//php the_title();?>
Παναγιώτης Σεντεμέντες – E.D.O.M.A. (Every Detail Of Mortal Absence)
Η αράχνη, αθόρυβη και υπομονετική, παραμονεύει στο ατσάλινο μετάξι που έχει πλέξει.
Λίγο πιο κάτω, τα λεπιδόπτερα στέκονται σε στάση ανάπαυσης πάνω σε ένα θραύσμα φύλλου. Κάθε τόσο ανοιγοκλείνουν τα φτερά τους, όχι για να πετάξουν, μα για να συνειδιτοποιήσουν ότι ακόμα υπάρχουν.
Ένα κολεόπτερο περνά από δίπλα τους βιαστικό, δίχως σταματημό. Δεν φαίνεται να αμφιβάλλει για καμιά του απόφαση. Κυνηγά το όνειρό του, χωρίς ωστόσο να γνωρίζει αν πρόκεται για το δικό του ή αν απλά αυτό του ανατέθηκε.
Οι μέλισσες, στην εποχή μας, δεν κατεβαίνουν πια στα άνθη όπως παλιά. Περιφέρονται από πάνω τους, μα δεν αναζητούν το νέκταρ, μόνο την ανάμνηση μιας εύφορης γαλήνης της οποίας η γεύση έχει πια ξεθωριάσει. Μερικές μάλιστα κοντοστέκονται στον αέρα, λίγο περισσότερο απ’ όσο επιτρέπεται, σαν να προσπαθούν να θυμηθούν τι ακριβώς έπρεπε να κάνουν.
Τα μυρμήγκια διασχίζουν το έδαφος σε μια τέλεια ευθεία γραμμή που δεν ξεκινά και δεν τελειώνει πουθενά. Καθένα κουβαλά έναν κόκκο στην πλάτη του, δυσανάλογο, σχεδόν παράλογο σε σχέση με το μέγεθός του. Κανένα από αυτά δεν τον αφήνει κάτω. Δεν είναι σαφές αν οικοδομούν κάτι ή αν απλά μετακινούν, αργά και μεθοδικά, το ίδιο το βάρος που τα ορίζει.
Και λίγο πιο πέρα, ένα κουνούπι αιωρείται ανάμεσα στο τώρα και το τίποτα. Δεν πλησιάζει, δεν απομακρύνεται. Δεν διψά για αίμα, μα για επιβεβαίωση. Το βουητό του είναι ανεπαίσθητο, σχεδόν ντροπαλό, σαν μια λεπτή φωνή που δεν επιδιώκει να ακουστεί.
Όλα αυτά συμβαίνουν, με απόλυτη συνέπεια και τάξη. Κι όμως, αν σταθεί κανείς αρκετά, αν επιμείνει λίγο παραπάνω απ’ όσο αντέχουν οι περισσότεροι, αρχίζει να υποψιάζεται πως κάτι δεν πάει καλά..
Παρακαλώ μην σκέφτεστε έντομα.
Bio
Ο Παναγιώτης Σεντεμέντες γεννήθηκε το 1992 στην Καλαμάτα. Έζησε για αρκετά χρόνια στην Αθήνα και τον Πειραιά, ενώ από το 2023 ζει και εργάζεται στο Λίμπεκ της Γερμανίας. Η μετάβαση από το γνώριμο μεσογειακό περιβάλλον σε μια διαφορετική χώρα και καθημερινότητα επηρέασε ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο παρατηρεί και φωτογραφίζει τον κόσμο γύρω του.
Ασχολείται συστηματικά με την τέχνη της φωτογραφίας, με βασικό πεδίο έκφρασης τη φωτογραφία δρόμου και την ασπρόμαυρη εικόνα. Στη δουλειά του αναζητά όσα συνήθως περνούν απαρατήρητα: φευγαλέες χειρονομίες, μοναχικές ανθρώπινες παρουσίες, τυχαίες συναντήσεις και μικρές ασυνέχειες μέσα στην τάξη της καθημερινότητας.
Το έντονο κοντράστ, ο κόκκος, η αφαίρεση και η σκοτεινή ατμόσφαιρα αποτελούν βασικά χαρακτηριστικά της οπτικής του γλώσσας. Παράλληλα, μέσα από συνεχείς πειραματισμούς, διερευνά τη σχέση της φωτογραφίας με τη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο.
Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές φωτογραφικές εκθέσεις στην Ελλάδα ως μέλος της φωτογραφικής ομάδας «Διαδρομές», ενώ έργα του έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά και μέσα σχετικά με τη φωτογραφία. Στον πυρήνα της καλλιτεχνικής του αναζήτησης βρίσκονται η ανθρώπινη απομόνωση, η απουσία, η φθορά και η μεταμόρφωση του οικείου σε κάτι παράδοξο και αμφίσημο.
Στη φωτογραφική θεματική E.D.O.M.A. (Every Detail of Mortal Absence) στρέφει το βλέμμα του στον μικρόκοσμο των εντόμων και των φυσικών επιφανειών. Μέσα από ασπρόμαυρες κοντινές λήψεις, η λεπτομέρεια μεγεθύνεται και αποσπάται από το αρχικό της πλαίσιο, δημιουργώντας έναν παράξενο, σχεδόν σουρεαλιστικό κόσμο. Τα έντομα λειτουργούν ως αλληγορικές μορφές μιας βαθύτερα ανθρώπινης συνθήκης, μέσα από την οποία διερευνώνται η επανάληψη, το βάρος της ύπαρξης, η ανάγκη για επιβεβαίωση και η αίσθηση μιας αδιόρατης αλλά διαρκούς απουσίας.
Panagiotis Sentementes – E.D.O.M.A. (Every Detail Of Mortal Absence)
The spider, silent and patient, waits upon the steel-like silk it has woven.
A little further below, the lepidopterans rest upon the fragment of a leaf. From time to time they slowly open and close their wings, not to take flight, but to reassure themselves that they still exist.
A beetle passes by in haste, never pausing. It seems to doubt none of its decisions. It pursues its dream without ever knowing whether it truly belongs to it, or whether it was simply assigned.
The bees, in our time, no longer descend to flowers as they once did. They circle above them, no longer seeking nectar, but only the memory of a fertile serenity whose taste has long since faded. Some linger in the air a little longer than they should, as though trying to remember what it was they were meant to do.
The ants cross the earth in a perfect straight line that begins nowhere and ends nowhere. Each carries upon its back a grain impossibly disproportionate to its size, almost absurd in its burden. None of them ever sets it down. It is impossible to tell whether they are building something, or merely moving, slowly and methodically, the very weight that defines them.
And a little further on, a mosquito hovers somewhere between the present and nothingness. It neither approaches nor retreats. It does not thirst for blood, but for affirmation. Its hum is almost imperceptible, nearly timid, like a fragile voice that has no desire to be heard.
All of this unfolds with perfect consistency and order. And yet, if one lingers long enough, if one persists just a little beyond what most people can endure, one begins to suspect that something is profoundly wrong.
Please, do not think of insects.
Bio
Panagiotis Sentementes was born in Kalamata, Greece, in 1992. He lived in Athens and Piraeus for several years before moving to Lübeck, Germany, where he has lived and worked since 2023. The transition from a familiar Mediterranean environment to a different country and everyday reality has significantly influenced the way he observes and photographs the world around him.
He is actively engaged in the art of photography, with street photography and black-and-white imagery serving as his principal means of expression. In his work, he searches for what usually goes unnoticed: fleeting gestures, solitary human figures, chance encounters, and subtle disruptions within the order of everyday life.
Strong contrast, grain, abstraction, and a dark atmosphere are defining elements of his visual language. Through continuous experimentation, he also explores the relationship between photography, literature, and cinema.
As a member of the Diadromes photography group, he has participated in group photography exhibitions in Greece, while his work has also appeared in photography magazines and other photography-related media. Human isolation, absence, decay, and the transformation of the familiar into something strange and ambiguous lie at the core of his artistic practice.
In the photographic series E.D.O.M.A. (Every Detail of Mortal Absence), he turns his gaze towards the microcosm of insects and natural surfaces. Through black-and-white close-up images, details are enlarged and removed from their original context, creating a strange, almost surreal world. The insects become allegorical figures reflecting a profoundly human condition, through which the work explores repetition, the weight of existence, the need for affirmation, and the sense of an imperceptible yet persistent absence.










































