Η Βένια Τσαρτσάλη επιλέγει …

Η Βένια Τσαρτσάλη επιλέγει …

Για το photologio, η φωτογράφος Βένια Τσαρτσάλη ανασύρει από το προσωπικό της αρχείο 4+1 αγαπημένες της φωτογραφίες, και μας τις παρουσιάζει μαζί με προσωπικές σκέψεις και αναμνήσεις …


Βένια Τσαρτσάλη

 Φωτογραφίζω για να θυμηθώ.
Ή μάλλον, για να βρω τι είναι αυτό που δεν θυμάμαι.
Περπατώ στους ίδιους δρόμους: Πατήσια, Μεταξουργείο, Εξάρχεια. Περνώ ξανά και ξανά από τα ίδια μέρη, γιατί η πόλη ποτέ δεν είναι ίδια ή κάποιες εικόνες εμφανίζονται μόνο όταν είσαι έτοιμος να τις δεις.

Η πόλη όμως δεν φανερώνει το παρελθόν της, αλλά το περιλαμβάνει όπως ένα χέρι τις γραμμές του…

(Italo Calvino, Οι Αόρατες Πόλεις)


Βένια Τσαρτσάλη

 Στην πόλη, όλα υπάρχουν ταυτόχρονα.
Το παρόν, το παρελθόν, το φανταστικό. Το φως μιας λάμπας πίσω από ένα παράθυρο στον πέμπτο όροφο. Η σκόνη πάνω στο παρμπρίζ ενός παρατημένου αυτοκινήτου. Η σιωπή πριν το πρώτο τρένο της ημέρας. Όλα εκεί, σαν όνειρο που δεν ξέρεις αν είναι δικό σου ή κάπου άλλου.


Βένια Τσαρτσάλη

Η φωτογραφία, για μένα, είναι η αναζήτηση αυτού του «ακριβώς αρκετού»: μια στροφή του βλέμματος, μια λάμψη, ένα κλικ που ηρεμεί το μυαλό. Σαν να τοποθετεί για λίγο τα πράγματα στη σωστή τους θέση. Μέσα από τα κάδρα μου, προσπαθώ να αφηγηθώ σιωπηλά — όχι τι συνέβη, αλλά τι θα μπορούσε να έχει συμβεί.


Βένια Τσαρτσάλη 

Το project «What Alice Saw» είναι ένα προσωπικό βλέμμα πάνω στην πόλη — εκεί όπου το πραγματικό μπλέκεται με το φανταστικό και η περιπλάνηση γίνεται τρόπος ύπαρξης.
Επηρεασμένη από τον κινηματογράφο του Wim Wenders και τον παραμυθένιο παραλογισμό της Carrollικής Αλίκης, δημιουργώ εικόνες σαν να γράφω ημερολόγιο — όχι για να καταγράψω, αλλά για να θυμηθώ πώς είναι να αισθάνεσαι έναν τόπο.
Μέσα στο βλέμμα της Alice υπάρχουν πρόσωπα δικά μου — φίλοι, φίλοι των φίλων, άνθρωποι από την καθημερινότητά μου, ή άνθρωποι που μου θυμίζουν άλλους που πέρασαν κάποτε από τη ζωή μου. Δεν είναι ποτέ τυχαίοι· είναι φορείς μνήμης, συναισθημάτων, συνδέσεων.
Κάθε φωτογραφία είναι ένα ίχνος. Κάτι που είδε η Alice. Ή κάτι που της φάνηκε πως είδε.


Η Βένια Τσαρτσάλη επιλέγει … Saul Leiter

Saul Leiter

«Το δώρο ενός φωτογράφου προς τον θεατή είναι καμιά φορά η ομορφιά που κρύβεται στα  παραμελημένα, καθημερινά πράγματα.»

(Saul Leiter 1923–2013)


Info (σε πρώτο πρόσωπο):
Γεννήθηκα στη Λαμία και σπούδασα στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου ολοκλήρωσα μεταπτυχιακές σπουδές στη Βιοκλιματολογία. Παράλληλα, ακολούθησα την προσωπική μου διαδρομή στη φωτογραφία — αρχικά μέσα από σπουδές στο ΙΕΚ ΑΚΜΗ και στη συνέχεια μέσω σεμιναρίων στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Ελληνικό Κέντρο Φωτογραφίας.
Φωτογραφίες μου έχουν παρουσιαστεί στο Athens Photo Festival, στο Chania International Photo Festival, καθώς και σε άλλα φεστιβάλ φωτογραφίας στην Ελλάδα. Έχω πραγματοποιήσει δύο ατομικές εκθέσεις, στη Space Place One Gallery και στο Museum of Fine Arts του Nizhny Tagil (Ρωσία), ενώ έχω συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις.
Από το 2022 φοιτώ στο Τμήμα Φωτογραφίας και Οπτικοακουστικών Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής και είμαι μέλος της φωτογραφικής ομάδας BLINK.
Το on-going project “What Alice Saw”, που παρουσιάζεται εδώ, αναπτύσσεται με την επιμέλεια και καθοδήγηση του φωτογράφου Λουκά Βασιλικού.
Ζω και εργάζομαι στην Αθήνα.
https://www.instagram.com/venia_tsartsali/