Ήταν του Μάη του πρόσωπο (ΙI)
photo: Rodney Smith
… ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Μόνο το δέντρο ζει.
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Τι είναι αυτό;
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Είναι το δέντρο
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Ναι, αλλά τι δέντρο;
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Δεν ξέρω. Ιτιά.
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Έλα να δεις. Αν κρεμιόμασταν;
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Με τι;
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Δεν έχεις λίγο σχοινί;
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Όχι.
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Τότε δεν μπορούμε.
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Πάμε να φύγουμε.
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Περίμενε, έχω τη λουρίδα μου
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Είναι πολύ κοντή.
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Θα με τραβήξεις απ’ τα πόδια.
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Κι εμένα ποιος θα με τραβήξει;
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Πράγματι… Λες ότι πρέπει να ξανάρθουμε αύριο;
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Ναι.
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Τότε θα φέρουμε ένα σχοινί.
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Εντάξει.
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Ντιντί.
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Ναι.
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Δεν μπορώ να συνεχίσω έτσι.
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Έτσι λένε όλοι.
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Αν χωρίζαμε; Ίσως είναι καλύτερα.
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ : Θα κρεμαστούμε αύριο. Εκτός κι αν έρθει ο Γκοντό.
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Κι αν έρθει;
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ Σωθήκαμε …
(Samuel Beckett, «Περιμένοντας τον Γκοντό»
Μετάφραση, Γιάννης Θηβαίος)
