Το διεθνές φεστιβάλ της Photometria – Παρουσίαση εκθέσεων Eszter Herczeg, Carmen Sayago, Oana Stoian

Το διεθνές φεστιβάλ της Photometria – Παρουσίαση εκθέσεων Eszter Herczeg, Carmen Sayago, Oana Stoian

Το φωτογραφικό φεστιβάλ Photometria πραγματοποιεί την 11η κατά σειρά διοργάνωση, με τίτλο «I HAVE A DREAM», παρουσιάζοντας εκθέσεις, φωτογραφικά σεμινάρια και ομιλίες, εργαστήρια, δραστηριότητες για μικρούς εκκολαπτόμενους φωτογράφους, όπως και προβολές ταινιών.

35 καλλιτέχνες παρουσιάζονται σε 11 εκθεσιακούς χώρους δημιουργώντας τον κατάλληλο τόπο συνάντησης μεταξύ ερασιτεχνών και επαγγελματιών φωτογράφων, ξένων και ελλήνων.

Ο φωτογραφικός θεσμός Photometria που έχει καταστήσει τη πόλη των Ιωαννίνων έναν από τους πιο γνωστούς πανευρωπαϊκά φωτογραφικούς προορισμούς, ανοίγει και φέτος το καλοκαίρι για 15 μέρες τις πύλες του σε όσους θέλουν να ασχοληθούν, να μάθουν ή απλά να απολαύσουν τη μαγεία της φωτογραφίας.

Join us in our dream και αυτό το καλοκαίρι από τις 29 Μαΐου μέχρι και τις 9 Ιουνίου. Όλες οι εκθέσεις είναι ελεύθερες στο κοινό.

Για περισσότερες πληροφορίες και το αναλυτικό πρόγραμμα του φεστιβάλ, επισκεφτείτε την ιστοσελίδα μας, www.photometria.gr

Παρακάτω ακολουθούν τα βιογραφικά σημειώματα τριών εκ των φωτογράφων που πρόκειται να λάβουν μέρος στο φεστιβάλ Photometria 2019 στην έκθεση του Photo Europe Network, που θα λάβει χώρα στη Δημοτική Πινακοθήκη Ιωαννίνων. Τα εγκαίνια είναι την Πέμπτη 30 Μαΐου 2019, στις 21:00.

Photometria

Eszter Herczeg, “Fathers”

Η ουγγρικής καταγωγής  Eszter Herczeg, αποφοίτησε από το Moholy-Nagy University of Art and Design στη Βουδαπέστη στο MA Photography. Η φωτογραφία της Eszter είναι προσωπική, πειραματική και εννοιολογική. Συχνά χρησιμοποιεί μια ψυχολογική προσέγγιση στη δουλειά της, όπως στην τελευταία της φωτογραφική σειρά, FATHERS. Η δουλειά της έχει εκτεθεί στη Μόσχα, στη Ρώμη και αρκετές φορές στη Βουδαπέστη. Έχει κερδίσει το πρώτο  βραβείο στα Moscow International Foto Awards, στην κατηγορία Καλών Τεχνών, το 2015. Την ίδια χρονιά  συμμετείχε σε ένα πρόγραμμα ανταλλαγής καλλιτεχνών στο Artist House Gjutars στο Ελσίνκι. Από το 2015 είναι μέλος του Studio of Young Hungarian Photographers. Έχει συμμετάσχει σε αρκετές εκθέσεις από το 2015, με πολύ σημαντική στιγμή το 2013 που πήρε την τέταρτη θέση στην 4η Παγκόσμια Biennale Φοιτητικής Φωτογραφίας καθώς και το 2015 που βγήκε πρώτη στην κατηγορία των Καλών Τεχνών του Διεθνούς Φωτογραφικού Διαγωνισμού στη Μόσχα.

Eszter Herczeg, “Fathers”

