5η Μικρή Biennale Σύγχρονης Τέχνης
5η Μικρή Biennale Σύγχρονης Τέχνης (εικαστική περιπλάνηση στο Μουντάδο) –
5th Small Biennale of Contemporary Art (art walking in Mountados)
Έτσι ονομάζεται η έκθεση σύγχρονων έργων τέχνης, που διοργανώνεται για πέμπτη φορά στο Μουντάδο της Τήνου και έχει διάρκεια από 21 Ιουλίου 2023 έως και 20 Αυγούστου 2023, με θέμα «ΡΙΖΕΣ», στην οποία εκτίθενται έντεκα έργα τέχνης σε έντεκα διαφορετικά σημεία μέσα στο χωριό. = Η πρώτη παρόμοια έκθεση έγινε το 2015 με θέμα «Αποκάλυψη», η δεύτερη το 2017 με θέμα «Λαβύρινθος», η τρίτη το 2019 με θέμα «Διασταυρώσεις», η τέταρτη το 2021 με θέμα «Προοπτικές».
Τα έργα φέτος προέρχονται από έντεκα διαφορετικούς καλλιτέχνες, από διαφορετικές χώρες:
Eirini CHATSATOURIAN (Αρμενία), Lea CONTESTABILE (Ιταλία), Gérald DEDEREN (Βέλγιο), Anne Marie FINNÉ (Βέλγιο), Adina IONESCU MUSCEL (Ρουμανία), Στράτος ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ (Ελλάδα), Aimé MPANE (Κονγκό), Λία ΠΕΤΡΟΥ (Ελλάδα), Yves VELTER (Βέλγιο), Jérôme WILOT MAUS (Βέλγιο). Ο καλλιτέχνης της Street art, Jef AÉROSOL από Γαλλία θα ζωγραφίσει για όλο τον κόσμο σε ιδιαίτερο σημείο του χωριού.
Στράτος Καλαφάτης
Ο επισκέπτης θα έχει στο χέρι του ένα φυλλάδιο-οδηγό γραμμένο από τη μία όψη στα Ελληνικά και από την άλλη όψη στα Αγγλικά. Ο «οδηγός» θα καθοδηγεί τον επισκέπτη μέσα από τα στενά και τις καμάρες του όμορφου χωριού μας, στα σημεία που εκτίθενται τα έργα και θα αναφέρει λίγα λόγια για κάθε έργο και για τον καλλιτέχνη του.
Τα εγκαίνια της έκθεσης έγιναν στις 21 Ιουλίου 2023, ημέρα Παρασκευή και ώρα 20:00 στην είσοδο του χωριού.
Jef Aérosol
Guest Star της φετινής εκδήλωσης ήταν ο καλλιτέχνης της street art, Jef AÉROSOL (Γαλλία), παγκοσμίου φήμης καλλιτέχνης, που δημιούργησε ένα έργο σε ένα σημείο στο Μουντάδο Τήνου. Ο Jef Aérosol είναι διεθνώς αναγνωρισμένος για τα στένσιλ έργα του. Στο δρόμο, στους τοίχους, στις πόρτες, πάντα χρησιμοποιεί αυτή την τεχνική. Θα έχει δημιουργήσει τα στένσιλ στο εργαστήριο του, κόβοντας φιγούρες σε χαρτόνι και στο χωριό μας ενώπιον του κόσμου, θα χρωματίσει τα σχέδια με σπρέι που θα πάρουν το περίγραμμα της κοπής. Θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους της Street Art και οι φιγούρες του έγιναν γνωστές από τις αρχές αυτής της τέχνης.
Η ιδέα της έκθεσης ανήκει στη Mireille Lienard (Βέλγιο) και στο Philippe Fraisse (Γαλλία), η επιμέλεια της στη Mireille Lienard και η σκηνοθεσία της στο Philippe Fraisse. Και οι δύο ζουν και εργάζονται στις Βρυξέλλες και έχουν σπίτι στο Μουντάδο Τήνου πολλά χρόνια. Συντονιστής της όλης εκδήλωσης είναι ο Ηλίας Σιγάλας.
Λία Πέτρου
Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.΄
Στις 5 εκδόσεις της, η Μπιενάλε προσπάθησε να διατηρήσει το πνεύμα που ήθελαν οι δημιουργοί της και που ο Philippe Fraisse συνοψίζει σε ένα πρόσφατο άρθρο του στο βελγικό περιοδικό Ulenspiegel: «Σε μια εποχή όπου όλα πωλούνται και όλα αγοράζονται, όπου συχνά υπερισχύουν οι υλιστικές αξίες που προβάλλονται από την υπερκαταναλωτική κοινωνία, η Μικρή Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης του Μουντάδου επιθυμεί να είναι μια πρωτότυπη εμπειρία, μια προσπάθεια να ανασυσταθούν οι ανθρώπινες σχέσεις στη βάση της αυθεντικότητας των συλλογικών ηθικών αξιών. »
Lea Contestabile
Το καλλιτεχνικό αυτό γεγονός, από τη δημιουργία του, είναι ανοιχτό στον διεθνή κόσμο της σύγχρονης τέχνης και έχει ήδη φιλοξενήσει καλλιτέχνες από 19 χώρες, τις ΗΠΑ, την Ευρώπη, την Ασία, τη Μέση Ανατολή και αυτή τη φορά και από την Αφρική. Οι καλλιτέχνες επιλέγονται σύμφωνα με την καλλιτεχνική και ανθρώπινη ευαισθησία τους και είναι αναγνωρισμένοι στην καλλιτεχνική κοινότητα. Η Μπιενάλε του Μουντάδου είναι σίγουρα μικρή, αλλά χάρη στη φήμη των καλλιτεχνών, που μας κάνουν την τιμή να συμμετέχουν, μπορούμε να πούμε ότι είναι μεγάλη!
