Τι όμορφα που είναι τα μοβ απομεσήμερα του Σεπτέμβρη.. Ακόμα και όταν ξέρεις πως αυτός που νόμιζες πως θα σε περιμένει, κρύφτηκε πίσω από σκούρα σύννεφα και σε ξέχασε … (Αλκυόνη Παπαδάκη)
Περισσότερα ›
Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα, γι’ αυτό η ζωή μου εδόθη. Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη μένα η ζωή πληρώθη … (Μ. Πολυδούρη)
Περισσότερα ›
Θα περιμένω … Από το βράδυ ως το πρωί … Ως να γενώ εγώ μια παραλία ερημική να σε καλωσορίσει (Μ. Χατζιδάκις)
Περισσότερα ›
Φως γίνομαι στα φύλλα και βήματα θάλασσας καλοκαιριάτικης και Κυριακής… ώρες αργόσυρτεςα που κατοικώ στα μαλλιά σου που μακραίνουν … (Δ. Καρατζάς)
Περισσότερα ›
… Μ’ έφαγε, όπως τις καρένες των καϊκιών ο αρμόβουρκος, η μοναξιά. Και τα χρόνια περνούν … (Ο. Ελύτης)
Περισσότερα ›
Έτσι κοιμάται ολόγυμνη μέσα στις άσπρες κερασιές μια τρυφερή μου αγάπη… ένα κορίτσι αμάραντο σα μυγδαλιάς κλωνάρι.. (Ν. Γκάτσος)
Περισσότερα ›
Τα μελανά βουνά πλέουν στη λάμψη … Πόθοι ετοιμάζουν τον κρατήρα τους… Ο. Ελύτης
Περισσότερα ›
Ποια θάλασσα; Σκέτο νερό πειρατής οφθαλμαπάτης. Πρόσφυγας εκ της μακρινής κοσμογονίας… (Κ. Δημουλά)
Περισσότερα ›
Από το ελάχιστο φτάνεις πιο σύντομα οπουδήποτε… (Ο. Ελύτης)
Περισσότερα ›
Η ευτυχία μου, σκέπτομαι, θα ‘ναι ζήτημα ύψους … (Κ. Καρυωτάκης)
Περισσότερα ›