Εύα Μπέρλερ – Η φωτογραφία είναι μια άσκηση συγκέντρωσης, στοχασμού και ενδοσκόπησης
Από το ξεκίνημα ουσιαστικά τις φωτογραφικής σου διαδρομής και κοιτάζοντας σήμερα πίσω, τι πιστεύεις ότι άλλαξε περισσότερο: ο τρόπος που φωτογραφίζεις ή ο τρόπος που βλέπεις τον κόσμο;
Η αλήθεια είναι ότι δεν νομίζω ότι άλλαξε ουσιαστικά κάτι από τα δύο. Θεωρώ ότι απλώς έχουν ωριμάσει με κάποιο τρόπο και τα δύο με την εξοικείωση και τον πειραματισμό με τη φωτογραφική διαδικασία. Εξακολουθούν να με έλκουν τα ίδια θέματα: η φύση και το αστικό τοπίο. Πάντα με ενδιαφέρει να φέρω στο φως τις λεπτομέρειες του κόσμου γύρω μου, γι’ αυτό και τα κάδρα μου είναι τις περισσότερες φορές κοντινά. Είναι όλα αυτά τα «αθέατα» και εφήμερα που ανακαλύπτω στις βόλτες μου στη φύση, στην πόλη και στα ταξίδια μου. Νιώθω ότι αν δεν τα προσέξω μπορεί να χαθούν για πάντα χωρίς να έχω νιώσει τη χαρά της ανακάλυψης τους.
Ωστόσο, στην πορεία έχω προσθέσει μια ακόμα πιο αφηρημένη, πιο μινιμαλιστική και ποιητική διάσταση στο βλέμμα μου. Ως αισιόδοξος άνθρωπος, προσπαθώ να προσφέρω μια οπτική που να ξεκουράζει τον θεατή μέσα στον θόρυβο και τις ασχήμιες της πραγματικότητας. Να προτείνω μια άλλη εστίαση προς το μικρό και όμορφο που μπορεί να προσφέρει μια στιγμή χαράς και γαλήνης μέσα στον ακατάπαυστο ρυθμό της καθημερινότητας, όπου όλα και όλοι προσπαθούν να τραβήξουν την προσοχή μας κάθε στιγμή. Έτσι, η φωτογραφία είναι μια άσκηση συγκέντρωσης, στοχασμού και ενδοσκόπησης.
Έύα Μπέρλερ
Έύα Μπέρλερ
Έύα Μπέρλερ
Μας παρουσιάζεις υλικό από δύο φωτογραφικά βιβλία που έχεις εκδώσει το 2026 (Tracing the Unseen το Φεβρουάριο και Lifted το Σεπτέμβριο). Αν τα βλέπαμε ως δύο διαφορετικά κεφάλαια της ίδιας καλλιτέχνικης διαδρομής, ποια θα ήταν η σχέση μεταξύ τους;
Δεν είναι δύο διαφορετικά κεφάλαια. Είναι παράλληλοι δρόμοι, που ξεκινούν από το ίδιο φωτογραφικό υλικό, το οποίο περιλαμβάνει εικόνες από την τελευταία πενταετία τουλάχιστον. Η κοινή βάση τους εξηγεί και το λόγο που εκδόθηκαν τόσο κοντά το ένα μετά το άλλο. Κάθε βιβλίο προσπαθεί να πει παρόμοιες ιστορίες με διαφορετική προσέγγιση και στόχευση. Μέσα σε ένα βιβλίο, όπως και σε μια έκθεση, προσπαθώ να κάνω μια νέα πρόταση, μια διαφορετική ανάγνωση των εικόνων που έχω δημιουργήσει. Τις κοιτάζω με ανανεωμένη ματιά. Οι εικόνες μπορεί να είναι ίδιες, αλλά εγώ έχω αλλάξει στον τρόπο που τις φαντάζομαι σε νέες δημιουργικές ενότητες. Η εκκίνηση ενός δημιουργικού έργου είναι πρώτα από όλα μια εσωτερική πρόκληση και μια διασκεδαστική διαδικασία ανακάλυψης. Μέσα σε αυτό το πρίσμα, θα έλεγα ότι στο Tracing the Unseen αντικρύζω το περιβάλλον μέσα από μια εσωτερική ανάγκη, ενώ στο Lifted, γίνομαι πιο συγκεκριμένη θεματικά και εστιάζω στη δημιουργική διέξοδο που μου προσφέρει η αλληλουχία μεταμόρφωσης από το ψηφιακό στο χειροποίητο.
