Λία Ναλμπαντίδου: “Από τη νύχτα στη μέρα”

Λία Ναλμπαντίδου: “Από τη νύχτα στη μέρα”

Συνομιλώντας με την Λία Ναλμπαντίδου, για τις ώρες της ημέρας, της νύχτας και κυρίως για τις δικές  της φωτογραφίες απο τα “κρυφά διαμάντια της καθημερινότητας”.

Why the night, γιατί η νύχταΕίναι η πρώτη ερώτηση που σκέφτομαι να κάνω προς εσάς, σαν φωτογράφο, από την στιγμή που διάβασα την φράση αυτή στη προσωπική σας σελίδα.

Νύχτα ή Ξημερώματα.
Χριστούγεννα του 2009 μέχρι τον Ιούλιο του 2014.
Μία έως δύο φορές την εβδομάδα.
Αφύπνιση 3.00 π.μ., άφιξη στο σημείο φωτογράφισης στις 4.30 π.μ.
Ξημέρωμα και ολοκλήρωση της φωτογράφισης το αργότερο μέχρι τις 7 και λιγάκι, ανάλογα με την εποχή.
Επιθυμούσα να φωτογραφίσω χωρίς να χρειαστεί να απομακρυνθώ από την εστία μου και να ταξιδέψω κάπου αλλού.
Πιστεύω στα κρυφά διαμάντια της καθημερινότητας, αρκεί να έχει κανείς τη διαύγεια να κοιτάξει από διαφορετική οπτική γωνία, θέτοντας σκέψεις, αντιλήψεις και εικόνες σε προοπτική.
Επέλεξα σαν χρόνο φωτογράφισης εκείνη την χρονική περίοδο του 24ώρου, που δεν θα με έψαχνε κανείς και δεν θα απουσίαζα από τα καθήκοντά μου, ενώ την ίδια στιγμή θα είχα στην φωτογραφική διάθεσή μου τα αγαπημένα μπλε και κίτρινο του σούρουπου και της χαραυγής. Θυσίασα μόνο τον ύπνο μου. Σε αυτή την ενδιάμεση ώρα, από την νύχτα στην μέρα και από την μέρα στη νύχτα, σκηνοθέτησα τις φωτογραφίες μου με μακράς διάρκειας λήψεις, αναζητώντας την απάντηση στην κατάφαση «γιατί η νύχτα».

 

Ο ουρανός στις φωτογραφίες σας είναι απίστευτα όμορφος. Πραγματικός με κάποιο τρόπο, αφού είναι φωτογραφημένος και παραμυθένιος, αντίστοιχα υποθέτω. Είναι έτσι ή πρέπει να είναι έτσι τα πράγματα;
Ο φωτογραφημένος βραδινός ουρανός στις μεγαλουπόλεις είναι παράξενος, εξαιτίας της φωτορύπανσης. Ανάλογα με την εποχή και τα σύννεφα, τη διάρκεια της έκθεσης του αρνητικού και τα χρώματα από τα φώτα της πόλης, προκύπτουν ουρανοί, που δεν θυμίζουν καθόλου τους πρωινούς ουρανούς των ψηφιακών λήψεων.
Τέλος, η χρήση daylight φιλμ για λήψεις βραδινές, με εκθέσεις (exposures) μεγαλύτερες σε διάρκεια από τους προτεινόμενους χρόνους της κατασκευάστριας εταιρίας, σε συνδυασμό με όλα τα παραπάνω, δημιουργούν τους ουρανούς στους οποίους αναφέρεστε.

