Για μια άρνηση επιστροφής στην κανονικότητα

Για μια άρνηση επιστροφής στην κανονικότητα

“Η Biennale ΣΦΙΓΓΑ που ιδρύθηκε το 2015, αποτελεί μια φιλόδοξη καλλιτεχνική πρόταση «κοινωνικής γλυπτικής» με κοινωνικά δρώμενα σε διάφορα πεδία του επιστητού που αλλάζουν την ηθική και αισθητική διάσταση της ζωής, προτείνοντας μια νέα οντολογία. Σπουδαίες έννοιες που επεξεργαζόμαστε, είναι η έννοια της «ολιστικής τέχνης», της «κοινωνικής γλυπτικής», της «οικολογίας της άρνησης». Τα αδιέξοδα του σύγχρονου κόσμου και η ανθρώπινη δυστυχία, είναι αναγκαιότητες που επιβάλλουν τον αναπροσανατολισμό της τέχνης σε μια ηθική υπέρ μιας «ανθρώπινης οικολογίας», που εμπιστεύεται τη δημιουργική ικανότητα όλων των ανθρώπινων όντων, και που εναποθέτει το μέλλον του πλανήτη σε αυτούς.

Κατερίνα Αντωνοπούλου

Θέμα: Η σύγχρονη βιομηχανική κοινωνία της πληροφορίας, οδηγήθηκε στο να μολύνει το σύνολο του κοινωνικού σώματος με την αντίληψή της για μια συγκεκριμένη παραγωγική δραστηριότητα που αποσπάται και αποστρέφεται όλο και περισσότερο την ίδια τη διαδικασία της ζωής, μετατρεπόμενη σε μια καθαρή, μηχανική και κτηνώδη δύναμη αυτοκαταστροφής. Οι ημιαυτόματοι σήμερα μηχανισμοί της παραγωγής της κοινωνικής διαστροφής, προσαρμοσμένοι μέσα στην ίδια την παραγωγική διαδικασία, μέσα στα κωδικοποιημένα και τεχνικά της υποσύνολα, αφορούν όχι μόνο τα συστήματα γνώσης, πληροφόρησης και επικοινωνίας, αλλά και τα συστήματα κατασκευής της εσωτερικής μας επιθυμίας, διαμορφώνοντας ταυτόχρονα ένα κοινωνικοποιημένο όσο και ατομοποιημένο, βαθύ προγραμματισμό της εργασίας.

Μέσα σε αυτή την ξεκάθαρη για εμάς εικόνα, επιχειρούμε να ανακαλύψουμε την εγγενή πάλη της ανθρώπινης δημιουργικότητας, στο βαθμό που απελευθερώνει το δυναμικό της, τις ροές και τις ενέργειές της, από τα κανάλια της κοινωνικής πειθαρχίας, διαμορφώνοντας νέους οργανισμούς και εκφράσεις, ψηλαφώντας νέες κοινωνικές σχέσεις, αναζητώντας νέες επικράτειες πλασμάτων και νέα σύμπαντα της ζωής και της επιθυμίας , επινοώντας νέες δυνατότητες αυτονομίας και νέα μονοπάτια σύνδεσης του ανθρώπου με τη φύση, φανερώνοντας νέες «αρχαιολογικές» επικράτειες από χαμένους μελλοντικούς κόσμους, θαμμένους ήδη στην προϊστορική ανθρώπινη αυθεντικότητα που μέλλει να αποδεσμευθεί ξανά.

Όπως ήμασταν εξαιρετικά αυστηροί στην επιλογή μας, επιλέξαμε, πέρα από τις αρχικές μας προθέσεις, δύο εξαιρετικές καλλιτέχνιδες για τις οποίες είμαστε περήφανοι να τις παρουσιάσουμε. Οι επιλεγμένες καλλιτέχνιδες, δημιούργησαν ακριβώς, πάνω σε εκείνο το πλαίσιο της σύνδεσης και της κοινωνικής αλληλεπίδρασης, που είναι ένας από τους κύριους σκοπούς της κοινωνικής γλυπτικής”.