Yves Velter
Ρίζες
Επιλέγοντας ως θέμα τις Ρίζες για την 5η Μπιενάλε του Μουντάδου της Τήνου, με γραμμένη τη λέξη στον πληθυντικό, στοχεύουμε ν΄ ανοίξουμε τις πόρτες της δημιουργίας, παίζοντας με τις πολλαπλές έννοιες της λέξης. Η πρώτη από αυτές αναφέρεται στα φυτά που βυθίζουν τις ρίζες τους στο έδαφος για να τραφούν, να αναπτυχθούν και να ενώσουν τα φυλλώματα τους με τον ουρανό. Τα φυτά ως γνωστόν αδυνατούν να ζήσουν χωρίς τις ρίζες τους. Αυτός ο ζωτικός δεσμός που διατηρούν με τη γη, μας στέλνει και εμάς πίσω στη δική μας ύπαρξη, στις ρίζες μας, μιας και ο άνθρωπος έχει ουσιαστική ανάγκη για ρίζες ώστε να αγκυροβολήσει σε κάποιον τόπο, να αντλήσει δύναμη και ζωντάνια από αυτόν. Αυτός ο παραλληλισμός μεταξύ των φυτών και του ανθρώπου μας καλεί να περάσουμε από την κυριολεκτική σε μια μεταφορική σημασία της λέξης.
Όπως το δέντρο παραδείγματος χάριν ριζώνει στον τόπο που φυτεύτηκε και στον οποίο μεγαλώνει, έτσι κι εμείς, με έναν ανάλογο τρόπο μπορεί να ριζώνουμε εκεί όπου γεννιόμαστε. Και εδώ ο παραλληλισμός είναι ουσιαστικός από την άποψη ότι θα μπορούσαμε να ανακαλέσουμε την έννοια των δεσμών με έναν τόπο, έναν τόπο βουτηγμένο στην ιστορία του, έναν τόπο όπου έζησαν οι γονείς μας, οι παππούδες μας και οι πρόγονοί μας.
Όπως βλέπουμε ο όρος ταυτίζεται από τη μια με την έννοια του τόπου, από την άλλη με τη σχέση του παρελθόντος ώστε όταν χρησιμοποιείται να μπορεί κανείς να μιλήσει αυτονόητα και για την έννοια της καταγωγής. Επομένως η ιστορία και η γενεαλογία είναι ταυτόσημη με το «ριζικό» λήμμα. Η επίκληση αυτού του συγκεκριμένου νοήματος ανοίγει ένα νέο σημασιολογικό πεδίο φορτωμένο με ένα πλήθος εικόνων, οι οποίες απεικονίζουν τους όρους αρχή, γέννηση, θεμελίωση, στέλεχος, πηγή και πολλές άλλες.
Αλλά δυστυχώς η λέξη ρίζα όπως τα περισσότερα συνδέεται και με τη φθορά. Εδώ πάλι η μεταφορά του δέντρου ξεδιπλώνει το πλήρες νόημά της. Έτσι όπως για τον ίδιο λόγο που ένα δέντρο μπορεί να ξεριζωθεί από μια καταιγίδα, κι ο άνθρωπος επίσης μπορεί να αποκοπεί από τις ρίζες του μέσα από βίαια γεγονότα, όπως ένας πόλεμος ή απροσδόκητες καταστροφές που προκαλούνται από φυσικά ή κλιματικά φαινόμενα. Ριγμένος σε άγνωστους δρόμους, μακριά από τη γη του, απομονωμένος από την οικογένειά του, περιπλανιέται στη συνέχεια στη μοναξιά ενός εχθρικού και ξένου κόσμου στον οποίο χάνει αναπόφευκτα τον προσανατολισμό του.
Μέσα από τις έντεκα καλλιτεχνικές συνεισφορές που παρουσιάζονται φέτος, αυτή η 5η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης μας προσφέρει την ευκαιρία για μια ποιητική βόλτα στα σοκάκια του Μουντάδου, ενός χωριού που για πολλούς είναι συνώνυμο με τις ρίζες. Αυτά τα έργα, εκφράσεις της ευαισθησίας και της φαντασίας των επιλεγμένων καλλιτεχνών, μας προσκαλούν το ένα μετά το άλλο, να οικειοποιηθούμε τη λέξη Ρίζες και να βρούμε ό,τι προκαλεί στον καθένα μας αυτή με πολλαπλές έννοιες.
Mireille Liénard – Philippe Fraisse
Gérald Dederen