Σε αυτή τη σειρά εξετάζω την εικόνα του πατέρα μου μέσα από την οικογένειά μου ως μια πειραματική αυτό-θεραπεία, ως καλλιτέχνης αλλά και ως συμμετέχων. Δημιούργησα διπλές και τριπλές εικόνες με αντικείμενα, διαλεγμένα με βάση τις παιδικές τους ιστορίες. Διαφορετικές γενιές πήραν μέρος στο έργο μου, με την ηλικία να κυμαίνεται από τα 12 έως τα 70. Πήρα τα αντικείμενα από το αρχικό τους περιβάλλον, επεκτείνοντας τα πέρα από την πρωταρχική, καθημερινή τους σημασία. Ο τρόπος με τον οποίο οι εικόνες είναι τοποθετημένες, τόσο μεμονωμένες όσο και σε ομάδες, είναι καθοριστικής σημασίας στο να γίνει κατανοητός και να μπορεί να αναλυθεί ο συμβολισμός του αντικειμένου. Ήθελα οι εικόνες των αδερφών να επικοινωνούν μεταξύ τους, αλλά επίσης να ορίζουν η μία την άλλη. Αυτό το ψυχολογικό ταξίδι ήταν αρκετά δύσκολο συναισθηματικά, αλλά με βοήθησε να δω πως ο ίδιος πατέρας μπορεί να γίνει αντιληπτός ή να κριθεί εντελώς διαφορετικά από τα παιδιά του, δίνοντας μια νέα -πιο περίπλοκη- προσέγγιση της εικόνας του πατέρα.

 

Carmen Sayago, “Birds of pollution”

Η Carmen Sayago είναι φωτογράφος ντοκυμαντέρ έχοντας ως βάση της την Ισπανία. Από το 2016 δουλεύει πάνω σε πρότζεκτ διαρκείας που εστιάζουν σε κοινωνικά και περιβαλλοντικά θέματα, δημιουργώντας τη δική της γλώσσα για το κάθε πρότζεκτ. Οι φωτογραφίες της έχουν δημοσιευθεί σε σημαντικές εθνικές και διεθνές εφημερίδες και περιοδικά όπως τα: Days Japan, Il Reportage, XL Semanal, El Mundo, Vanity Fair… Με αυτό το πρότζεκτ έχει λάβει πολλαπλές αναγνωρίσεις όπως για παράδειγμα: Φιναλίστ στην XXII έκδοση του Luis Valtuena Awards, Νικήτρια των ND awards από την environmental publishing house, Νικήτρια του Photon scholarship, Φιναλίστ του La Maquina Scholarship, Φιναλίστ στα Signoeditores Numen Awards.

Carmen Sayago, “Birds of pollution”

Ζούμε σε μια υψηλά βιομηχανική κοινωνία, στην οποία συνυπάρχουμε καθημερινά με ένα περιβάλλον κορεσμένο με χημικές ουσίες. Τις τρώμε, τις αναπνέουμε, τις αγγίζουμε…

Ένα μέρος του πληθυσμού έχει αναπτύξει μία ανεπιθύμητη αντίδραση σε αυτές τις ουσίες και ακόμη χειρότερα, αρρωσταίνει.

Ζάλη, εμετός, κόπωση ή απώλεια συνείδησης είναι μερικά από τα συμπτώματα που πρέπει να αντιμετωπίζουν σε καθημερινή βάση τα άτομα με σύνδρομο πολλαπλής χημικής ευαισθησίας (MCS). Κοινώς γνωστή ως περιβαλλοντική ασθένεια, αυτή η παθολογία έχει την προέλευσή της σε ανεπιθύμητη αντίδραση μιας ποικιλίας χημικών ενώσεων που υπάρχουν στο φαγητό και στο περιβάλλον μας. Αυτοί που είναι επηρεασμένοι από αυτό το σύνδρομο, ζουν αγνοημένοι από οργανισμούς, από γιατρούς, και μάλιστα παρεξηγημένοι από ένα περιβάλλον ανίκανο να αναγνωρίσει μια ανεπαίσθητη κατάσταση, η οποία δεν μπορεί να δει ή να αγγίξει, ούτε να νιώσει, οδηγώντας τους ασθενείς σε μια κοινωνική καταδίκη, στην οποία αμφισβητεί ακόμη και την ψυχολογική τους ακεραιότητα.

Η φωτογραφική δουλειά “Birds of pollution” συγκεντρώνει τη ζωή μιας σειράς γυναικών, που πλήττονται από την MCS και που χρειάζονται απομόνωση για να επιβιώσουν, καθώς πρέπει να τηρούν ένα αυστηρό πρωτόκολλο που αποφεύγει την επαφή με αυτά τα χημικά ή με ανθρώπους που έχουν εκτεθεί σε αυτές τις ουσίες. Ο σκοπός είναι να μείνει μακριά από το σπίτι μια απειλή που κρατάει τις ζωές τους κάτω από συνεχή αόρατο κίνδυνο, σε μια κλειστοφοβική ρουτίνα γεμάτη σκιές. Το σπίτι γίνεται ένας χώρος απομόνωσης, η προοπτική χάνεται και η σχέση με έναν εξωτερικό κόσμο, γίνεται εξωπραγματική.

