Καιρός να γίνεις τ’ άλλο μου φθινόπωρο (ΙV)

Καιρός να γίνεις τ’ άλλο μου φθινόπωρο (ΙV)

photo: Christian Schwarz

Ό,τι ήρθε με δεμένα μάτια
και σκεπασμένη πρόθεση
έτσι το δέχτηκα
κι έτσι τ’ αποχωρίστηκα:
με δεμένα μάτια
και σκεπασμένη πρόθεση.
Αίνιγμα δανείστηκα,
αίνιγμα επέστρεψα.

Άφησα να μην ξέρω
πώς λύνεται ένα χθες,
ένα εξαρτάται,
το αίνιγμα των ασυμπτώτων.

Άφησα να μην ξέρω τι αγγίζω
ένα πρόσωπο ή ένα βιάζομαι …

… Από τον κόσμο των γρίφων
φεύγω ήσυχη.
Αναμάρτητη
αξεδίψαστη.
Στο αίνιγμα του θανάτου
πάω ψυχωμένη.

(Κική Δημουλά, «Άφησα να μην ξέρω»)