For staying is nowhere – Ομαδική έκθεση στο Haus N Athen

For staying is nowhere – Ομαδική έκθεση στο Haus N Athen

For English scroll down

Έχοντας ως σημείο εκκίνησης ένα στίχο της Πρώτης Ελεγείας του Ντουίνο του Ράινερ Μαρία Ρίλκε, η ομαδική έκθεση ‘For staying is nowhere’ εξερευνά τις πολλαπλές αναγνώσεις του μυστικισμού με σκοπό να νομιμοποιήσει ποιότητες του αόρατου, του άφατου, του άχρονου. Η μυστικιστική πράξη, τόσο ως διαδικασία απόκρυψης όσο και μύησης στο άγνωστο, αποτελεί τον βασικό άξονα γύρω από τον οποίο συνδιαλέγονται τα έργα της έκθεσης.

Η σύλληψη των Ελεγειών από τον Ρίλκε, γίνεται τη στιγμή που βιώνει μια μυστικιστική εμπειρία, ενώ η συγγραφή τους αποτελεί μια προσπάθεια να επικυρώσει λεκτικά την παράλογη φύση αυτής της αποκάλυψης. Στα πλαίσια της ποιητικής αυτής καταγραφής, ο Ρίλκε κατορθώνει να αποδαιμονοποιήσει τις αμφισημίες της ύπαρξης, να διαβάζει την υπερβατικότητα ως μια εναλλακτική κανονικότητα. Το πένθος μετατρέπεται σε συνειδητή μεθοδολογία ανάλυσης αυτού που ξεφεύγει του ορθολογικού νοήματος, ο ύμνος και ο θρήνος ταυτοποιούνται σε μια προσπάθεια αποδέσμευσης της απόρριψης, της αποτυχίας και της απώλειας από το σημειολογικό τους βάρος, ο έρωτας μεταμορφώνεται σε μέσο μύησης σε κάθε είδους αλλότητα.

Τα έργα της έκθεσης εξερευνούν ακριβώς αυτές τις συνθήκες, δημιουργώντας συνδέσεις τόσο με ιστορικά και κοινωνικοπολιτικά δεδομένα της εκάστοτε εποχής δημιουργίας τους όσο και μέσω της αχρονικότητάς τους. Οι αντηχήσεις μιας τελετουργικής συντροφικότητας, και η σχέση τους με την προσωπική και συλλογική ταυτότητα βρίσκονται στο επίκεντρο της φωτογραφικής πρακτικής του Σπύρου Στάβερη και μιας επιλογής απτών και άυλων αρχείων του Νάνου Βαλαωρίτη και της Marie Wilson, σε επιμέλεια της Νάντιας Αργυροπούλου. Αναγνωρίζοντας ότι η ακριβής αναδημιουργία της μυστικιστικής εμπειρίας είναι αδύνατη, τα έργα των παραπάνω καλλιτεχνών αποπειρώνται την σχηματική καταγραφή αυτού που δεν μπορεί να συστηματοποιηθεί. Αντίστοιχα, τα έργα της Ναταλί Γιαξή, της Μυρτώς Ξανθοπούλου και της Γιάννας Χαραχλιάνη, χρησιμοποιώντας μια πλαστική ή ζωγραφική ιδιόλεκτο ως μεθοδολογία μύησης στο αμέτρητο, λειτουργούν ως σύγχρονα ξόρκια, ως διαλογιστικοί ψαλμοί. Η ιεροτελεστική αξία της επανάληψης και μεταβλητότητας του ίδιου μοτίβου ή η χαρτογράφηση εναλλακτικών γυναικείων αρχέτυπων λειτουργούν στα έργα τους τόσο ως μια εναλλακτική ανάγνωση του χωροχρόνου, όσο και ως μια χειραφετημένη ερμηνεία της θηλυκότητας.

