Η σκηνοθετική προσέγγιση του Gigli στη φωτογραφία —η ανάδειξη πολύπλοκων, μερικές φορές επικίνδυνων σκηνικών— απέδωσε ειλικρινείς αλλά σχολαστικά συντεθειμένες λήψεις που αποκαλύπτουν τόσο την προσωπικότητα όσο και τη διαδικασία. Η φωτογραφία του στα 1960, Girls in the Windows (μοντέλα διατεταγμένα στην πρόσοψη ενός κτιρίου από καφέ πέτρα απέναντι από το στούντιό του), έγινε μια από τις πιο stylish και πιο εισπρακτικές εικόνες όλων των εποχών, απεικονίζοντας τον συνδυασμό ευφάνταστης σκηνοθεσίας και τεχνικής μαεστρίας που πραγματοποίησε.
Περισσότερα ›
Όταν γυρίσω
θα γυρίσω με τα ρούχα
και τ’ όνομα ενός άλλου.
Κανείς δε θα με γνωρίσει. … (Θ. Αγγελόπουλος)
Εύα Βέη – Present Griefs, Recent Disappointments English Version Στη σειρά φωτογραφιών “Present Griefs, Recent Disappointments” χρησιμοποιώ το φωτογραφικό μέσο ως θεραπευτικό εργαλείο σε μία προσπάθεια να συμφιλιωθώ με την έφηβη εαυτή μου. Ωραιοποιώντας, μέσω της φωτογραφίας, συναισθήματα ανασφάλειας και σωματικής δυσφορίας, επανεξετάζω πτυχές του παρελθόντος μου με περισσότερο έλεγχο […]
Περισσότερα ›
4 +1 φωτογραφίες 4 + 1 σκέψεις. Κάθε εβδομάδα ακολουθούμε ένα φωτογράφο. Μας χαρίζει τις σκέψεις του σε 4 δικές του φωτογραφίες + 1 φωτογραφία κάποιου μεγάλου φωτογράφου.
Περισσότερα ›
… όποιος και να είσαι ή όσο μόνος και αν νιώθεις
ο κόσμος είναι εδώ και μπορείς να τον πλάσεις
όπως θα τον ήθελες να είναι
με τη φαντασία σου να τον κάνεις πολύ πιο υπέροχο συναρπαστικό
αρνούμενος για πάντα τον υπάρχοντα κόσμο … (Βάσος Γεώργας)
Αξίζω άραγε την προσοχή σας,
όταν πρόκειται να σβήσω κι εγώ
όπως τόσα άλλα,
ετοιμοθάνατα κεριά του κόσμου;
(Δημήτρης Αγραφιώτης)
Η μητέρα μου στην αιώρα
ατενίζει τη θάλασσα,
που κανονικά δεν υπάρχει έξω
από το σπίτι μας. … (Γιάννης Κοντός)
photo: German Lorca “… Ο κανόνας ήταν αρκετά ευλογοφανής ώστε να δοκιμάσω να ονομάσω (θα το χρειαστώ αυτό) τούτα τα δύο στοιχεία, που η συμπαρουσία τους θεμελίωνε, όπως φαίνεται, το ιδιαίτερο ενδιαφέρον που έδειχνα για αυτές τις φωτογραφίες. Το πρώτο, ολοφάνερα, είναι μια έκταση, έχει την άπλα ενός πεδίου, που […]
Περισσότερα ›
… τι όμορφα που καίγεται η φράση σ’ α γ α π ώ
αναδιπλώνεται στον εαυτό της
σα να βάζει στο πρόσωπο το χέρι της
από ντροπή … (Κ. Ταχτσής)
Το τραγούδι είναι πιο πραγματικό από την επίπεδη ομιλία -γιατί εκείνη δεν αξίζει παρά σε σχέση με μια υποκατάσταση και μια διαδικασία αποκρυπτογράφησης, ενώ εκείνο κινεί και με κάνει να μιμούμαι, να θέλω, να τρέμω, σαν να ήταν η παραλλαγή και η ύφανσή του νόμος και ύλη του είναι μου. … (Paul Valery)
Περισσότερα ›