Σώμα του Καλοκαιριού (Ιούλιος ΙV)
photo: Κάτια Περιστεράκη
” … Λίγο πριν φύγω για τους ουρανούς, ο άγγελός μου με σεργιάνισε σ’ όλους τους χώρους του παλατιού, ακόμα και στο μαγειρείο και στα σκοτεινά υπόγεια, όπου λιώνουν κάποιοι αναρχικοί και που γι’ αυτούς πρέπει να δώσω αναφορά, γιατί είμαι σίγουρος ότι άδικα κρατιούνται. Πρόσεξέ το αυτό. Άφησέ τους. Ελευθέρωσέ τους. Είναι αθώοι. Και πληρώνω κι αυτό τώρα με φοβερές τιμωρίες. Μη ζητάς εξηγήσεις για όσα έκαμα. Να μ’ αγαπάς για όσα ξέρεις για μένα. Μόνο γι’ αυτά. Τα υπόλοιπα είναι δουλειές των ουρανών.
Με γύρισε λοιπόν ο άγγελος παντού, σε όλα τα δωμάτια. Να τ’ αποχαιρετήσω. Ήρθα και στο δικό σου, εκεί όπου γεννήθηκες και γονάτισα τότε και σε φίλησα. Πήγα και στη μητέρα σου …”
(Μάνος Ελευθερίου, “Ο πατέρας του Άμλετ”)