Τη σχέση της μυστικιστικής πράξης με τις θεματικές της διασποράς, της ιθαγένειας και της αποικιοκρατούμενης γης εξερευνούν τα έργα των Sky Hopinka και της Hannah Dawn Henderson, σε μια προσπάθεια επαναδιαπραγμάτευσης της κυρίαρχης αφήγησης της ιστορίας. Τα παραπάνω έργα, αναζητούν “τρόπους να φέρουν στην επιφάνεια αποσιωπημένα αρχεία, αποτελούν μια πρακτική ελευθερίας”, παραφράζοντας τα λόγια της Saidiya Hartman. Τόσο η μυθοποιητική λειτουργία του έργου του Sky Hopinka, όσο και η προσέγγιση του “διασπορικού σώματος ως έδαφος που φέρει την ανάμνηση της επιβολής της αποικιοκρατικής δύναμης” στο φιλμ της Hannah Dawn Henderson και παραφράζοντας τα λόγια της ίδιας, διερευνούν τη σχέση μεταξύ ταυτότητας, γλώσσας και της χαραγμένης γνώσης του βιώματος. Τέλος, η αναπαραγωγή τελετουργικών στοιχείων, η παρέμβαση σε ήδη υπάρχοντα, ημερολογιακά αρχεία και η προσπάθεια καταγραφής σχεδόν απόκοσμων φαινομένων στα έργα του Κοσμά Νικολάου, του Sebastian Lloyd Rees και του Laurentiu Sharjan αντίστοιχα, λειτουργούν ως παράλληλες αναγνώσεις της πραγματικότητας, ως ατίθασες προσεγγίσεις του κυκλικού, ιστορικού χρόνου.

Χρησιμοποιώντας το μυστικισμό ως παραβολή για να νομιμοποιήσει την ύπαρξη παράλληλων παροντικών και μελλοντικών δομών ή παράλογων ημερολογιακών εμπειριών ως δυνητικές κοινωνικοπολιτικές πραγματικότητες, η έκθεση ‘For staying is nowhere‘, αποτελεί μια προσπάθεια προσέγγισης της κακοφωνίας, της απουσίας γραμμικότητας, της παράκαμψης του μέτρου ως απενοχοποιημένες θέσεις διαπραγμάτευσης της ιστορίας.

Ιωάννα Γερακίδη

Ο Απών κινείται στο χώρο. Πουθενά δεν διαγράφεται. Εν τούτοις υπάρχει κάπου πλησίον. Απ’ το όνειρο εξέλιπε η αμφιβολία. Αναζητώ τον Απόντα. Απαιτώ την εύρεσή του.

Μαντώ Αραβαντινού, Γραφή Α

Φωτογραφία: O τοίχος της Γιάννας, Αθήνα, 1992, Σπύρος Στάβερης

Καλλιτέχνες: Νάνος Βαλαωρίτης και Marie Wilson (επιμέλεια μέρους του κοινού τους αρχείου από τη Νάντια Αργυροπούλου), Ναταλί Γιαξή, Hannah Dawn Henderson, Sky Hopinka, Sebastian Lloyd Rees, Κοσμάς Νικολάου, Μυρτώ Ξανθοπούλου, Laurentiu Sarjan, Σπύρος Στάβερης, Γιάννα Χαραχλιάνη.

Διάρκεια: 08/10/2020 – 19/11/2020

Εγκαίνια: 08/10/2020, 16:00 – 21:00

Haus N Athen Καΐρη 6, 2ος όροφος, 10551, Αθήνα 

Επιμέλεια: Ιωάννα Γερακίδη

Διοργανωτές: haus-n.gr/, Ιωάννα Γερακίδη

Η χρήση μάσκας μέσα στον χώρο είναι υποχρεωτική.