Οι πόλεις κρύβουν μυστικά και συχνά έχουν τα δικά τους «φαντάσματα», ειδικά όταν είναι πολυπολιτισμικές. Η ιστορία έρχεται και ντύνει το παρόν. Σαν φωτογράφος αφήνεστε στο συναίσθημα, στην παρόρμηση ή προλαβαίνει η λογική να κάνει την δουλειά της, όταν εστιάζετε με την κάμερα;
Οι πόλεις αποτελούνται από κτίρια και όλες τις μικρές ιστορίες των ανθρώπων που τα κατοικούν. Μερικές φορές οι ιστορίες είναι κατακερματισμένες και το μόνο που έχουμε στη διάθεσή μας είναι τα συναισθήματα και τις παλιές φωτογραφίες, καταχωνιασμένες σε συρτάρια ή κουτιά, που για χρόνια δεν είδαν το φως της μέρας. Οι σύγχρονες φωτογραφίες μου αρμολογήθηκαν μαζί με τις παλιές από το οικογενειακό μας αρχείο, φωτογραφίες άγνωστων φωτογράφων, σε μια αφήγηση. Ένα μικρό κομμάτι αλήθειας, που αφορά την φωτογραφική ταυτότητά μου, καθώς επίσης και αυτή της γυναίκας που μεγάλωσε στην Θεσσαλονίκη, σε μια οικογένεια με προσφυγικές καταβολές.
Το συναίσθημα και η επιθυμία είναι οι κινητήριες δυνάμεις για την έναρξη μιας φωτογραφικής εργασίας. Στην πορεία απαιτείται εργασία και μεθοδικότητα. Απαιτούνται μηχανικές λειτουργίες, που εναλλάσσονται με περιόδους ενδοσκόπησης και αυτοσχεδιασμού για την ολοκλήρωση και αρτιότητα της καλλιτεχνικής πρότασης.

Η φωτογραφία είναι κάτι που μπορεί να διδαχθεί. Πώς το καταφέρνει, όμως, ένας δάσκαλος αυτό;
Η φωτογραφία μπορεί να διδαχθεί. Η ερώτηση δεν είναι πώς το καταφέρνει αυτό ο/η δάσκαλος/α, αλλά πώς μπορεί να τα καταφέρει ο/η μαθητής/τρια. Δεν αναφέρομαι στην τεχνική κατάρτιση. Αναφέρομαι στα δομικά συστατικά της, που αφορούν τη σύνθεση και το θέμα, αλλά και την αναζήτηση και ανάπτυξη του περιεχομένου της φωτογραφικής εικόνας. Αυτό που κάνει κάποια έργα ξεχωριστά, είναι η ικανότητα των δημιουργών τους να καταφέρουν να μεταγγίσουν κάτι από τον εαυτό τους, κάτι από τον άνθρωπο ή την κατάσταση που απεικονίζεται, αλλά και να συμπεριλάβουν το τυχαίο στο έργο τους. Ενίοτε μια τέτοια εικόνα (σωστά δομημένη και με όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά) ξεπερνά την απλή απεικόνιση και γίνεται «μεγαλύτερη» από το σύνολο των συστατικών της.

«Αστικός μυστικός κήπος» ονομάζεται η δουλειά σας. Οπωσδήποτε μου έρχεται στο μυαλό η λατινική φράση Et in Arcadia Ego, ένα μέρος ουτοπικό, όπου υπάρχει μια ειδυλλιακή ζωή. Είναι μυστικός ο κήπος επειδή είναι ανάμνηση, είναι μια προβολή των ξεχασμένων επιθυμιών, ή απλά πρέπει να προστατευθεί από κάτι; Από το αναπότρεπτο τέλος ίσως…
Ο Μυστικός Κήπος αποκαλύπτεται τις ώρες που χαράζει ή σουρουπώνει στον πολεοδομικό ιστό της πόλης. Εντοπίζεται δε, σε αυτά τα σημεία που συνήθως προσπερνούμε βιαστικά στη διάρκεια της ημέρας. Είναι εκεί όπου η Φλόρα της περιοχής συναντά τα φλοράλ μοτίβα των αναμνήσεών μου, όπως αυτά απεικονίζονται στα διαχρονικά «εμπριμέ» φορέματα.

