Σώμα του Καλοκαιριού (Ιούλιος Ι)
photo: Μαντώ Ελένη
Πέρ’ απ’ τις Σάρδεις
συχνά σ’ εμάς εδώ
γυρίζει ο νους της.
Σαν ήτανε κοντά μας η Αριγνώτη
εσένα σε είχε σα θεά,
κι άλλο τραγούδι κανένα δεν της άρεσε σαν το δικό σου.
Και τώρα στις Λυδές ανάμεσα
γυναίκες ξεχωρίζει,
έτσι όπως, όταν βασιλέψει ο ήλιος, η ροδοδάχτυλη σελήνη
νικά όλα τ’ άστρα.Στο πέλαο τ’ αρμυρό σκορπάει το φως της, όσο και στους πολύανθους κάμπους,
δροσούλα πέφτει ωραία και θάλλουν ρόδα, χλόη τρυφερή κι ολάνθιστο τριφύλλι.
Εκείνη φέρνοντας δω κι εκεί τα βήματά της
την απαλή θυμάται Ατθίδα,
ο πόθος το νου της δέρνει,
η πίκρα την καρδιά της.Μας κράζει δυνατά να πάμε να τη βρούμε.
Κι η νύχτα, με τα χίλια αυτιά
πάνω απ’ το κύμα,
μας φέρνει μυστικά το κάλεσμά της.(Σαπφώ
Μετάφραση, Ι.Ν. Καζάζης)