Έύα Μπέρλερ
Έύα Μπέρλερ
Έύα Μπέρλερ
Έύα Μπέρλερ
Στο φωτογραφικό σου έργο-βιβλιο Tracing the Unseen – Ιχνηλατώντας το αθέατο – συνομιλείς με την ιδέα του ορατού και του αόρατου που διατρέχει συνολικά το έργο σου.Τι είναι τελικά το αθέατο που προσπαθείς να ιχνηλατήσεις;
Από μικρή μου άρεσε να παρατηρώ και να αναγνωρίζω μορφές και μοτίβα στο περιβάλλον μου, όπως ένα δελφίνι στα σύννεφα ή ένα πρόσωπο σε έναν κορμό δέντρου. Ήμουν ένα ήσυχο, αθόρυβο παιδί, χαμηλών τόνων, που πολλές φορές ένιωθα σαν να μην υπήρχα στο χώρο. Πολλές φορές και τώρα νιώθω αόρατη. Το συναίσθημα του να μην σε βλέπουν είναι ανακουφιστικό, αλλά αρκετά συχνά γίνεται δύσφορο. Είναι κυρίως βαρύ όταν νιώθεις ότι δημιουργείς και έχεις την αίσθηση ότι κανένας δεν θα αντιληφθεί αυτά που προσθέτεις στον κόσμο, σε μια σχέση, σε μια δουλειά, όποιο μπορεί να είναι αυτό το ίχνος που αφήνεις πίσω σου. Νομίζω ότι είναι αυτό το συναίσθημα που ξυπνά την ανάγκη να αναδείξω το αθέατο.
Παράλληλα, μέσα από την ενασχόληση με τη φωτογραφική τέχνη και την αναγνώριση που έχω λάβει σε παγκόσμιους διαγωνισμούς, η πίεση που νιώθω ότι πρέπει να γίνω πιο ορατή μεγαλώνει. Είναι μια προσπάθεια να βρω την ισορροπία ανάμεσα στην οικειότητα της αφάνειας και την ορατότητα της τέχνης μου. Άρα οι εικόνες που έχω εντάξει στο Tracing the Unseen επιχειρούν να μετριάσουν και να αναδείξουν το δισταγμό μου να βγω στο φως.
Έύα Μπέρλερ
Έύα Μπέρλερ
Έύα Μπέρλερ
Στο τρίτο κατά σειρά φωτογραφικό σου βιβλίο Lifted συναντάμε μόνο ασπρόμαυρες εικόνες. Εξήγησε μας την επιλογή σου; Γνωρίζω ότι δουλεύεις και σε έγχρωμες θεματικές με την ίδια τεχνική. Τι είναι αυτό που σε κάνει να επιλέγεις το χρώμα ή την απουσία του;
Στο Lifted, περιλαμβάνονται εικόνες αγαλμάτων που έχουν αποκτήσει ένα ξεχωριστό χαρακτήρα μέσω της τεχνικής του Polaroid emulsion lift που έχω χρησιμοποιήσει. Εξαρχής, μου θύμισαν της αισθητική της γκραβούρας και γι’αυτό επέλεξα για τη συγκεκριμένη θεματική να είναι όλα ασπρόμαυρα. Παρόλο που οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν σε διάφορα μέρη, η έλλειψη χρώματος ενοποιεί όλες τις εικόνες στο χώρο και στο χώρο. Αυτό προσθέτει άλλη δυναμική στο έργο και ενδυναμώνει τη φόρμα και τη διαδικασία μεταμόρφωσης.
