Ο Άγιος Φεβρουάριος κι εγώ (ΙΙΙ)
photo: Ιορδάνης Κεραμιδάς
… ΦΕΥΓΟΥΜΕ από το καλυβοχώρι προτού χαράξει η αυγή.
Σ’ άφησα κουλουριασμένη στο κρεβάτι σου, ζεστούλα κι ολοστρόγγυλη
σαν ορτύκι μέσα στ’ αυλάκι.
Και κίνησα πάνω στο άλογο γι’ άλλο χωριό.
Αλλά στο έβγα του χωριού βρήκα κάποιον που πουλούσε χαρταετούς
αγόρασα έναν, τον αμόλησα στην αύρα της θάλασσας
και είπα στον έμπορα
να δέσει την άκρη του σπάγκου
στην πόρτα της καλύβας σου, για να με φέρεις στο νου σου την ώρα που θα βγαίνεις…
(Λου – Κιάνγκ – Τσέου*, «Θέατρο Σκιών»
Απόδοση: Ε.Χ. Γονατάς)
___
**Ο Λου-Κιανγκ-Τσέου είναι επινόηση του Pierre Bettencourt, και όλα τα «κινέζικα» ποιήματα του Θεάτρου Σκιών δεν είναι παρά έργο του ιδίου, ο οποίος χρησιμοποίησε ίσως το τέχνασμα αυτό για να εκφράσει με μεγαλύτερη άνεση ένα μέρος του προσωπικού του οράματος.
