1 διά 2 – Φωτογραφική διαλεκτική: Γιάννης Γιαννακόπουλος – Υπατία Κορνάρου
Μια φορά τον μήνα δύο φωτογράφοι, που συχνά έχουν και την ιδιότητα του δασκάλου φωτογραφίας, θα προχωρούν, παράλληλα και ανεξάρτητα, στην ανάγνωση μιας φωτογραφίας, που θα τους δίνεται.
Αυτός που γνωρίζει να γράφει, γνωρίζει προφανώς και να διαβάζει. Όποιος όμως τραβάει φωτογραφίες δεν γνωρίζει αναγκαστικά να τις ερμηνεύει
Vilem Flusser, Προς μια φιλοσοφία της φωτογραφίας
Στο photologio «μιλάμε για τη φωτογραφία» και ενδιαφερόμαστε για τον τρόπο ανάγνωσης των εικόνων καθώς και για τον παραγωγικό διάλογο.
Με το σκεπτικό αυτό έχουμε εγκαινιάσει τη νέα στήλη «1 διά 2 – Φωτογραφική διαλεκτική».
Σκοπός της στήλης είναι να δούμε μέσα από την ανάγνωση μας φωτογραφίας τις σκέψεις των προσκεκλημένων φωτογράφων, την άποψή τους για τη συγκεκριμένη φωτογραφία, τον τρόπο ανάγνωσής τους, τα συναισθήματα τους και γενικά ό,τι έχουν να πουν για τη συγκεκριμένη φωτογραφία, να διαπιστώσουμε τις τυχόν συγκλίσεις ή αποκλίσεις και να προάγουμε έτσι τον οπτικό εγγραμματισμό.
Μια φορά τον μήνα δύο φωτογράφοι, που συχνά έχουν και την ιδιότητα του δασκάλου φωτογραφίας ή του επιμελητή εκθέσεων, θα προχωρούν, παράλληλα και ανεξάρτητα, στην ανάγνωση μιας φωτογραφίας, που θα τους δίνεται.
Για σήμερα, φωτογραφία της Erle Kyllingmark, που δόθηκε προς “ανάγνωση” στους Γιάννη Γιαννακόπουλο και Υπατία Κορνάρου.
Erle Kyllingmark
| Γιάννης Γιαννακόπουλος | Υπατία Κορνάρου |
| Η Erle Kyllingmark μοιάζει να κινείται σε ένα μη απόλυτα αληθινό όριο ανάμεσα στον εσωτερικό και τον εξωτερικό κόσμο.
Η εικόνα λειτουργεί ως “Mεμβράνη”, ένα σημείο συνάντησης, μια σιωπηλή στιγμή ανάμεσα σε εποχές και χώρους. Το σώμα χάνει την ταυτότητά του, νιώθεις την παρουσία του και συγχρόνως την απουσία του από την πραγματική σκηνή. Η φωτογραφία δεν επιδιώκει την αφήγηση με την κλασική έννοια. Δεν προσφέρει γεγονός ούτε σαφή δράση προτείνει μια αίσθηση. Τα κίτρινα φύλλα υποδηλώνουν φθορά και μετάβαση, ενώ η ψυχρή επιφάνεια του γυαλιού συγκρατεί την απόσταση ανάμεσα σε εμάς και σε αυτό που ονομάζουμε πραγματικότητα. Τι βλέπουμε πραγματικά; Και τι έρχεται να αποκρύψει η Erle Kyllingmark πίσω από υφές, αντανακλάσεις και την αστάθεια της μοναχικής κραυγής; “One should not only photograph things for what they are, but for what else they are.” |
Η φωτογραφία στα έργα της Erle M. Kyllingmark, λειτουργεί ως μια οπτική τελετουργία επιστροφής του παρελθόντος στο παρόν, για όσα είναι αποφασισμένα να χαθούν στην λήθη, ωστόσο όμως, κάτι ανώτερο, αποτρέπει την απόλυτη διαγραφή τους. Έτσι η ανάμνηση γίνεται μια αυταπόδεκτη μορφή ύπαρξης διεκδικώντας τον χώρο της, ανάμεσα σε δύο κόσμους. Καθώς η ποιητική εγγραφή του αναλογικού φιλμ ενισχύεται με την πρακτική της διπλό έκθεσης, η Erle γοητεύει και γοητεύεται από ένα παιχνίδι χωροχρονικής ανακατασκευής. Η αγάπη της για τον άνθρωπο και το τοπίο συναντιούνται όχι απλά για να ενσωματωθούν σε μια εικόνα αλλά υπόσχονται μια κοινή ταυτότητα μνήμης και φαντασιακής αμνησίας.