Ο κόσμος που φωτογραφίζω έχει χρώμα, όπως και όλες οι λήψεις μου αρχικά. Δυσκολεύομαι ιδιαίτερα να αποχωριστώ το χρώμα στις φωτογραφίες μου. Αντιστάθηκα αρκετό καιρό στο να το κάνω. Τώρα το κάνω μόνο όταν νιώθω ότι χρειάζεται. Το χρώμα με συγκινεί. Είναι συχνά αυτό που προσέχω πρώτο όταν αναζητώ τα θέματα μου. Διαφορετικά χρώματα με έλκουν σε διαφορετικές καταστάσεις και διαθέσεις. H χρωματική παλέτα μου κινείται κυρίως ανάμεσα στα παστέλ και τα υποτονικά χρώματα. Επιλέγοντας χαμηλής έντασης αποχρώσεις, αναδεικνύω την ήρεμη, μινιμαλιστική ατμόσφαιρα που θέλω να αποπνέουν οι εικόνες μου.
Έύα Μπέρλερ
Έύα Μπέρλερ
Έύα Μπέρλερ
Έύα Μπέρλερ
Το τελευταίο διάστημα έχεις στραφεί περισσότερο σε αναλογικές και χειροποίητες τεχνικές. Τι σου προσφέρει η ατέλεια, το τυχαίο και η φυσική παρέμβαση του υλικού σε σχέση με την καθαρά ψηφιακή εικόνα;
Η πρώτη μου επαφή με τη φωτογραφία, ως παιδί ήταν μέσω της αναλογικής φωτογραφικής μηχανής. Ωστόσο, όταν αποφάσισα ότι θέλω να ασχοληθώ καλλιτεχνικά με το μέσο, αγόρασα ψηφιακή μηχανή. Μου αρέσει η ακρίβεια. Η ψηφιακή μηχανή μου εξασφαλίζει ότι θα δω άμεσα το αποτέλεσμα της λήψης και να κάνω προσαρμογές αν χρειάζεται. Ακόμα και τώρα που πειραματίζομαι αναλογικές και χειροποίητες τεχνικές (κυανοτυπία, polaroid emulsion lifts, van dyke, κλπ) επιλέγω να κάνω τις εικόνες ψηφιακά πρώτα. Έτσι, έχω τη δυνατότητα να συνεχίσω να αναπτύσσω θεματικές ενότητες με τις ψηφιακές φωτογραφίες ή να τις χρησιμοποιήσω ως βάση για την αναλογική διαδικασία. Είναι παράλληλοι δρόμοι που καταλήγουν σε διαφορετικά δημιουργικά αποτελέσματα.
Το να φτιάχνω πράγματα με τα χέρια, μου προσφέρει ιδιαίτερη χαρά και ικανοποίηση. Έτσι, πριν ασχοληθώ με αναλογικές διαδικασίες με βάση τη φωτογραφία ή παράλληλα με αυτές, έχω πειραματιστεί με άλλες τέχνες, όπως η κεραμική, η χαρακτική μεταξύ άλλων. Το μαγικό που συμβαίνει σε αυτές τις χειροποίητες διαδικασίες, είναι ότι ξεκινάω με μια ιδέα και συχνά καταλήγω σε ένα αποτέλεσμα που με ξαφνιάζει. Η έκπληξη που προσθέτει η ατέλεια ή το τυχαίο με συγκινεί βαθιά. Το υλικό συχνά σε καθοδηγεί. Ανακαλύπτω πόσο γοητευτική είναι η αποδοχή ενός απρόσμενου αποτελέσματος. Επίσης, το έργο που προκύπτει είναι μοναδικό και ανεπανάληπτο και αποκτά ακόμα μεγαλύτερη αξία.