For staying is nowhere

Borrowing its title from the first of Rainer Maria Rilke’s Duino Elegies, the group show ‘For staying is nowhere’ ponders on mysticism as a ceremonial conjuring into the unknown. It aims to be caressed as an effort to endure the pains and raptures of seemingly nonsense, tangible and intangible compositions, mythologies, and transcriptions of oral stories. It hopes to act as a means for speaking about what has been systemically and canonically considered as “Other.” Mysticism as an induction, a both celestial and grounded initiation into the bewildering, into the vulgar or sacred, is used as a paradoxical axis; its intention is not to impose a linearity in the exhibition’s narrative, but to instead allow for itinerant spaces to be created.

The filmic works of Sky Hopinka and Hannah Dawn Henderson, come into the narrative as theses engaging with the “diasporic body” which “is itself a territory—engrained with memories, colonial power impositions, and a haptic knowledge conditioned by nomadism,” as Henderson writes; they are valuing mythical, interlocked times and traditions while inhabiting movement as a transformative apparatus.

In his poem ‘Good & Evil, for George Makris‘ Nanos Valaoritis writes:

I started to fall towards the ground
Which turned out to be her lips
While layers & layers of flesh went past me
And I could read their different shades of meaning
As if they had been lines of text. . .

His words and other fragments of his and Marie Wilson’s archive, curated by Nadja Argyropoulou, operate as interrogations of the legible or ethereal qualities of another series of oxymora: the revived archive traces schemes arising from erotic dynamics as political praxes and concludes with the poetics of what escapes the possibilities of wording. Without exoticising any of the above, the selected material pays tribute to both unheard and shrieking spells, feminine archetypes, and untouched irregularities.

The close listening of the body required in any act of transcribing the visceral, the instinctive, or the delirious is expanded upon through the works of Natalie Yiaxi, Yianna Harachliani, and Myrto Xanthopoulou. Through their practices, they all employ gut feelings, diaristic fragments, and unrequited desires as intercessors for venturing into the unknown. Their artistic processes become meditative mechanisms, where physical repetitions, seemingly trivial materials and rough textures are used as a means to speak about lived or imagined chronicles.

Spyros Staveris’ series of small scale photographic works, often carrying journalistic qualities, Sebastian Lloyd Rees’ interventions on already existing archival serialities, and Kosmas Nikolaou’s artistic engagement with the protocols or instructions accompanying attested yet concealed transcripts arrive as introductions to an otherworldly yet cyclical time. In their practices, memory and its syntaxes, occasionally reinvented, play a vital role. Their perplexing linearity becomes a method to cope with mental breaks, loss, or absense. Based on historical, autobiographical or fictional occasions, they look at morphemes eroded, dismissed, or silenced. Drawing on an alternation of this almost ecstatic eeriness, the sculptural gestures of Laurentiu Sarjan focus on inscribed images of rural spaces, while also weaving their presence into ideas of surviving calculations and betrayals and fierce loves.

Through works varying in form, intensity, and volume, yet coming together to map what stubbornly remains historically vexed, ‘For staying is nowhere’ is a show not only about the lived and imagined cartographies of indigeneity, diaspora, and physical and mental dislocation, but also about the resilient constellations of meanings and unconventional realities that emerge from living with and coming from these ways of being.

Ioanna Gerakidi

 

Cover Photo: Yianna Harachliani’s wall captured by Spyros Staveris, Athens, 1992

Participating Artists: Yianna Harachliani, Hannah Dawn Henderson, Sky Hopinka, Kosmas Nikolaou, Sebastian Lloyd Rees, Laurentiu Sarjan, Spyros Staveris, Nanos Valaoritis & Marie Wilson (selected archives curated by Nadja Argyropoulou), Natalie Yiaxi, and Myrto Xanthopoulou.

Curated by Ioanna Gerakidi

Duration: 08/10/2020 – 19/11/2020

Opening: 08/10/2020 16:00-21:00

Haus N Athen Kairi 6, 2nd floor, 10551, Athens 

The use of mask in the space is obligatory.

https://www.facebook.com/events/