Daughters | Έκθεση φωτογραφίας των Αιμιλίας Μπαλάσκα & Rebecca Simons
Οι εικαστικοί φωτογράφοι Αιμιλία Μπαλάσκα και Rebecca Simons, θα παρουσιάσουν το έργο τους για πρώτη φορά από κοινού στην έκθεση Daughters στην Γκαλερί ΗΩΣ από 26 Απριλίου έως 18 Μαΐου. Η έκθεση θα περιλαμβάνει παλαιότερα πρότζεκτ και καινούργια έργα που συν-δημιούργησαν οι δύο καλλιτέχνιδες συνδυάζοντας τη φωτογραφία, το βίντεο, το κείμενο και άλλα εικαστικά μέσα.
Τα έργα τους διαμορφώνονται με πειραματικές πρακτικές καταγραφής και συμβολικές χειρονομίες παρέμβασης στο οικογενειακό αρχείο. Με στόχο τον εντοπισμό κοινών σημείων και μοτίβων προσπαθούν να ανοίξουν ένα διάλογο για την μνήμη, το τραύμα και την απώλεια και μία δίοδο για την επανεξέταση ενός κοινού παρελθόντος.
Rebecca Simons
Απώλεια, Τραύμα, Μνήμη
Στο βιβλίο της “All about Love: New Visions” η φεμινίστρια θεωρητικός, συγγραφέας και ακτιβίστρια Bell Hooks, παρέχει ένα λεπτομερές θεωρητικό πλαίσιο που επανεξετάζει την κοινωνικο-πολιτισμική έννοια της αγάπης και πώς αυτή διαιωνίζει συστήματα καταπίεσης που έχουν τις ρίζες τους στην πατριαρχία. Σύμφωνα με τη Hooks, ειδικά κατά τη διάρκεια της παιδικής μας ηλικίας, μεγαλώνουμε με την πεποίθηση ότι οι παραβιάσεις και η κακοποίηση είναι απλώς, αποκλίνουσες εκφράσεις της αγάπης. Σύμφωνα με την ίδια όμως, αυτές οι εκφάνσεις της βίας, είναι στην πραγματικότητα ενδεικτικές της ουσιώδους έλλειψης αγάπης που ρέει στις φλέβες της κοινωνίας.
Οι οικογενειακές μας ιστορίες συχνά ενσωματώνουν οδυνηρές αναμνήσεις και εμπειρίες που κληρονομήσαμε και κουβαλάμε στην μετέπειτα ζωή μας. Ο συνδυασμός των δύο, διαμορφώνει μια αφηρημένη ύλη που φαντάζει ενίοτε, βαριά και άκαμπτη, σαν τσιμέντο.Ο ευρέως αποδεκτός όρος για την περιγραφή αυτής της ύλης είναι η έννοια του τραύματος. Συνήθως, εκθέτουμε συνειδητά αυτές τις πτυχές μας, μόνο σε πολύ προσωπικές στιγμές. Ωστόσο, υπάρχει ένα ασυνείδητο επίπεδο έκθεσης που δεν αποτελεί απαραίτητα επιλογή. Είτε μας αρέσει είτε όχι, η μνήμη & το τραύμα μας -είτε προσωπικό, είτε συλλογικό-, εκδηλώνεται ανά πάσα στιγμή και μπορεί να πάρει πολλές μορφές. Έχει αποδιοργανωτική επίδραση στον τρόπο με τον οποίο σχετιζόμαστε μεταξύ μας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί ακόμη και να αλλοιώσει την αίσθηση της πραγματικότητάς μας. Το να εκθέτουμε τις πληγές μας, ανοιχτά, μπορεί σίγουρα να είναι αποκαρδιωτικό- παράλληλα όμως, έχει την δύναμη να ανοίξει τον δρόμο προς την θεραπεία.
