Δικός μου και ο Αύγουστος με τις μεγάλες μνήμες (V)
photo: Δημήτρης Μουζάκης
ΑΛΚΗΣ
Έτσι όπως βγήκε από το μπουφάν της, στον καναπέ που είχαμε αγοράσει όταν έμενα στη Δαφνομήλη, μου ήρθε φλας μια παλιότερη εικόνα της, τότε που ήμαστε μαζί κι ερωτευμένοι. Η Κλείτα με περίμενε στα σκαλοπάτια της Αναγνωστοπούλου. Τυλιγμένη στον έρωτά μου που με θάμπωνε. Φορούσε ρούχα μαύρα γυαλιστερά, ένα μπερέ με μουντό λουλούδι, ό,τι τόνιζε τη μαργαριταρένια λάμψη που ‘χε το δέρμα της. Όλη τη μέρα βιαζόμουνα να τη δω, πίνοντας ατέλειωτους καφέδες. Τότε με κάθε άφιλτρο τσιγάρο σκεφτόμουν, η ώρα θα περάσει, θα έρθει το βράδυ, θα σηκώσει επιτέλους το τηλέφωνο και την επόμενη στιγμή θα σβήσω τη γόπα μου στο κουδούνι της. Κάθε φορά που την έβλεπα ένιωθα πολύ τυχερός…
(Μαρία Μήτσορα, απόσπασμα από το “Ο ήλιος δύω”)
