Αγγελική Σβορώνου – Interludes
Η σειρά Interludes ξεκίνησε πριν από αρκετά χρόνια σε μια προσπάθεια επιβράδυνσης της φωτογραφικής διαδικασίας η οποία με οδήγησε στα μονοπάτια της σκηνοθετημένης φωτογραφίας. Για την ιστορία, θα ήθελα να σημειώσω ότι το είδος φωτογραφίας που καθιερώθηκε να ονομάζεται «σκηνοθετημένη φωτογραφία», γνώρισε μεγάλη άνθηση στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα, για να γίνει παρωχημένο με την επικράτηση της λεγόμενης καταγραφικής (documentary) φωτογραφίας τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα και να επανέλθει δριμύτερο μισό αιώνα αργότερα μέσα από τα έργα φωτογράφων όπως ο Jeff Wall, ο Gregory Crewdson, ο Philip Lorca diCorcia και ο Tom Hunter (που υπήρξε καθηγητής μου στην Αγγλία), για να αναφέρω ορισμένους μόνο από τους πιο γνωστούς εκπροσώπους του είδους.
Ο τίτλος της σειράς παραπέμπει στη μουσική μορφή ενός ιντερλουδίου, ενός μουσικού διάκενου μεταξύ δύο μουσικών πράξεων. Όπως αναφέρει η ιστορικός τέχνης Μαργαρίτα Καταγά, «η Σβορώνου εφευρίσκει μια μορφή τελετουργικού φωτογραφικού αυτοσχεδιασμού κατά τον οποίο διερευνάται το απρόσμενο και το άγνωστο της προσωπικής στιγμής. Η καλλιτέχνης διεισδύει σαν άγνωστος στο φιλικό γι’ αυτήν τοπίο, σχεδιάζοντας και σκηνοθετώντας με “ζωγραφικό” αυτοσχέδιο τρόπο τις λεπτομέρειες της ιδιωτικής ζωής». Στις φωτογραφίες παρουσιάζονται άνθρωποι διαφόρων ηλικιών και επαγγελμάτων τους οποίους ο θεατής καλείται να γνωρίσει μέσα από το χώρο όπου ζουν ή εργάζονται και, γιατί όχι, να ταυτιστεί μαζί τους. Η Καταγά μιλάει για το φαινόμενο της συμπάθειας το οποίο προκύπτει μέσα από την ταύτιση με τους αφηγηματικούς χαρακτήρες μιας κατάστασης, με τον κίνδυνο να μετατραπεί άρδην σε εμπάθεια στην περίπτωση ανάγκης υιοθέτησης στοιχείων του χαρακτήρα.
Πολλοί από τους εικονιζόμενους ανήκουν στη γενιά μου, νέοι, φοιτητές, επαγγελματίες, που ζουν σε σχετικά μικρούς χώρους αλλά με έντονο το προσωπικό στοιχείο στον καθένα από αυτούς. Αυτή η ιδιαιτερότητα του κάθε χώρου και ο τρόπος που αυτός περιγράφει κατά κάποιον τρόπο τον κάτοικό του μέσα από τα αντικείμενα, τη διαρρύθμιση, τις μικρές λεπτομέρειες, το φως, ήταν εκείνο που εξ’ αρχής με γοήτευσε και αποτέλεσε το έναυσμα για τη σειρά αυτή. Η φωτογραφία ήταν στην ουσία μια πρόφαση για να «εισβάλλω» στα σπίτια των φίλων μου και να παρακολουθήσω τη ζωή τους σαν να βλέπω μια ταινία. Η φωτογραφία εξ’ άλλου είναι η κατ’ εξοχήν ηδονοβλεπτική τέχνη. Επιπλέον η διαδικασία της φωτογράφησης γινόταν κάτι που μοιραζόμασταν, μια εμπειρία που αποκτούσαμε από κοινού με τους φωτογραφιζόμενους, που «σφράγιζε» τη σχέση μας.
Bio
Η Αγγελική Σβορώνου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές φωτογραφίας στο London College of Communication και στο University of East London. Το 2008 εκπροσώπησε την Ελλάδα στη 13η Mπιενάλε Νέων Δημιουργών της Ευρώπης και της Μεσογείου. Έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από εξήντα ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, σε διεθνή φεστιβάλ καθώς και σε γκαλερί και μουσεία. Έχει βραβευθεί σε διαγωνισμούς φωτογραφίας στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έργα της βρίσκονται σε συλλογές ιδιωτών αλλά και δημόσιων φορέων. Τα τελευταία χρόνια στρέφει το φακό της όλο και συχνότερα προς τη φύση, απεικονίζοντας το φυσικό τοπίο είτε ως χαμένο παράδεισο, είτε ως αποτέλεσμα των -καταστροφικών συνήθως- ανθρώπινων παρεμβάσεων.
https://svoronou.com/
Angela Svoronou – Interludes
The Interludes series began several years ago in an attempt to slow down the photographic process, which led me down the path of staged photography. For the record, I would like to note that the genre of photography that came to be known as “staged photography” flourished in the late 19th and early 20th centuries, only to become obsolete with the prevalence of so-called documentary photography in the early decades of the 20th century, only to make a stronger comeback half a century later through the work of photographers such as Jeff Wall, Gregory Crewdson, Philip Lorca diCorcia, and Tom Hunter (who was my professor in England), to name just a few of the best-known representatives of the genre.
The title of the series refers to the musical form of an interlude, a musical interval between two musical acts. As art historian Margarita Kataga notes, “Svoronou invents a form of ritualistic photographic improvisation in which she explores the unexpected and unknown aspects of personal moments. The artist penetrates like a stranger into a landscape that is familiar to her, designing and directing the details of private life in a ‘pictorial’ improvisational way.” The photographs feature people of different ages and professions whom the viewer is invited to get to know through the space where they live or work and, why not, to identify with them. Kataga talks about the phenomenon of sympathy that arises from identifying with the narrative characters of a situation, with the risk of it turning abruptly into antipathy in the event of having to adopt elements of the character.
Many of those depicted belong to my generation: young people, students, professionals, who live in relatively small spaces but with a strong personal touch in each of them. This uniqueness of each space and the way it describes its inhabitant through objects, layout, small details, and light was what fascinated me from the beginning and sparked this series. Photography was essentially an excuse to “invade” my friends’ homes and watch their lives as if I were watching a movie. Photography, after all, is the ultimate voyeuristic art. Furthermore, the process of photographing became something we shared, an experience we had together with those being photographed, which “sealed” our relationship.
Bio
Angela Svoronou was born in Athens. She studied painting at the Athens School of Fine Arts and went on to study Photography at the University of the Arts London and the University of East London. In 2008 she represented Greece in the 13th Biennale of Young Artists of Europe and the Mediterranean. Her work has been showcased in more than sixty solo and group exhibitions
In Greece and abroad, in international festivals, museums and galleries and has been awarded in photography competitions while her artworks have been acquired by collectors and public institutions. Recently her work has been dealing with nature, presenting the landscape either as paradise lost or as a result of catastrophic human interventions.
https://svoronou.com/