Μιλήστε μας λίγο για την έκθεση των φωτογραφιών σας «Αστικός Μυστικός κήπος» στη Βίλα Καπαντζή.
Στην έκθεση αυτή, παρουσιάζω για πρώτη φορά φωτογραφίες από την συγκεκριμένη ενότητα στον τοίχο. Από την άνοιξη του 2016, έχουν προηγηθεί περίπου 25 παρουσιάσεις του βιβλίου Urban Secret Garden– a trilogy book of photographs, σε photobook events και άλλες παρουσιάσεις στην Αθήνα, την Θεσσαλονίκη, την Κομοτηνή και την Καβάλα, το Ηράκλειο, το Βερολίνο και την Βρέμη, την Κωνσταντινούπολη, την Λισαβώνα και την Μπράγκα, την Μαδρίτη και την Φλωρεντία. Ήταν ένα στοίχημα με τον εαυτό μου, να αποδώσω την αλήθεια του βιβλίου αρχιτεκτονικά στον τρισδιάστατο χώρο. Θεωρώ ότι με την συνεργασία της αρχιτεκτόνισσας Ειρήνης Σάπκα,που έκανε τον σχεδιασμό της έκθεσης, η απόδοση του βιβλίου χωρικά, έγινε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Κλείνω με τα λόγια της φωτογράφου στη www.lifo.gr αναφορικά με το photobook της “Urban Secret Garden: a trilogy book of photographs” που παρουσιάζεται για πρώτη φορά ως επιτοίχιο έργο: «Θα ήθελα πολύ ν’ άκουγα κάποιες από τις σκέψεις των ανθρώπων που ξεφύλλισαν το βιβλίο, καθώς έκλειναν την τελευταία σελίδα!»


Η Λία Ναλμπαντίδου γεννήθηκε και ζει στη Θεσσαλονίκη.
Σπούδασε Φωτογραφία (Bachelor of  FineArts) στο Columbus College of Art & Design, ColumbusOhio, ΗΠΑ. Έκανε πρακτική άσκηση στις Γκαλερί Σύγχρονης Τέχνης Leo Castelli, Baron/Boisanté Editions, Cheryl Pelavin Editions, στη Nέα Yόρκη και στο Φωτογραφικό Αρχείο του National Museum of American Art/ Smithsonian Institution, Oυάσιγκτον – ΗΠΑ (1991-92). Μεταπτυχιακή Υπότροφος στο Body AcademyInternationale FrauenuniversitäΑννόβερο (EXPO 2000). Resident Artist για την εκπόνηση καλλιτεχνικού έργου, στο USF Kulturhuset, BergenEuropean Capital of Culture (2000) και στο Eagles Palace Residency Program (Photography Edition), Χαλκιδική (2015).
H φωτογραφική ενότητα «Το Ασφαλές, Ιδιωτικό Πεδίο του Σπιτιού μου (1996 – 2001) – Μηδέν έως Πέντε»  κυκλοφόρησε σαν artist’s book με την ευγενική χορηγία του Ιδρύματος Ι.Φ. Κωστόπουλου από τις εκδόσεις Κύβος – Αθήνα (2002). Η πρώτη έκδοση της εργασίας “Urban Secret Garden” συμπεριλήφθηκε στη βραχεία λίστα για το 6ο Βραβείο Dummy Award Kassel \Toβιβλίο “Urban Secret Gardena trilogy book of photographs”, με νέο editingκαι σχεδιασμό, εκδόθηκε στη Θεσσαλονίκη (2016). Τα βιβλία της ανήκουν σε Συλλογές Διεθνών Βιβλιοθηκών.
Εργασίες της έχουν παρουσιαστεί σε εκθέσεις και διοργανώσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το φωτογραφικό της έργο αντιπροσωπεύεται σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές σύγχρονης τέχνης (Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης – Αθήνα, Μουσείο Φωτογραφίας – Θεσσαλονίκη & Architekturbild EV, Στουτγκάρδη).
Διδάσκει φωτογραφία από το 1994 σε νέους/ες φωτογράφους όλων των ηλικιών.

http://lianalbantidou.com
https://www.facebook.com/profile.php?id=100010463675269
https://www.instagram.com/lia_nalbantidou/

Σχετικά άρθρα