Πέτρος Γιαννακούρης – The GodMaker

Ο κ. Χαράλαμπος Γκούμας, είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος δημιουργεί Θεούς από πηλό, σε μία αντιστροφή θα έλεγε κανείς των μύθων της δημιουργίας, σύμφωνα με τους οποίους οι Θεοί έφτιαξαν τους ανθρώπους…|
Για πάνω από μισό αιώνα ο κ. Γκούμας, 67 χρόνων σήμερα, έχει δημιουργήσει χιλιάδες μεγάλα αγάλματα αρχαίων ελληνικών Θεών από πηλό (terracotta), μυθικές μορφές και υπέροχα τέρατα, κυρίως για χρήση σε στολισμό κήπων ή αρχιτεκτονικής.
Στο εργαστήρι του, στη Δυτική Αθήνα στο Αιγάλεω, ανάμεσα σε αποθήκες και μικρές βιομηχανίες, επιβιώνει μία τέχνη που εξαφανίζεται στην Ελλάδα, που έχει πληγεί από την κρίση. Όλα φτιαγμένα στο χέρι με παραδοσιακές τεχνικές.
«Θα έλεγα ότι στη ζωή μου, έχω φτιάξει περισσότερα αγάλματα από τον Στρατό από Τερακότα της Κίνας», δήλωσε ο κ. Γκούμας στο «ΑΡ».
Όπως στο φημισμένο Πήλινο Στρατό, ηλικίας 2.200 ετών και 9.000 στρατιωτών και αξιωματικών του Κινέζου Αυτοκράτορα, πολλά από τα δημιουργήματα του κ. Γκούμα στέκουν σε στοίχιση.
Αλλά, βρίσκονται εμφανώς σε τυχαία τάξη. Μία Αθηνά εδώ, ένα άλογο ή ένας σάτυρος παραπέρα, ανάμεσα σε κεφάλια ταύρων, γρύπες, σφίγγες, υδρίες κήπου ή προτομές του Σωκράτη, αλλά και του Διονύσιου Σολωμού. Υπάρχει και ένας Χριστό σε κάποιο σημείο.
Τα περισσότερα έχουν την έμπνευσή τους από τη νεοκλασσική παράδοση που κυριάρχησε στην ελληνική αστική αρχιτεκτονική από το 1830 μέχρι το 1920 που χάθηκε μετά την ανάπτυξη μεταπολεμικά. Μπορεί κάποτε να απορρίφθηκαν ως τρισδιάστατα απομεινάρια ενός μη σχετικού παρελθόντος, αλλά τα γνήσια νεοκλασικά πήλινα αγάλματα που διακοσμούσαν προσόψεις κτιρίων, κόγχες και αετώματα είναι σήμερα περιζήτητες αντίκες.
Το 10ο από 12 παιδιά της οικογένειά του, ο κ. Γκούμας, γεννήθηκε δίπλα στο εργαστήριο, που λειτουργούσε αρχικά ως επιχείρηση για πορσελάνες. Τότε η περιοχή είχε ακόμη αμπέλια τριγύρω και οπωρώνες με την Ακρόπολη να κυριαρχεί στα ανατολικά. Ολα τα αδέρφια του εργάστηκαν σε κάποιο σημείο εκεί, αν και είναι ο μόνος που παρέμεινε.
«Είναι μία πολύ δύσκολη, σωματική και απαιτητική εργασία», είπε ο ίδιος. «Δεν είναι εύκολο να αναπνεύσεις στον καπνό από τον κλίβανο ή να σηκώνεις αυτά τα βαριά αγάλματα, περί τα 100 κιλά, ενώ τα καλούπια μπορεί να φτάσουν τα 300 κιλά».
Αν και πέρασε την ηλικία συνταξιοδότησης, ο κ. Γκούμας ελπίζει να συνεχίσει να εργάζεται και την ίδια στιγμή να δημιουργήσει ένα σχολείο για νέους καλλιτέχνες εκεί, αν καταφέρει να συγκεντρώσει τα απαραίτητα κεφάλαια.
«Τότε, δεν θα πρέπει ποτέ να αφήσω το μέρος αυτό», επεσήμανε. «Έχω κατασκευάσει τόσους πολλούς Θεούς, που πιστεύω ότι ο ένας ή ο άλλος θα με βοηθήσουν. (Αλλιώς), για ποιο λόγο τους έκανα όλους αυτούς;»

Instagram: @petrosgiannakouris 


The GodMaker

Haralambos Goumas is a man who fashions gods out of clay – a reversal of most ancient creation myths in which the gods make the men.
Over the past half-century, Goumas, 67, has produced thousands of large terracotta statues of ancient Greek deities, mythical figures and fabulous beasts, mostly for use as architectural and garden ornaments.
They are a rare survival of a vanishing art in recession-plagued Greece, all made by hand using traditional techniques in a western Athens workshop squeezed in among warehouses, small industries and a railyard.
“I guess that in my lifetime I have made many more statues than those in China’s Terracotta Army,” Goumas told the Associated Press.
Like the 2,200-year old, life-sized sculptures of about 9,000 soldiers and imperial officials dug up in northwestern China, many of Goumas’s pieces stand in tidy ranks, in a yard fronting the long, metal-roofed shed with its old-fashioned wood-fired furnace where he works.
Others are scattered apparently randomly: an Athena here, a horse or a satyr there, among bulls’ heads, griffins, sphinxes, garden urns or busts of 5th-century BC Athenian philosopher Socrates and the 19th-century Greek poet Dionysios Solomos. There’s even a Christ somewhere.
Most draw from the neoclassical tradition that dominated Greek urban architecture from the 1830s to the 1920s, and was blitzed during unbridled post-World War II redevelopment. Once rejected as trite remnants of an irrelevant past, the original neoclassical terracotta statues that decorated facades, niches and pediments are now highly-prized antiques.
The tenth of 12 children, Goumas was born next to the workshop – initially his father’s porcelain fittings business – that was still surrounded by vineyards and orchards, with the Acropolis dominating the landscape to the east. All his brothers worked there at some point, though he is the only one to have persevered.
“It’s very hard, physically demanding work,” he said. “It’s not so easy to breathe in the smoke from the furnace, or lift these very heavy statues – some weigh 100 kilograms (220 pounds) and the molds can reach 300 kilograms.”
Although past retirement age, Goumas hopes to continue working and at the same time to create a school for young artists on the site, provided he can raise the necessary funds.
“Then I’ll never have to leave this place,” he said. “I have made so many gods that I believe one or other will help me. [Otherwise,] what did I make them all for?