Οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται σε αυτή την ενότητα (βιβλίο) στοχεύουν στο να γεννήσουν την αίσθηση του ανοίκειου στο θεατή (αναγνώστη). Την αίσθηση ενός κόσμου που ενώ όλα τα κομμάτια του είναι αναγνωρίσιμα και καθημερινά, παρόλα αυτά μοιάζουν να συνθέτουν ένα νέο κόσμο. Στον κόσμο αυτό, τα ιδιαίτερα ανθρώπινα χαρακτηριστικά και οι ανθρωπομορφικές συνδέσεις, δημιουργούν μια αίσθηση απομόνωσης, φόβου και ανησυχίας.
Περισσότερα ›
Σε αυτή τη φωτογραφική σειρά, επηρεασμένος από το ποίημα του Κ. Καβάφη, ο Κ. Τζαβέλας θέλει να μας δείξει τα τείχη- όρια που έχουν επιβληθεί,, αλλά κυρίως τι υπάρχει μέσα σε αυτά τα τείχη και ίσως τι μπορεί, να δηλώνουν έμμεσα ή και άμεσα.
Περισσότερα ›
Το Black moon rising είναι ένα εξελισσόμενο έργο της φωτογράφου Hester Baars, που προκύπτει από την επιθυμία της να δώσει στον μυστηριώδη κόσμο των ονείρων περισσότερους λόγους για να υπάρξει
Περισσότερα ›
“Το έργο αυτό εξυπηρέτησε την ανάγκη δημιουργίας ενός ξεχωριστού σύμπαντος, σε απόσταση ασφαλείας από την πραγματικότητα, απαλλαγμένο από την αντικειμενική αίσθηση του χρόνου”
Περισσότερα ›
Αυτή η σειρά είναι ένα είδος δομημένης και αναστημένης διαθήκης, στην οποία αποστάζονται έννοιες και μίξεις ενός πολιτισμού όπως ο κουβανέζικος, της μικτής φυλής αλλά και της μοναδικότητας, που ακόμα και σήμερα βρίσκει ικανοποίηση στη νοσταλγία και τη συντήρηση ενός εκπληκτικού και ξεθωριασμένου ιδανικού.
Περισσότερα ›
Το portfolio αυτό αποτελεί φόρο τιμής στην ομώνυμη ταινία του «παλιού δάσκαλου» Wim Wenders. Είναι κυρίως εμπνευσμένο από ένα παγωμένο στιγμιότυπο του φιλμ με υπότιτλο “Αυτή είναι μια υπέροχη εικόνα. Είναι τόσο άδεια».
Περισσότερα ›
To «Mute» είναι ένα φωτογραφικό project που διαπραγματεύεται την απώλεια. Μέσα σ’ ένα διάστημα δύο ετών και κι έχοντας περιηγηθεί στην ευρύτερη περιοχή των προαστίων της γενέτειρας πόλης μου, αποπειρώμαι να αποτυπώσω στις φωτογραφίες αυτές, τις διαφορετικές νοηματοδοτήσεις της απώλειας, όπως αυτές εμφανίζονται σε αντικείμενα ή «αντικείμενα».
Περισσότερα ›
“Όσοι συνεχίζουμε να κάνουμε κινηματογράφο είναι, επειδή δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Δεν είναι πια επάγγελμα αλλά τρόπος αναπνοής…” Θεόδωρος Αγγελόπουλος
Περισσότερα ›