Έύα Μπέρλερ
Έύα Μπέρλερ
Έύα Μπέρλερ
Τελικά τι είναι αυτό που εξακολουθεί να αναζητά η Εύα Μπέρλερ κάθε φορά που σηκώνει τη φωτογραφική μηχανή;
Το πρώτο που αναζητώ είναι η χαρά και η συγκίνηση κατά τη διάρκεια της λήψης. Να νιώσω αυτή την ξεχωριστή σύνδεση ανάμεσα σε μένα και το θέμα μου, εκείνη τη στιγμή. Η διαδικασία της παρατήρησης είναι μια μορφή εσωτερικού στοχασμού. Στόχος μου είναι να δημιουργώ ένα διάλογο ανάμεσα στην αντίληψη και το συναίσθημα. Συνεχίζω να επιχειρώ να αναδείξω όσα δεν προσέχουμε, όσα προσπερνούμε (μικρά θαύματα της φύσης, ίχνη αργών διαδικασιών, απομεινάρια γεγονότων στα οποία δεν γίναμε μάρτυρες και μνήμες που ταξιδεύουν μέσα στον χρόνο). Προτείνω έναν πιο αργό τρόπο θέασης, όπου μέσα από την προσοχή, ακόμη και το πιο μικρό ή σιωπηλό φέρει παρουσία, μνήμη και αξία. Εν τέλει, κάθε φορά, αναζητώ την ομορφιά, τη μαγεία και την ποίηση στο καθημερινό, δημιουργώντας το δικό μου μικρόκοσμο (“my little mundane world”).
Έύα Μπέρλερ
Έύα Μπέρλερ
Έύα Μπέρλερ
Info:
Η Εύα Μπέρλερ ασχολείται με την καλλιτεχνική φωτογραφία από το 2019, εστιάζοντας στη φύση, το αστικό τοπίο, την macro και την αφηρημένη φωτογραφία. Αναζητά την ομορφιά, τη μαγεία και την ποίηση στο καθημερινό, δημιουργώντας το δικό της μικρόκοσμο (“my little mundane world”).
Έχει εκδώσει τα φωτογραφικά λευκώματα “little miracles” (2022, εκδόσεις iFocus) και “Tracing the Unseen” (Φεβρουάριος 2026, αυτοέκδοση). Το τρίτο λεύκωμα “Lifted” (αυτοέκδοση) θα παρουσιαστεί στην νέα ατομική έκθεση της “One Gaze, One Touch”στη Nezer Collective. Έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Λονδίνο, Τόκιο, Μιλάνο, Βερολίνο, Βαρκελώνη, Φλωρεντία, Βενετία, Γλασκώβη, Γιορκ, Μοντρέ, Βασιλεία, Βιετνάμ, Ν. Κορέα). Φωτογραφίες της έχουν δημοσιευθεί σε ομαδικά λευκώματα και ψηφιακά μέσα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Το έργο της έχει διακριθεί σε διεθνείς διαγωνισμούς, με σημαντικότερη διάκριση την 1η θέση στην κατηγορία Wildlife & Nature (Professional competition) στα 2024 Sony World Photo Awards. Έκτοτε, το έργο της έχει ξεχωρίσει μεταξύ άλλων στο Aesthetica Art Prize (2025, 2026), LICC (2025), FotoSlovo Awards (2025), PX3 awards (2025). Το λεύκωμα της “Tracing the Unseen” επιλέχθηκε στο Book Program του Athens Photo Festival (2026). Τέλος, μέρος της βραβευμένης σειράς της “Suspended worlds” περιλαμβάνεται στη μόνιμη σύγχρονη συλλογή του Museum of Avant-garde στην Ελβετία.
https://mylittlemundaneworld.com
https://www.instagram.com/my.little.mundane.world/