Στο φωτογραφικό κάδρο της ενώ συνομιλεί με την αχνότητα, το ξεθώριασμα του χρόνου, του τόπου και της χρωματικής παλέτας, παράλληλα, με τον ίδιο τρόπο, απαλά εγκαταλείπει και την αίσθηση της πραγματικότητας. Απομακρύνεται τόσο ώσπου η ανθρώπινη παρουσία παύει να έχει τα χαρακτηριστικά μιας ρεαλιστικής μορφής καθώς μετουσιώνεται σε απροσδιόριστη συνθήκη μιας γυναικείας σιλουέτας που στέκεται μπροστά από ένα παράθυρο, μεταξύ φωτός και αθέατου χώρου. Σαν ένα σκοτεινό είδωλο μοναχικότητας, με πινελιές χρυσαφένιων φύλλων, οικειοποιείται το όνειρο, αναγεννάται και νοσταλγεί. |
Γιάννης Γιαννακόπουλος
Γεννημένος στο Μόναχο το 1968, σπούδασε Γραφικές Τέχνες στην Αθήνα και Φωτογραφία (MA) στο Middlesex University, London.
Είναι μέλος των Γιατρών του Κόσμου (2001), και της Ελληνικής Ένωσης Φωτορεπόρτερ (ΕΦΕ). Διδάσκει φωτογραφία “ΑΚΤΟ 1994 – 2023”, “ΙΕΚ ΑΚΜΗ 2023 -…” Το 2008 συνίδρυσε την Φωτογραφική ομάδα METApolis.
Έχει παρουσιάσει δουλειά του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Γοητευμένος από τη φωτογραφία δρόμου αναζητά τη φωτογραφική αλήθεια, ταξιδεύει από το 1999… τον κόσμο. Ως Φωτογράφος, μέλος των ΓτΚ, έχει λάβει μέρος σε πολλές ανθρωπιστικές αποστολές με έργο που εστιάζει στη Ανθρωπιστική φωτογραφία ντοκουμέντου φωτογραφία και την ανθρώπινη εμπειρία.
https://www.metapolis.gr/profile/giannis-giannakopoulos
Instagram: https://www.instagram.com/yiannakopoulosyiannis/
Υπατία Κορνάρου
Η Υπατία Κορνάρου είναι φωτογράφος και επιμελήτρια με έδρα την Αθήνα. Σπούδασε οικονομικά και φωτογραφία. Ασχολείται με την καλλιτεχνική φωτογραφία από τα πρώτα της βήματα στον φωτογραφικό κόσμο.
Η πρώτη της ατομική έκθεση με τίτλο «Σώστε το Δάσος» πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Περιβάλλοντος Στυμφαλίας και μεταφέρθηκε, κατόπιν πρόσκλησης της Ελληνικής Φωτογραφικής Εταιρείας Μυτιλήνης, στον Αρχαιολογικό Χώρο-Κάστρο της Μυτιλήνης. Στο Δημαρχείο Παπάγου-Χολαργού πραγματοποίησε την έκθεση «Τα Όνειρα του Φρόιντ». Τον Μάιο του 2024, στο TAF the art foundation, συμμετείχε στη δυαδική έκθεση φωτογραφίας «Εγκαταλελειμμένοι Τόποι».
Επιπλέον, το 2024 πραγματοποίησε την πρώτη της ατομική έκθεση στο εξωτερικό, στη Ρωσία. Το φωτογραφικό της έργο «Phenomenon» εκτέθηκε κατόπιν πρόσκλησης στο Gallery Space Place και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Μουσείο Καλών Τεχνών Νίζνι Ταγκίλ.
Στην Ελλάδα, έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμες ομαδικές εκθέσεις (Φεστιβάλ Φωτογραφίας Photopolis Agrinio, Φεστιβάλ Φωτογραφίας Corinth Exposed, μεταξύ άλλων). Η πιο πρόσφατη συμμετοχή της ήταν με το φωτογραφικό έργο «Forsaken Places» στην ομαδική εικαστική έκθεση που πραγματοποιήθηκε στο Μποδοσάκειο Κτίριο του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αθηνών (Δάφνη), με τίτλο «Δεύτερη Ευκαιρία», σε επιμέλεια Παναγιώτη Πάγκαλου, βασισμένη σε ιδέα και συντονισμό του Κωνσταντίνου Κανταρτζή, με οργάνωση και επιμέλεια της Βασιλικής Γιαννούλη.
Τον Οκτώβριο του 2025, εκδόθηκε το πρώτο της φωτογραφικό λεύκωμα με τίτλο «MOOD», αποτέλεσμα δύο ετών έρευνας και συστηματικής εργασίας.
Έργα της έχουν επίσης εκτεθεί σε διεθνείς ομαδικές εκθέσεις στην καρδιά της Ευρώπης, σε μεγάλα κέντρα τέχνης και πολιτισμού. Τα τελευταία χρόνια, έχει βραβευτεί και λάβει διακρίσεις σε σημαντικούς διεθνείς διαγωνισμούς της παγκόσμιας φωτογραφικής σκηνής.
Site: https://ypatiakornarou.gr/