Oana Stoian, “Ecce Homo”

Η Oana Stoian γεννήθηκε στο Lugoj το 1993. Το πάθος της για τέχνη διαφάνηκε από μόνο του κατά την παιδική της ηλικία, όταν άρχισε να εκφράζει τη δημιουργικότητά της, πρώτα μέσω της ζωγραφικής και έπειτα, κατά τη διάρκεια της εφηβείας, μέσω της ανακάλυψης της φωτογραφίας ως το μέσο επιλογής της. Η δουλειά της παρουσιάζει μια αφαίρεση της πραγματικότητας, μια απώλεια ταυτότητας σε ένα πλαίσιο μυστηριωδών σκηνών. Το 2015, έλαβε το πτυχίο του  Department of Photography-Videography στο Art and Design College, West University of Timisoara και, το 2017, το πτυχίο στη Publicity Graphics. Το Δεκέμβριο του 2015, πραγματοποίησε την πρώτη προσωπική φωτογραφική έκθεση στην Timisoara, η οποία ακολουθήθηκε το 2017 και 2018, από αρκετές προσωπικές και ομαδικές εκθέσεις. Το 2016, η Oana επιλέχθηκε για την Professional shortlist στην Staged category του Sony World Photography Awards. Από το 2011, η Oana ξεκίνησε να φτιάχνει κοσμήματα από ρητίνη με βοτανική έμπνευση.

Oana Stoian, “Ecce Homo”

Μια από τις πιο σημαντικές πτυχές και ο κινητήρας αυτού του έργου έγκειται σε ένα είδος τόλμης, ντυμένης για το θεατή -ένα φίλτρο υπευθυνότητας πάνω στον ορθολογισμό αν μπορούμε να το ονομάσουμε έτσι- δηλαδή το να ψάχνεις για ένα σκοπό. Δίνοντας έμφαση στον θεατή που βρίσκεται μπροστά από μια εικόνα, κατανοώντας τις ανάγκες του, έχω ανακαλύψει ότι αυτή η δράση, του να ορίζεις την αίσθηση, είναι ένα υποτιθέμενο σύνολο παράλληλο με τα πλεονεκτήματα και τα κόστη που θα φέρει.

Έτσι έχω επεκτείνει αυτή την τόλμη σε ολόκληρο το έργο μου, με τη μορφή μιας σειράς ερωτήσεων. Υπάρχει κάτι συγκεκριμένο που πρέπει να ακολουθήσουμε; Μήπως ψάχνουμε για αφήγηση που είναι δύσκολο να συλλάβουμε; Μήπως θα έπρεπε να ακολουθήσουμε μια προοπτική προσέγγιση για να μας καθοδηγήσει ευθεία;

Επιπλέον, θα ήθελα να ρωτήσω, μια εικόνα που θα μας οδηγούσε ευθεία, ή μία που να μας ευχαριστεί; Για αυτές τις δύο θέσεις, βλέπω μία από τις πιο σημαντικές θέσεις, στην οποία η δουλειά “Ecce Homo” είναι βασισμένη η διάκριση μεταξύ αίσθησης και αισθητικής απόλαυσης. Έχει νόημα ή εμένα μου αρέσει;

Χρειάζεται να έχει νόημα για μένα για να μου αρέσει; Και όμως αυτό το νόημα όσο το ψάχνω και το κληροδοτώ από μόνη μου στην προοπτική μου ως θεατής δεν αρκεί για την αίσθηση αυτό-ικανοποίησης;

Προχωρώντας σε αυτή την εισβολή της αυτόνομης αίσθησης, υποβάλλω αυτή την σειρά φωτογραφιών στην ανάλυση των θεατών, με μια και μοναδική παρατήρηση, την συνειδητοποίηση ενός ερωτήματος: Γιατί το σκέφτηκα έτσι; Προχωρώντας σε ένα προσωπικό ψυχαναλυτικό ταξίδι, τολμώ να αποδώσω στη φωτογραφία μου ένα οργανικό ρόλο, έναν καθρέπτη για τη συνείδηση κάθε θεατή, παρόμοιο με ένα τεστ Rorschach. Στοχεύω στο γεγονός ότι ο θεατής, γνωρίζοντας τη δική του προσπάθεια, θα αναλύσει όχι μόνο την ίδια την φωτογραφία, ειδικά την προσωπική ερμηνεία της φωτογραφίας, καθώς και τον εαυτό τους.

Η δουλειά “Ecce Homo” παρουσιάζει τις οπτικές μεταφορές, την ανθρώπινη μεταμόρφωση, αναφερόμενη στο σύμπαν και στον εαυτό της.
Με την υποστήριξη της Πρεσβείας της Ουγγαρίας στην Ελλάδα