Ο Γιάννης Χατζόπουλος επιλέγει …

Ο Γιάννης Χατζόπουλος επιλέγει …

Για το photologio, o φωτογράφος Γιάννης Χατζόπουλος ανασύρει από το προσωπικό του αρχείο 4+1 αγαπημένες του φωτογραφίες, και μας τις παρουσιάζει μαζί με προσωπικές σκέψεις και αναμνήσεις …


Τι είναι η φωτογραφία για μένα..

Η φωτογραφία επιτρέπει στον άνθρωπο να έρθει σε επαφή με τον κόσμο του και τον εαυτό του με έναν εντελώς νέο τρόπο. Έχει την καταλυτική δύναμη να ανακινεί συναισθήματα και να δημιουργεί προβολές εννοιών που δύσκολα θα αναγνωρίζαμε και θα εκφράζαμε με λέξεις. Μας ανοίγει ένα παράθυρο σε έναν άλλο κόσμο που αποτελείται από αναπαραστάσεις, συναισθήματα και ζωντανές εμπειρίες που συχνά δεν υπάρχουν.

Το να κοιτάμε και να επεξεργαζόμαστε φωτογραφίες μας επιτρέπει να ξαναδούμε τον εαυτό μας και να βιώσουμε τις αναμνήσεις και τα συναισθήματα που μας προκαλεί η εικόνα. Η φωτογραφική εικόνα αποτελεί ένα ερέθισμα που δίνει έναυσμα για να ξεκινήσει μια φυσική εσωτερική συνομιλία. Ανοίγεται  ένα παράθυρο στο ασυνείδητο προκειμένου να βρεθούν λόγια για να ξεκινήσει μια διαδρομή, ένα ταξίδι που δεν περιορίζεται μόνο στην απλή παρατήρηση της εικόνας.

Η δύναμη του εργαλείου κρύβεται στη μαγική ικανότητα του να σταματάει τον χρόνο και να επιτρέπει να ασχοληθούμε με τα συναισθήματα, τις αναμνήσεις, τους συνειρμούς και τις σκέψεις που η κάθε φωτογραφία ξυπνά. Σε μια φωτογραφία μπορεί να ξαναζήσουμε το παρελθόν, να αναστοχαστούμε στο παρόν, να φανταστούμε το μέλλον.

 (Judy Weiser, ψυχολόγος, art therapist)


Γιάννης Χατζόπουλος

Τίποτα πιο συναρπαστικό από το τυχαίο! Αγαπημένη μου συνήθεια τα τελευταία χρόνια είναι να έχω την κάμερα για συνοδηγό και οτιδήποτε μου προκαλέσει το ενδιαφέρον σταματώ και το φωτογραφίζω.

(Από το project ”On solid land”)


Γιάννης Χατζόπουλος

“Ενδιαφέρομαι για τη μελαγχολία που υπάρχει γύρω μου αλλά και για τον τρόπο που τα παιδιά “βυθίζονται” στο δικό τους κόσμο”

(Nan Goldin)

(H φωτογραφία αυτή αποτελεί μέρος του project μου quarantine days.)


Γιάννης Χατζόπουλος

‘Το να βλέπεις κάτι θεαματικό και να το αναγνωρίζεις ως φωτογραφική δυνατότητα δεν σημαίνει ότι κάνεις ένα πολύ μεγάλο άλμα. Αλλά το να βλέπεις κάτι συνηθισμένο, κάτι που θα έβλεπες κάθε μέρα και να το αναγνωρίσεις ως φωτογραφική δυνατότητα, αυτό είναι που με ενδιαφέρει”.                                                                                          (Stephen Shore)


Γιάννης Χατζόπουλος

Η φωτογραφία αυτή είναι κομμάτι από το πρώτο project περί “ταυτότητας” του τόπου φέροντας τον τίτλο Livestock,  που έκανα στα πλαίσια του φεστιβάλ Φωτομετρίας το 2014.


Ο Γιάννης Χατζόποπυλος επιλέγει … Stephen Shore

Stephen Shore

“Η φωτογραφία είναι εγγενώς μια αναλυτική πειθαρχία. Εκεί που ένας ζωγράφος ξεκινά με έναν κενό καμβά και φτιάχνει μια εικόνα, ένας φωτογράφος ξεκινά με την ακαταστασία του κόσμου και επιλέγει μια εικόνα. Ένας φωτογράφος που στέκεται μπροστά σε σπίτια και δρόμους και ανθρώπους και δέντρα και αντικείμενα ενός πολιτισμού επιβάλλει μια τάξη στη σκηνή – απλοποιεί το συνονθύλευμα δίνοντάς του δομή. Αυτός ή αυτή επιβάλλει αυτή τη σειρά επιλέγοντας ένα πλεονέκτημα, επιλέγοντας ένα πλαίσιο, επιλέγοντας μια στιγμή έκθεσης και επιλέγοντας ένα επίπεδο εστίασης”.

                                                             (φώτο και κείμενο: Stephen Shore – Uncommon Places)


Info (σε πρώτο πρόσωπο):

Θυμάμαι από μικρός λάτρευα την φωτογραφία, να βλέπω, να βγάζω , να τυπώνω. Οι γονείς μου το έκαναν, παρόλο που δεν ήταν φανατικοί με το μέσο, στο σπίτι πολλά συρτάρια ήταν γεμάτα από φωτογραφίες από κάθε περίσταση. Κάπως έτσι μου πέρασε το μικρόβιο.
Ουσιαστικά  η ενασχόληση μου ξεκίνησε το 2013 όπου τυχαία έπεσα κυριολεκτικά πάνω σε μια κολώνα που μια αφίσα έγραφε ¨αν αγαπάς την φωτογραφία κάλεσε μας¨. Ήταν ένα ανοιχτό κάλεσμα που έκανε ο δήμος Πρέβεζας στα πλαίσια ενός προγράμματος Interreg Ελλάδα-Ιταλία με σκοπό να προβληθεί η Πρέβεζα. Κατά την  διάρκεια αυτών των μηνών άρχισα να εξοικειώνομαι με το μέσο καθώς κάναμε κάποια σεμινάρια αλλά κυρίως φωτογραφίζαμε. Την επόμενη χρονιά έλαβα μέρος σε ένα άλλο ανοιχτό κάλεσμα του φεστιβάλ Φωτομετρίας, με τίτλο ΄΄frames of European common life΄΄, όπου κάναμε εβδομαδιαία σεμινάρια, μέσα από τα οποία ξεκίνησα να εμβαθύνω στην καλλιτεχνική φωτογραφία.  
Στην Φιλιππιάδα όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα λειτουργούσε ήδη μια φωτογραφική ομάδα η Κα.Δρω. Έχοντας πλέον μυηθεί σε αυτό τον φωτογραφικό κόσμο αποφάσισα να συμμετέχω στην τοπική μας ομάδα, στην οποία είμαι μέχρι σήμερα.