Sarah Choo Jing


Πληροφορίες έκθεσης:

Έργα: “7 Happenings”, Sarah Choo Jing

“Zackie: a PIA for reporters”, Κατερίνα Αντωνοπούλου (aka peqpez)

Διάρκεια: 21/12/2020 έως 21-1-2021

Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Αγγέλου, οργάνωση: Η ομάδα προγράμματος της Σφίγγας.

Τοποθεσία: https://www.sphinx2015gr.com/

Είσοδος Ελεύθερη

Το έργο – έκθεση θα παρουσιαστεί επίσης ως παράρτημα στη Διεθνή Biennale SPHINX 2021.

  • Η Κατερίνα Αντωνοπούλου (a.k.a peqpez) είναι εικαστικός, μηχανικός και ερευνήτρια. H καλλιτεχνική της δουλειά αποτελείται από μία ανοιχτή, δυναμική διαδικασία που διερευνά καθημερινές πρακτικές και κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, μέσα από τη δημιουργική-κριτική-παιγνιώδη-ειρωνική οικειοποίηση της τεχνολογίας. Τα έργα της περιλαμβάνουν εργασίες μεταπαραγωγής κοινών αντικειμένων και ανασύνθεσης αφηγηματικών θραυσμάτων (προερχόμενα από αρχεία, μνήμες, εξιστορήσεις, διαδικτυακές πηγές). Έχουν υβριδική υπόσταση (το υλικό και το ψηφιακό εναλλάσσονται διαρκώς ή συνυπάρχουν) και αντλούν έμπνευση από την καθημερινότητα, την τεχνολογική διαμεσολάβηση της επικοινωνίας, την πολιτική επικαιρότητα και από προσωπικές ή συλλογικές ιστορίες. Η δουλειά της χρησιμοποιεί και υποστηρίζει εργαλεία ανοιχτής πηγής και πρακτικές DIY/DIWO. Η Κατερίνα έχει διδάξει ψηφιακές τέχνες στο τμήμα Ψηφιακών Τεχνών & Κινηματογράφου του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο μεταπτυχιακό Ψηφιακές Μορφές Τέχνης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών. Κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στις ψηφιακές τέχνες (Βαρκελώνη, 2009) και δίπλωμα μηχανικού υπολογιστών (Αθήνα, 2006). Η καλλιτεχνική της πρακτική συνδιαλέγεται με τη διδακτορική της έρευνα που επικεντρώνεται στην κοινωνική διάσταση της τέχνης των νέων μέσων.(https://peqpez.net)
  • Η Sarah Choo Jing (γεν. 1990, Σιγκαπούρη) είναι γνωστή για τη διεπιστημονική της προσέγγιση στη φωτογραφία, το βίντεο και την εγκατάσταση. Η δουλειά της απεικονίζει αναγνωρίσιμες στιγμές και χαρακτήρες μέσα στη σύγχρονη αστική κοινωνία που υποδηλώνουν πληθώρα ιδιωτικών και συχνά μοναχικών αφηγήσεων. Η καλλιτέχνης ασχολείται με το βλέμμα του flaneur, του voyeurism και του παραδόξου. Η Choo ζει και εργάζεται στη Σιγκαπούρη από τότε που ολοκλήρωσε το MFA της στο Slade School of Art στο Λονδίνο, το καλοκαίρι του 2015. Η Choo επιλέχθηκε πρόσφατα ως φιναλίστ για την επιτροπή τέχνης Audemars Piguet για την Art Basel 2020, κλήθηκε να παρουσιάσει την πρακτική της στο Le Brassus, στη Γενεύη στην Ελβετία και είναι φιναλίστ στο Ανώτατο Ασιατικό Βραβείο Τέχνης το 2020. Κέρδισε το Χρυσό Βραβείο στο διαγωνισμό PX3 Prix de la Photographie του 2019, το βραβείο 2017 Perspectives 40 under 40 και την πρώτη θέση στο 2015 International Moscow Foto Awards. Στην Choo απονεμήθηκε επίσης το βραβείο ICON De Martell Cordon Bleu Photography και το Kwek Leng Joo Prize of Excellence στο Still Photography Award το 2013.

Sarah Choo Jing