Με το μοίρασμα έρχεται η ανακούφιση
Το μοίρασμα είναι η μέθοδος με την οποία οι καλλιτέχνιδες Αιμιλία Μπαλάσκα και Rebecca Simons αλληλεπιδρούν στο πλαίσιο αυτής της έκθεσης. Η Simons επιλέγει να συζητήσει το θέμα της σεξουαλικής κακοποίησης με σαφή και ανοιχτό τρόπο,με μία προσέγγιση που μοιάζει με ημερολογιακή καταγραφή. Εκθέτει βίαιες πτυχές της οικογενειακής της ιστορίας, ενώ (επαν)επισκέπτεται πραγματικές αναμνήσεις, που σιγά-σιγά ξεθωριάζουν ή θολώνουν με στο πέρασμα του χρόνου. Μέσα από projections, καταγεγραμμένες επιστολές και αντανακλάσεις δημιουργεί ένα οπτικό καλειδοσκόπιο που αναπαράγει τις διαρκώς μεταβαλλόμενες αναμνήσεις της. Η Μπαλάσκα, επιλέγει να καταστρέψει ή να παρέμβει στις αναμνήσεις της με φυσικό τρόπο, μέσα από μια διαδικασία που είναι ταυτόχρονα εκδικητική και στοργική, σε μια προσπάθεια να αντιμετωπίσει το πένθος και την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου. Αντλώντας κυρίως από την έννοια του οικογενειακού αρχείου, δημιουργούν ένα νέο πλαίσιο, υφαίνοντας δύο ξεχωριστά πρότζεκτ μεταξύ τους, το Dotter (Αιμιλία Μπαλάσκα) και το Letters from the Past (Rebecca Simons), σε μια έκθεση που περιλαμβάνει πολυμεσικά έργα και συγχωνεύει πρακτικές που αντανακλούν την αλληλεπίδραση των δύο καλλιτεχνών. Μια προσπάθεια να ξεπεράσουν την ιστορία της κακοποίησης προκειμένου να ανακτήσουν την δύναμή τους και να επικεντρωθούν σε θεραπευτικές πρακτικές.
Μέσα από τον εντοπισμό κοινών αφηγηματικών σημείων, αντιμέτωπες με τη μνήμη, το τραύμα και τις δικές τους παρεμβάσεις στο οικογενειακό φωτογραφικό αρχείο, επιδιώκουν να δημιουργήσουν έναν ανοιχτό και αλληλέγγυο διάλογο και να διαπραγματευτούν το παρελθόν τους. Στην έκθεση αυτή θα συμπεριλάβουν συνεργατικές μεθόδους και θα διαμορφώσουν έναν διάλογο με το κοινό.
‘’Η αγάπη είναι όπως η αγάπη πράττει’’
Επιστρέφοντας στη σκέψη της Bell Hooks, θυμόμαστε ότι για να μάθουμε πώς να αγαπάμε εκ νέου, πρέπει να δώσουμε σε αυτή την έννοια έναν νέο και σαφή ορισμό. Θα πρέπει να σκεφτούμε την αγάπη ως κάτι που επιλέγουμε να κάνουμε για τους άλλους και όχι ως κάτι που αισθανόμαστε για τους άλλους. Τα περιβόητα λόγια της ήταν άλλωστε:”η αγάπη είναι, όπως η αγάπη πράττει”. Η καθιέρωση λοιπόν, νέων, συνεργατικών τρόπων αντιμετώπισης του συλλογικού τραύματος που φέρει η γυναικεία πραγματικότητα, η ανοιχτή συζήτηση για την κακοποίηση, η θεραπεία που έρχεται με το μοίρασμα και την αλληλοϋποστήριξη μπορεί σίγουρα να αποτελέσει ένα βήμα προς τα εμπρός και προς αυτή την κατεύθυνση.
Σας προσκαλούμε να εισέλθετε στον χώρο με προσοχή.
Αιμιλία Μπαλάσκα
Info:
Εγκαίνια έκθεσης: 26.4 19.00-23.00μμ
Διάρκεια από 26.4 έως 18.5
Γκαλερί ΗΩΣ (Χέυδεν 38, Αθήνα)
Επιμέλεια και Συντονισμός Παραγωγής: Ηλέκτρα Καρατζά
Γραφιστικές Εφαρμογές: Αιμιλία Μπαλάσκα
Βοηθός Παραγωγής: Ελευθερία Λίτου
Ώρες Λειτουργίας: Τρι-Παρ 12.00-20.00μ.μ. / Σαβ. 11.00-15.00μ.μ.
