Στεφανία Ορφανίδου – PENDULUM

Στεφανία Ορφανίδου – PENDULUM

.

Τί συμβαίνει όμως στο ενδιάμεσο αυτών των (φωτογραφικών) άκρων που μοιάζουν με χρόνο και τόπο -προκλητικά- εν στάσει; Η ενδιάμεση, διαρκής, άλλοτε βίαιη κι άλλοτε ήπια, κίνηση του εκκρεμούς απουσιάζει ηχηρά στην απεικόνιση. Φταίει μάλλον που η φωτογραφική πρακτική είναι κατεξοχήν επιλεκτική, που κρύβει για να δείξει.

Πάνος Μπουρλέσσας
(απόσπασμα από το κείμενο “Επίλογος για το ενδιάμεσο”)

Το Pendulum*, πραγματεύεται ένα ταξίδι επιστροφής στην πόλη L’Aquila της κεντρικής Ιταλίας. Η σχέση μου με αυτόν τον τόπο ξεκίνησε 12 χρόνια πριν από τη γέννησή μου, όταν οι γονείς μου γνωρίστηκαν τυχαία εκεί το 1977. Μεγάλωσα με τις αφηγήσεις τους για αυτή την πόλη, την επισκέφτηκα μαζί τους σαν παιδί και έπλασα στο μυαλό μου την ιστορία τους. Το 2009 ένας ισχυρός σεισμός την ισοπέδωσε και χάραξε στο σώμα της μια ανοιχτή πληγή. Η μετακόμισή μου εκεί, λίγα μόλις χρόνια μετά το σεισμό, έγινε με αφορμή την αρχιτεκτονική μου ιδιότητα, έτσι ώστε να βοηθήσω στην ανοικοδόμησή της. Στην ουσία, όμως, ήταν μια επιστροφή στις φαντασιακές μου ρίζες. Κατά την παραμονή μου, βίωσα τη μετασεισμική συνθήκη της ημιερειπωμένης πόλης με έναν πολύ αλλόκοτο τρόπο. Το οικείο της ξεθωριασμένης παιδικής μου μνήμης, ήρθε σε μια ανοιχτή σύγκρουση με το ανοίκειο της νέας συνθήκης της πόλης. Η φυσική καταστροφή προκάλεσε μια βίαιη αλλαγή στο σώμα και στη ζωή του τόπου και οδήγησε στον εκτοπισμό των κατοίκων του προς τα περίχωρα. Η καρδιά του κέντρου, όπου και κατοικούσα, άδειασε και μια παράδοξη σιωπή επικράτησε στα στενά της. Η L’Aquila αποτέλεσε έναν ενδιάμεσο σταθμό σε μια μεταβατική περίοδο της ζωής μου, μια προσωρινή παύση σε έναν τόπο που θύμιζε μη-τόπο. Την παύση αυτή τη βίωσα σαν μια ταλάντωση στον αέρα. Ο απόηχος του σεισμού δημιούργησε ένα τράνταγμα στη μνήμη μου. Τα σημάδια του και τις συνέπειές του άρχισα να τα αποτυπώνω φωτογραφικά, σαν μια διαδικασία επανεγγραφής του τόπου στη μνήμη μου, σαν την προσπάθεια αποκατάστασης μιας σχέσης. Η αναχώρησή μου από τη L’Aquila, όμως, έγινε πριν την ολοκλήρωση της ανοικοδόμησής της. Η κίνηση του εκκρεμούς διεκόπη, η ταλάντωση σταμάτησε˙ έμεινε ατελής.

Στεφανία Ορφανίδου


* Το βιβλίο Pendulum κυκλοφορεί σε μια αυτοέκδοση (200 αντίτυπα), 19 x 28 cm,  96 σελίδες, 44 έγχρωμες εικόνες, Βιβλιοδεσία στο χέρι, Offset εκτύπωση και θα παρουσιαστεί στον χώρο Grace (Φιλαδέλφειας 2 & Λιοσίων) την Πέμπτη 9 Μαΐου.

Stefania Orfanidou - Pendulum Book

Stefania Orfanidou – Pendulum Book


What happens though in the in-between of these (photographic) edges that look like time and space –provocatively- at a standstill? The never stopping in-between movement of the pendulum, at times violent and at tomes gentle, is loudly absent in the depiction presented here. Perhaps it is because the photographic representation is mainly selective, it opts to hide in order to show.Panos Bourlessas(excerpt from the text “An epilogue for the in-between”)

Panos Bourlessas
(excerpt from the text “An epilogue for the in-between”)

The Pendulum is the approach of a return journey to the city of L’Aquila in central Italy. My relationship with this place started 12 years before I was born, when my parents met each other accidentaly there. I grew up listening to their narrations about this city, I visited it with them as a child, and I molded their story in my mind. I moved there, only a few years after the earthquake, in order to work as an architect in the reconstruction of the city, but in reality it was a return to my fictitious roots. During my stay, I experienced the post-seismic terrain in a very bizarre way. The sense of familiarity I had developed in my fainted childhood memory collided with the uncanny new condition the city was in. The natural disaster caused a violent change at the body and the life of this place and led to the displacement of its citizens towards the suburbs. The heart of the historical center, where I lived, was left empty and a strange silence prevailed in the narrow streets. L’Aquila was a pass-through in a transitional period of my life, a temporary pause in a place that reminded a nonplace. I experienced this pause as an oscillation in the air. The quake’s resonance created a rupture in my mind. I tried to heal this rupture by capturing photographically its imprints and its aftermath, as a process of re-writing this place in my memory, as a personal quest to restore a relationship. However, I left L’Aquila before its reconstruction was completed. The pendulum’s movement was interrupted, the oscillation stopped; it stayed unfinished.

Stefania Orfanidou



Bio

Η Στεφανία Ορφανίδου γεννήθηκε το 1989. Είναι αρχιτέκτονας και φωτογράφος που ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Έχει ζήσει στην Καβάλα, τη Θεσσαλονίκη, τη Μαδρίτη, το Ρόττερνταμ και τη Λ’Aκουιλα. Από τον Ιανουάριο του 2019 είναι συνιδρύτρια του διεπιστημονικού γραφείου CHORA –
Creative Hub of Radical Architecture. Η φωτογραφική της δουλειά έχει παρουσιαστεί σε περιοδικά, γκαλερί και φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

https://www.stefaniaorfanidou.com/

Stefania Orfanidou was born in 1989. She is an architect and a photographer currently living and working in Athens, Greece. She has lived in Kavala, Thessaloniki, Madrid, Rotterdam and L’Aquila. Since January 2019 she is co-founder of the multidisciplinary studio CHORA – Creative Hub of Radical Architecture. Her photographic work has been featured in magazines, galleries and festivals in Greece and abroad.