Ταξίδι στην ηπειρωτική Αλβανία
Γράφει και φωτογραφίζει η Μένη Σεϊρίδου*
Ένα οδικό ταξίδι στα ηπειρωτικά της γειτονικής Αλβανίας, έγινε η αφορμή για να φωτογραφίσω και να ανακαλύψω πολλές αλήθειες για μια χώρα, που κάποιος θα μπορούσε να τη χαρακτηρίσει «μεγάλο άγνωστο των Βαλκανίων», μια χώρα τόσο κοντά στη δική μας, ερμητικά κλειστή όμως μέχρι πριν λίγα χρόνια, η οποία μου αποκάλυψε πολλά από τα μυστικά της και κατέρριψε όλα τα στερεότυπα που είχα σχηματίσει στο μυαλό μου πριν την επισκεφθώ.
Μένη Σεϊρίδου – Πόγραδετς
Η Κορυτσά, το Πόγραδετς, το Λίν, το Ελμπασάν, τα Τίρανα, τα Σκόδρα, το Μπεράτ, το Περμέτ και το Αργυρόκαστρο ήταν οι πόλεις και χωριά που εξερεύνησα τις οκτώ ημέρες του ταξιδιού και αν θα έπρεπε να βρω κάτι κοινό για όλους αυτούς τους τόπους, αυτό θα ήταν σίγουρα η ευγένεια και η καλοσύνη των κατοίκων τους καθώς και η προθυμία τους να βοηθηθούν τους ταξιδιώτες, αλλά και να διηγηθούν ιστορίες, μύθους και έθιμα των περιοχών τους.
Έτσι έμαθα ότι οι κοινότητες χριστιανών και μουσουλμάνων συμβιώνουν απόλυτα αρμονικά και μάλιστα δεν είναι σπάνιοι οι γάμοι μεταξύ τους. Μου μίλησαν επίσης για τη συνήθεια τους να κρεμούν αρκουδάκια στις αυλές και τα μπαλκόνια των σπιτιών για να διώχνουν το «κακό μάτι» και μου διηγήθηκαν άπειρες ιστορίες από τα χρόνια που έζησαν ως οικονομικοί μετανάστες στην Ελλάδα.
Μένη Σεϊρίδου – Αργυρόκαστρο
Κάτι ακόμα που ανακάλυψα στη διάρκεια του ταξιδιού είναι οι τεράστιες αντιθέσεις που έχουν προκύψει από την υπερανάπτυξη των αστικών κέντρων σε αντιστοιχία με τη σχετικά στάσιμη αγροτική επαρχία, η οποία θυμίζει έντονα την Ελλάδα περασμένων δεκαετιών. Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι σε όλες τις πόλεις που επισκέφθηκα παρατήρησα ότι έχουν σεβαστεί απόλυτα το ιστορικό τους κέντρο με αναστηλώσεις κτιρίων και προσεγμένες πεζοδρομήσεις, ενώ η ανοικοδόμηση γύρω από αυτό είναι ραγδαία.
Κλείνοντας, θα ήθελα να αναφέρω και έναν προβληματισμό μου: Στην Αλβανία, η τουριστική πορεία συνεχίζεται χωρίς φρένο. Η χώρα, που μέχρι το 1991 ήταν απόλυτα απομονωμένη, βρίσκεται τώρα αντιμέτωπη με μια ραγδαία μετάβαση σε μια οικονομία εξαρτώμενη από τον τουρισμό – με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το περιβάλλον και τις τοπικές κοινωνίες. Θα καταφέρει άραγε η Αλβανία να διατηρήσει την αυθεντικότητά της και να προστατεύσει το φυσικό της πλούτο, ή θα υποκύψει στην πίεση της μαζικής εμπορευματοποίησης;
Αλβανία
* Info:
Η Μένη Σεϊρίδου ασχολείται με τη φωτογραφία από το 2014. Ζει και δραστηριοποιείται ανάμεσα σε Θεσσαλονίκη και Πιερία. Σπούδασε την τέχνη της φωτογραφίας, με υποτροφία, στο ΣΑΕΚ Esp. Συμμετείχε σε εκθέσεις, φεστιβάλ, σεμινάρια και εργαστήρια φωτογραφίας και συγγραφής στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έργα της έχουν βραβευτεί σε διεθνείς διαγωνισμούς. Από το 2020 ασχολείται επίσης με την οργάνωση και επιμέλεια καλλιτεχνικών εκδηλώσεων, εκθέσεων φωτογραφίας και φωτογραφικών βιβλίων, ενώ άρθρα της έχουν δημοσιευθεί στον έντυπό και ηλεκτρονικό τύπο. Έχουν κυκλοφορήσει τέσσερα φωτογραφικά βιβλία της: Blue drops of ink, εκδόσεις Άθωνος art space (2020) Υφές, εκδόσεις Τρι.ενα Πολιτισμού (2022) Πιερίας αφήγημα, εκδόσεις Τρι.ενα Πολιτισμού (2023) Searching for Victories (2024), αυτοέκδοση και έχουν πραγματοποιηθεί αντίστοιχες ατομικές εκθέσεις. Από το 2023 είναι μέλος της φωτογραφικής ομάδας Zinners που μέχρι σήμερα έχει κυκλοφορήσει δύο τεύχη του No name zine και έχει πραγματοποιήσει μία έκθεση φωτογραφίας. Από το 2024 συντονίζει, μαζί με τον Παναγιώτη Φτάρα, τη Φωτογραφική ομάδα Κατερίνης.
