Θα ‘χω ένα σχήμα λευτεριάς ανέμου που κλονίζει […] Κι εκείνο το κοχύλι σου όπου θ’ αντηχεί το Αιγαίο (Ο. Ελύτης)
Περισσότερα ›
Κείνο το λείψανο που φύτεψες στον κήπο σου τον άλλο χρόνο,Άρχισε να βλασταίνει; Πες μου, θ’ ανθίσει εφέτο; (T. S. Elliot)
Περισσότερα ›
Δεν ήμουν πλάι σου την άνοιξη αυτή […] Κι έμοιαζε γύρω παγερός χειμώνας, ναι, εσύ μακριά κι εγώ εκεί, με τη σκιά σου λες να παίζω, με όλα αυτά… (Σαίξπηρ)
Περισσότερα ›
Photo: Berenice Abbott (στην φωτο ο θεατρικός συγγραφέας Ζαν Κοκτώ κρατώντας τη μάσκα της Αντιγόνης) «… το θέατρο δεν υπάρχει χάρη σε μας, μάλλον χάρη στο θέατρο υπάρχουμε εμείς. Το θέατρο είναι παντοδύναμο, αντιστέκεται, επιβιώνει από το κάθε τι, πολέμους, λογοκρισία, φτώχια. Αρκεί να πούμε «Το σκηνικό είναι μια γυμνή […]
Περισσότερα ›
Πάντοτε δυσπιστούσα για την άνοιξη. Αυτή η ακαθόριστη αίσθηση στις ανθισμένες βραγιές κι’ ένα ρίγος λεπτό κι’ οι φωνές των παιδιών στο γήπεδο όταν το απόγευμα διυλίζει το φως … (Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου)
Περισσότερα ›
… η ποίηση βοηθάει όσο το κερί που ανάβουμε μπαίνοντας σεένα έρημο, καταργημένο ξωκκλήσι, με φευγάτους όλους τους αγίους… (Κική Δημουλά)
Περισσότερα ›
Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων (photo: © Gary Winogrand, Central Park Zoo, New York, 1967)
Περισσότερα ›
Φρέαρ είναι η Άνοιξη που βγάζει δροσιά και άστρα … (Α. Εμπειρίκος)
Περισσότερα ›
Η μάσκα η πραγματική, δεν νιώθει τίποτα κάτω απ’ τη μάσκα … Αλλά κοιτάζει μέσα απ’ αυτή με μάτια κρυμμένα … (F. Pessoa)
Περισσότερα ›
Για την Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας
Περισσότερα ›