Η Στέφη Κωστή συμμετέχει στην κατηγορία Νέοι Έλληνες Φωτογράφοι του Athens Photo Festival 2020, με το έργο ID, αποτέλεσμα έρευνας των δυο τελευταίων ετών σχετικά με την ταυτότητα του φύλου, σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο, κατά το χρονικό σημείο της μετάβασης από την αθωότητα στην ουσιαστική ενηλικίωση.
Περισσότερα ›
Ο μαζικός τουρισμός ήταν ανέκαθεν μια διαδικασία που άλλαζε ονόματα και τοποθεσίες ανεξέλεγκτα. Ο τουρισμός είναι μέρος μια αέναης εναλλαγής από την ακμή στη παρακμή.
Περισσότερα ›
Δημήτρης Σιδερίδης – HELLENIKON
Περισσότερα ›
Οι Κυριακές σε βάθος. Οι Κυριακές με βάθος. 12 αποτυπωμένες πτυχές οικογενειακών στιγμών σε φιλμ. 12 συναντήσεις οικείων ανθρώπων που άλλοτε αναγνωρίζουν την συγγένειά τους και άλλοτε η συγγένεια ξανασυστήνεται.
Περισσότερα ›
Η μνήμη είναι ένα πολύ εύθραυστο πράγμα και δεν είναι ποτέ αντικειμενική – μετατρέπεται από τη φαντασία μας- και αν το σκεφτεί κανείς με αυτόν τον τρόπο, το παρελθόν δεν υπάρχει, είναι μια βουτιά σε πολλά μέρη ταυτόχρονα. Αυτό ήθελα το έργο να εκπροσωπεί, να μοιάζει με μια αλληγορία.
Περισσότερα ›
Το κεντρικό θέμα του έργου “Alba lux” αφορά τις επιθανάτιες εμπειρίες (Near-Death Experiences / NDE). Οι NDE είναι βαθιές προσωπικές εμπειρίες που συνδέονται με τον θάνατο ή τον επικείμενο θάνατο, για τις οποίες οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι μοιράζονται παρόμοια χαρακτηριστικά.
Περισσότερα ›
Η Κλεψύδρα του Οδυσσέα Η συγκεκριμένη φωτογραφική εργασία αποτελεί ένα σύνολο από θραύσματα εικόνων που προέρχονται από την φωτογραφική αποτύπωση στιγμιότυπων κι επιλεγμένων σκηνών, μέσω της διαδικασίας πολύωρης παρακολούθησης διαφόρων τηλεοπτικών προβολών, κάτω από ιδιάζουσες για την συνήθη καθημερινότητά μου συνθήκες. Πρόκειται για ένα προσωπικό αλληγορικό αφήγημα του οποίου έμπνευση […]
Περισσότερα ›
Where I come from, even the air is melancholic. At dusk, when the light gives out its final rasping breaths, ghosts come out from the bowels of the earth to remind you of who you are. I have breathed that air for years, and I have lost count of how many times my lungs got filled and emptied of that “pneuma”of existence. Melancholy gives back to us our most solid and sad awareness: the idea of the end.
Περισσότερα ›
Το έργο “on the verge” δημιουργήθηκε μέσα στις συνθήκες καραντίνας. Ο δημιουργός τοποθετεί την συσσωρευμένη κοινωνική καταπίεση στην ανθρώπινη μορφή που πασχίζει να σκίσει την σιωπή.
Περισσότερα ›
Η εργασία “Vialattea” προσπαθεί να συλλάβει τη διαδικασία της “βαθιάς ανάσας” μετά την πρωταρχική αντιμετώπιση του δράματος της ανθρώπινης περιπέτειας και της υπαρξιακής αγωνίας του ίδιου του δημιουργού. Μια φυσική διαδικασία μεταστροφής του βλέμματός στην ύλη, στο έδαφος και στο αχανές πεδίο της συλλογικής μνήμης και των αναπαραστάσεων. Είναι ένα γαλαξίας αναβιώσεων: Μνήμες φωτός, μερικές φορές κατανοητές, μερικές φορές σπασμωδικά αναγνωρίσιμες. Μια κινηματογραφική παραλλαγή μιας φωτογραφίας γρήγορης και μελαγχολικής, που παρουσιάζεται ως θραύσματα μιας ζωής που ο δημιουργός αναπολεί από το παράθυρο ενός κινούμενου τρένου.
Περισσότερα ›