Η γκαλερί θα παραμείνει κλειστή από το Σάββατο 4.5 έως την Τρίτη 7.5
Τηλέφωνο Επικοινωνίας/ ΗΩΣ : 210 88 200 54
Με την υποστήριξη του Swedish Cultural Foundation in Finland
Bio
Η Αιμιλία Μπαλάσκα γεννήθηκε στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής. Σπούδασε γραφιστική, φωτογραφία και εικαστικές τέχνες. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα ως γραφίστρια. Το 2021 αποφοίτησε με υποτροφία Master of Arts in Photography & Visual Language από το London Middlesex University – Akto College. Οι σπουδές και η εμπειρία στην γραφιστική εμπλουτήσαν την πρακτική της, με αποτέλεσμα να δημιουργεί πολυδιάστατα έργα με φωτογραφία, διάφορα υλικά, αντικείμενα και βίντεο. Το φωτογραφικό της έργο είναι μέρος ιδιωτικών συλλογών στο Μουσείο Φωτογραφίας του San Telmo στην Ισπανία και έχει εκτεθεί σε μουσεία στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένου του Μουσείου Μπενάκη. Έχει λάβει μέρος σε εκθέσεις και διαδικτυακές εκδόσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
Η πολυμεσική εικαστικός Rebecca Simons επιθυμεί να σπάσει τα ταμπού και να ανοίξει διάλογο. Μέσα από τη φωτογραφία, το βίντεο, τον ήχο και το κείμενο, αποδομεί και ανασυνθέτει την (οικογενειακή) ιστορία, εξετάζοντας κυρίως την προσωπική και συλλογική μνήμη που συνδέεται με την ταυτότητα. Το έργο της “Letters from the Past” επικεντρώνεται στην κακοποίηση σε μια στενή σχέση. Στο έργο της είναι σημαντική η ενεργός ανταλλαγή με τους ηθοποιούς και το κοινό. Ως εκ τούτου, αναπτύσσει συνεργατικές μεθόδους, δραστηριότητες και εκπαιδευτικά προγράμματα γύρω από τα έργα της. Η Rebecca ζει στην Ολλανδία και μοιράζει το χρόνο της μεταξύ της καλλιτεχνικής της πρακτικής και της εργασίας της ως επιμελήτρια και εκπαιδευτικός στη φωτογραφία. Είναι συν-επικεφαλής του τμήματος φωτογραφίας στην Ακαδημία Τεχνών Willem de Kooning στο Ρότερνταμ.
Η Ηλέκτρα Καρατζά (γεν. 1993, Αθήνα) είναι πολιτιστική παραγωγός & θεωρητικός τέχνης. Έχει ολοκληρώσει προπτυχιακές σπουδές αρχαιολογίας και κοινωνικής ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας (Βόλος, 2016) και μεταπτυχιακές σπουδές στην θεωρία σύγχρονης τέχνης & την πολιτισμική θεωρία (MA in Arts & Culture:Contemporary Art in a Global Perspective) στο Πανεπιστήμιο του Leiden στην Ολλανδία. Η έρευνά της επικεντρώνεται σε κοινωνικά εμπλεκόμενες πρακτικές στις εικαστικές τέχνες και τον κινηματογράφο αντλώντας από τις πολιτικές της μνήμης, της ταυτότητας και της κοινωνικής τάξης καθώς και την θεσμική κριτική.
Αιμιλία Μπαλάσκα
Daughters: exhibition by Emilia Balaska & Rebecca Simons
Visual artists Aimilia Balaska and Rebecca Simons will present their work together for the first time in an exhibition that will include past projects and new works that they have co-created combining photography, video, text and other visual media. Their works are shaped by experimental documentation practices and symbolic gestures of intervention in the family archive. With the aim of identifying commonalities and patterns, they seek to open a dialogue about memory, trauma and loss and a path to rethink their past.
Rebecca Simons
Loss, Τrauma, Μemory
In her book “All about love: New Visions” (published in 2000), feminist thinker, author and activist Bell Hooks, provides a careful and detailed framework that re-examines socio-cultural notions of love and how they perpetuate systems of oppression that are rooted in patriarchy. According to Hooks, especially, during our childhood we are being indoctrinated into believing that violations and abuse are only devient expressions of actual love; in truth however, she believes that these expressions are indicative of the lack of love that flows within the veins of society.
