Θυμήσου τον Σεπτέμβρη (IV)
photo: Ελένη Ονάσογλου
ΑΣ ΖΗΣΟΥΜΕ, λοιπόν, ΣΑΝ ΤΑ ΑΓΙΟΠΟΥΛΙΑ
( …κι ας μην πετάξουμε ποτέ…)
δε χρειάζεται να περπατάς στην έρημο γονατιστός
για να μετανιώσεις και να συγχωρεθείς για την κακία σου
άσε τα τρυφερά σημεία της καρδιάς σου εκτεθειμένα
δε θα νιώσουμε μόνοι αν χαμογελάσουμε ο ένας στον άλλο
μίλα για τον πόνο το δικό σου να ακούσεις τον πόνο των άλλων
τι κι αν η γη γυρίζει και αν η ζωή συνεχίζεται χωρίς εμάς
τι κι αν τα τοπία που αγάπησες εκεί όπου μεγάλωσες τα ακονίζει κάθε μέρα ο ήλιος…
τι κι αν τα πουλιά σκεπάζουν τον ουρανό καθώς φεύγουν
ψάχνοντας ένα καλύτερο τόπο με δένδρα γεμάτα φύλλα
να στήσουν νέες φωλιές στην ανασφάλεια των καιρών μας
όποιος και να είσαι ή όσο μόνος και αν νιώθεις
ο κόσμος είναι εδώ και μπορείς να τον πλάσεις
όπως θα τον ήθελες να είναι
με τη φαντασία σου να τον κάνεις πολύ πιο υπέροχο συναρπαστικό
αρνούμενος για πάντα τον υπάρχοντα κόσμο …
(Βάσος Γεώργας)
