Αν ενώσεις το βροχόνερο με το δάκρυ σου, το γέλιο σου με τον ήλιο, το σίφουνα, τον αγέρα με την ξεσηκωμένη αγανάκτησή σου.Αν κλάψεις για τα παιδάκια με τις ρόδινες ανταύγειες του δειλινού στο πρόσωπο, […] θα βρεις τη μοναξιά σου. – Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ
Περισσότερα ›
κορίτσια που μ’ ερωτεύθηκαν παράφορα / γονατίζουν / λύνουν τα μαλλιά / ανοίγουν τα χέρια / και προσεύχονται / για τα μεσημέρια της θάλασσας / γ
για τις νύχτες του ήλιου / για τις φωνές της βροχής / για ό,τι δικό μου / μοίρασα / σπατάλησα / έχασα. (Ν. Καρύδης)
Κι ένας χειμερινός κολυμβητής, γέρος, πεισματάρης, / ανηφορίζει τη ζωή του από το τέλος, / από το τέλος στην αρχή. (Νίκος Δήμου)
Περισσότερα ›
… Κι αν θα διψάσεις για νερό, θα στύψουμε ένα σύννεφο! (Νίκος Γκάτσος)
Περισσότερα ›
… Είστε υπέρ ή κατά; Σκεφθείτε το καλά. Θα περιμένω. (Μανώλης Αναγνωστάκης, Η απόφαση)
Περισσότερα ›
… Μου δίνετε σας παρακαλώ τη μαμά μου; / Τι αριθμό πήρα; Τον ουρανό, αυτόν μου έχουν δώσει. Δεν είναι κει; / Μπορώ να της ουρλιάξω ένα μήνυμα; / Είναι μεγάλη ανάγκη πείτε της είδα στον ύπνο μου ότι πέθανε κι εγώ μικρό παιδί κατουρημένο γοερά μούσκεμα ο φόβος ως απάνω κι ακόμα να στεγνώσει. Να ΄ρθει να τον αλλάξει. … (Κική Δημουλά)
Περισσότερα ›
… Όσο θα βλέπουν μάτια κι άνθρωποι αναπνέουν, οι στίχοι αυτοί θα ζουν κι εσύ θα ζεις μαζί τους (William Shakespeare)
Περισσότερα ›
Αν σ’ απειλήσει ο κίνδυνος, δεν έχεις προστασία. / Αν σ’ απειλήσει η ευτυχία, είσαι ανίσχυρος. (Vladimir Holan)
Περισσότερα ›
Αλήθεια κείνη η άνοιξη, εκείνο το πρωινό, εκείνη η απλή κάμαρα της ευτυχίας, αυτό το σώμα σου που κράταγα πρώτη φορά γυμνό, αυτά τα δάκρυα που δεν μπόρεσα στο τέλος να κρατήσω – πόσο σου πήγαιναν.
Κύριε, όλα από σένα ξεκινούν. Κι όλα σε σένα θα ‘ρθουν να τελειώσουν.
Κι η άνοιξη δεν είναι παρά η νοσταλγία σου για κείνες τις λίγες ώρες που έζησες στη γη. (Τ. Λειβαδίτης)
… Ξεχειλίζουν οι εκκλησίες.
Δεν χωράω, δεν πειράζει.
Θα μάθω το τετέλεσται
από άλλη πηγή.
Πιο θετική (Κ. Δημουλά)