Our family histories are often embedded in hurtful memories and experiences that we inherit for life. Together, they formulate an abstract matter that can feel as heavy as concrete. The widely accepted term to describe this matter is “trauma”. Exposing these aspects of ourselves is something we usually reserve for special people or moments. However, there is an unconscious level of exposure that is not necessarily a choice. Whether we like it or not, our memory & trauma -that be personal or collective-, manifests itself at all times and can take many shapes. It has a disruptive effect on the way we relate to each other. In some cases, it can even alter our sense of reality. Exposing our wounds, out in the open, can definitely be devastating; but it also holds the capacity to open a new path towards healing. Frankly, with sharing comes soothing.
With sharing comes soothing
And sharing is how artists Aimilia Balaska and Rebecca Simons interact within the context of this exhibition. Simons chooses to discuss the topic of sexual abuse with an emphasis on its aftermath, displaying aspects of her personal story, that in part, feel like a diary; exposing violent aspects of her family history by revisiting and recreating memories.Through projection portraits, recorded letters and reflections she creates a visual kaleidoscope replicating the ever changing memories. Balaska, chooses to physically destroy or regenerate memories,through a process that is simultaneously vengeful and caring in an attempt to deal with grief and the loss of a loved one. Drawing mostly on the concept of the family archive, they create a new framework, by weaving two separate projects: Dotter (Aimilia Balaska) and Letters from the Past (Rebecca Simons) in an exhibition that includes multimedia works and fuses practices reflecting the interaction of the two artists: an attempt to go beyond the story of abuse in order to reclaim power and focus on healing. Through the identification of common narrative points, confronted with memory, trauma, and their own interventions in the family photographic archive, they aim to create a space for open dialogue and solidarity, and renegotiate their past. In the upcoming exhibition they will include collaborative methods and exchange with the audience to form a shared dialogue.
“Love is, as love does”
Returning to the thinking of Bell Hooks, we are reminded that in order to learn how to love anew, we should give this notion a clear definition. We should think of love as something we choose to do for others and not as something we feel for others. In her infamous words: “love is, as love does”. Establishing collaborative ways of dealing with collective trauma, talking openly about abuse but most importantly, moving past it, by sharing and supporting each other can definitely be one step forward and towards this direction.
*** We invite you to process and proceed with caution.***
Info:
Exhibition Opening: 26.4 19.00-23.00pm
Duration: 26.4 to 18.5
Curated by: Electra Karatza
EOS Gallery (38 Heiden Street, Athens)
Curation & Project Management: Electra Karatza
Graphic design: Aimilia Balaska
Production Assistant: Eleftheria Litou
Tue-Fri 12.00-20.00pm / Sat. 11.00-15.00pm)
The gallery will be closed from Saturday 4.5 until Tuesday 7.5
With the support of Swedish Cultural Foundation in Finland
Bio
Aimilia Balaska was born in Johannesburg, South Africa. She studied Graphic Design, Photography & Visual arts. She lives and works in Athens as a graphic designer. In 2021 she graduated with a Master of Arts in Photography & Visual Language scholarship from London Middlesex University – Akto College. Her background as a graphic designer enriches her practice, resulting in multidimensional projects that experiment with photography, various materials, objects and videos. Her photographic work is part of private collections at the Museum of Photography of San Telmo in Spain and has been exhibited in museums in Greece including the Benaki Museum, the longest-established museum in the country. She has taken part in exhibitions and online publications both in Greece and abroad.
As a multimedia artist, Rebecca Simons wants to break taboos and open conversations. Through photography, video, sound and text, she deconstructs and reconstructs (family) history, mainly examining the personal and collective memory linked to identity. Rebecca’s long-term project ‘Letters from the Past’ focuses on abuse in a close relationship. In her work active exchange with actors and audiences is important. She therefore develops collaborative methods, activities and educational programs around her projects. Rebecca lives in the Netherlands and divides her time between her artistic practice and work as an editor and educator in photography. She is the co-head of the photography line at the Willem de Kooning Academy in Rotterdam.
Electra Karatza (b.1993, Athens) is a cultural producer & art theorist. She holds a BA in Archaeology with a minor in Social Anthropology from the University of Thessaly (Volos, 2016) and an MA in Arts & Culture:Contemporary Art in a Global Perspective from Leiden University (Leiden,2019). Her research focuses on socially engaged practices in visual arts & filmmaking drawing on the politics of memory, class & identity politics, and institutional critique.
