάλι στην καρδιά της
ακούγαμε στον ύπνο μας τις ανάσες των πουλιών και την καρδιά μας … (Henri Cartier Bresson)
Πιστεύω ότι η ποίηση βοηθάει όσο το κερί που ανάβουμε μπαίνοντας σε ένα έρημο, καταργημένο ξωκκλήσι, με φευγάτους όλους τους αγίους… (Κ. Δημουλά)
Περισσότερα ›
… να γίνομαι άνεμος για τον χαρταετό και χαρταετός για τον άνεμο, ακόμη και όταν ουρανός δεν υπάρχει … (Οδυσσέας Ελύτης)
Περισσότερα ›
… κόβω τις σελίδες τις άγραφες σε μικρά μικρά κομμάτια
και χαρτοπόλεμο κατάμουτρα στον χρόνο τα πετώ … (Μαρία Χαραλαμπίδη)
Έλα να δεις την άνοιξη πού περπατάει
Που με τα σύννεφα αγκαλιά μας χαιρετάει
Έλα να δεις την κόρη μου πως έγινε μεγάλη
Και τραγουδάει με μια φωνή πού δεν ήταν δικιά της
Και τραγουδάει μ’ ένα παλμὸ που είναι του κόσμου όλου … (Γ. Σαραντάρης)