Η Μαρία Τσακαλοφίδου επιλέγει …
Για το photologio, η φωτογράφος Μαρία Τσακαλοφίδου ανασύρει από το προσωπικό της αρχείο 4+1 αγαπημένες της φωτογραφίες, και μας τις παρουσιάζει μαζί με προσωπικές σκέψεις και αναμνήσεις …

Μαρία Τσακαλοφίδου
Σε μια εποχή όπου η ταυτότητα είναι όλο και πιο ψηφιακή, αυτό το αυτοπορταίτο λειτουργεί ως κριτική στην υπερσύνδεση, προτείνοντας μια στιγμή παύσης και υπενθυμίζοντας την απώλεια της άμεσης ανθρώπινης επαφής.

Μαρία Τσακαλοφίδου
Ο χώρος του σπιτιού αποτελεί το βασικό σκηνικό. Πρόκειται για χώρους οικείους όπου το καθημερινό μετατρέπεται σε θεατρικό. