Ο Παναγιώτης Φτάρας επιλέγει …
Για το photologio, ο φωτογράφος Παναγιώτης Φτάρας ανασύρει από το προσωπικό του αρχείο 4+1 αγαπημένες του φωτογραφίες, και μας τις παρουσιάζει μαζί με προσωπικές σκέψεις και αναμνήσεις …
Παναγιώτης Φτάρας
Όταν κοντοστάθηκα μπροστά σε αυτό το σκηνικό, ένιωσα να εισέρχομαι δειλά σε μια εμπειρία που υπερέβαινε το άμεσο και το ορατό. Δεν επρόκειτο απλώς για μια στιγμή παρατήρησης, αλλά για μια βύθιση σε ένα πλέγμα πολλαπλών νοημάτων, όπου κάθε ανάγνωση γεννούσε μια νέα αμφιβολία. Εκεί, η ανθρώπινη παρουσία φάνταζε παράδοξα διττή: ταυτόχρονα παρούσα και απούσα, ενεργή και αδρανής. Ήταν σαν να αποκαλυπτόταν μια διαχρονική συνθήκη της ανθρωπότητας — η τάση της να στέκεται ως μάρτυρας των ίδιων της των γεγονότων, χωρίς πάντοτε να διαθέτει τη δύναμη ή τη βούληση να τα μετασχηματίσει. Η εμπειρία αυτή έφερε μαζί της μια σιωπηλή υπενθύμιση της ευθραυστότητας του ανθρώπινου ελέγχου.
Παναγιώτης Φτάρας
Πάντα πίστευα ότι το σκοτάδι δεν είναι κάτι προς αποφυγή, αλλά μια αναγκαία διάβαση της ύπαρξης. Η αληθινή ελευθερία δεν γεννιέται από την άρνηση της πτώσης, αλλά από τη δύναμη της ανάστασης μέσα από αυτήν, όταν το βίωμα γίνεται γνώση και η γνώση φως.
Παναγιώτης Φτάρας
Η αναγέννηση, για μένα, δεν αποτελεί απλώς ανάγκη, αλλά υπαρξιακή στάση: τη συνειδητή επιλογή να αντικρίζουμε τον κόσμο εκ νέου, ακόμη και μέσα στη φθορά. Εκφράζει την άρνηση της αδράνειας και την αποδοχή της μεταβολής ως ουσίας της ζωής. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, ο άνθρωπος επαναπροσδιορίζει το μέτρο και επιστρέφει στην καθαρότητα της ματιάς του, όπου η εμπειρία δεν βαραίνει, αλλά φωτίζει. Έτσι, το βλέμμα στρέφεται προς το μέλλον — όχι από άγνοια, αλλά από βαθιά κατανόηση.
Παναγιώτης Φτάρας
Η ποίηση ήταν πάντα ο τρόπος μου να πλησιάζω το άρρητο — και αυτό αναζητώ και στη φωτογραφία. Όχι απαντήσεις, αλλά ερωτήματα. Κάθε εικόνα ως μια στιγμή που αγγίζει το άπειρο, ένα ίχνος ανάμεσα στην υποκειμενικότητα και μια βαθύτερη αλήθεια. Με ενδιαφέρει το όριο του ορατού με το αόρατο — εκεί όπου η εικόνα υπαινίσσεται περισσότερο απ’ ό,τι δείχνει. Εκεί όπου η σιωπή δεν είναι κενό, αλλά νόημα.
Ο Παναγιώτης Φτάρας επιλέγει … Ansel Adams
Ansel Adams
Όταν αντίκρισα για πρώτη φορά φωτογραφίες του Ansel Adams, αναγνώρισα σε αυτές στοιχεία που προσπαθώ κι εγώ να αποτυπώσω στη δική μου φωτογραφική προσέγγιση. Οι έντονες αντιθέσεις ανάμεσα στο φως και τη σκιά, η προσεκτική οργάνωση της εικόνας σε διαβαθμίσεις φωτεινότητας — από το απόλυτο μαύρο έως το καθαρό λευκό — καθώς και η αίσθηση απόλυτης καθαρότητας και λεπτομέρειας, συνθέτουν μια αισθητική που με εκφράζει βαθιά. Η ασπρόμαυρη φωτογραφία, μέσα από αυτή τη δραματική της ατμόσφαιρα, αποκτά μια ιδιαίτερη δύναμη: δεν καταγράφει απλώς την πραγματικότητα, αλλά την ερμηνεύει. Όπως χαρακτηριστικά έλεγε και ο ίδιος: «Δεν τραβάς μια φωτογραφία, τη δημιουργείς.» Αυτή η φράση συνοψίζει τη φιλοσοφία που επιδιώκω να υπηρετήσω — μια φωτογραφία που δεν είναι απλώς ένα στιγμιότυπο, αλλά μια συνειδητή δημιουργία.
Info:
Ο Παναγιώτης Φτάρας (Νυρεμβέργη, 1976) σπούδασε Γραφιστική στο Τ.Ε.Ε. Θεσσαλονίκης καθώς και στο I.E.K. Κατερίνης. Εργάστηκε από το 2006 έως το 2017 στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Πιερίας ως γραφίστας, σχεδιαστής και φωτογράφος, καθώς και στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Ημαθίας. Από το 2015 είναι μέλος του Συλλόγου Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Βορείου Ελλάδος και μέλος του Συλλόγου Εικαστικών Καλλιτεχνών Πιερίας του οποίου διετέλεσε και πρόεδρος (2022-2024). Το 2016 ίδρυσε την Φωτογραφική Ομάδα Κατερίνης και το 2021 τον εκδοτικό οίκο «οξύνοια». Έχει παρουσιάσει έργα του σε τρεις ατομικές καθώς και σε περισσότερες από τριάντα ομαδικές εκθέσεις στην Κατερίνη, στη Θεσσαλονίκη και στην υπόλοιπη Ελλάδα.
