//php the_title();?>
Χρυσάνθη Καριοφύλλη – Vice Vesta*
Πότε φεύγουμε πραγματικά από το πατρικό μας σπίτι;
Τι γίνεται όταν πριν το αφήσεις σε έχει αφήσει εκείνο πρώτα;
Το σπίτι που μεγαλώνουμε συνοδεύει τις μνήμες των παιδικών μας χρόνων. Συνήθως είναι μνήμες αθωότητας και ζεστασιάς, αυτό όμως δεν συμβαίνει πάντα.
Η δική μου παιδική ηλικία σημαδεύτηκε από την εύθραυστη ψυχική υγεία της μητέρας μου με αποτέλεσμα να αναζητώ για αρκετά χρόνια ηρεμία και θαλπωρή σε άλλα σπίτια μακριά από το δικό μου.
Με απόσταση πλέον από τα παιδικά μου χρόνια προσεγγίζω το άδειο σπίτι σαν ανάμνηση ενός τραύματος αλλά και σαν ελπίδα επούλωσης.
Τα σπίτια που άφησαν οι προηγούμενοι ένοικοι τους, αυτά που βρίσκονται σε διαδικασία ανακαίνισης και πρόκειται να επανακατοικηθούν, ακόμα και το σπίτι στο οποίο μεγάλωσα αποτελούν το σκηνικό των φωτογραφιών μου.
Επιλέγω να τοποθετώ τον εαυτό μου μέσα σε χώρους που είναι στο μεταίχμιο της κατοίκησης και της εγκατάλειψης, γίνομαι ξανά παιδί αλλά κουβαλώ πλέον και τον ρόλο της μητέρας και επαναπροσδιορίζω την έννοια της οικογενειακής εστίας που για μένα αποτελούσε πάντα ένα πεδίο αντιθέσεων και αδιεξόδων.
*Η Vesta της ρωμαϊικής μυθολογίας είναι η παρθένος θεότητα της οικογενείας και της οικιακής εστίας , αντίστοιχη τις Εστίας στην ελληνική μυθολογία.
Bio
Η Χρυσάνθη Καριοφύλλη γεννήθηκε το 1981 στην Θεσσαλονίκη .
Ασχολείται με την φωτογραφία από το 2017.
Ολοκλήρωσε τις σπουδές φωτογραφίας (2020-2023) στην σχολή φωτογραφίας Stereosis. Με την φωτογραφική της δουλειά έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις και εχει πραγματοποιήσει ατομική έκθεση και παρουσίαση του φωτογραφικού της βιβλίου VICE VESTA .
Η φωτογραφία πιστεύει πως είναι ένα ισχυρό μέσο έκφρασης. Είναι ένας τρόπος να εκφράζουμε τον κόσμο που βρίσκεται μέσα μας και τον κόσμο που βρίσκεται γύρω μας. Μας βοηθάει στο να αντιμετωπίσουμε προκλήσεις, να ξεπεράσουμε εμπόδια αλλά και ψυχικά τραύματα.
Chrisanthi Kariofilli – Vice Vesta*
When do we actually leave our family home?
What happens when before you leave it, it has left you first?
The house we grow up in accompanies the memories of our childhood. They are usually memories of innocence and warmth, but this is not always the case.
My own childhood was marked by my mother’s fragile mental health, so I sought peace and warmth for several years in other homes away from my own.
With a distance from my childhood, I approach the empty house as a memory of a trauma but also as a hope of healing.
The houses left by their previous occupants, those that are in the process of renovation and are about to be repopulated, even the house I grew up in are the backdrop of my photos.
I choose to place myself in spaces that are on the verge of habitation and abandonment, I become a child again, but I also carry the role of mother and I redefine the concept of the family home, which for me has always been a field of contradictions and dead ends.
*Vesta of Roman mythology is the virgin deity of family and domestic hearth, equivalent to Hestia in Greek mythology.
Bio
Chrisanthi Kariofilli was born in 1981 in Thessaloniki.
She has been involved in photography since 2017.
She completed her photography studies (2020-2023) at the Stereosis School of Photography. Through her photographic work, she has participated in many group exhibitions and has held a solo exhibition and presentation of her photo book VICE VESTA.
She believes that photography is a powerful means of expression. It is a way to express the world within us and the world around us. It helps us face challenges, overcome obstacles, and even heal emotional wounds.
























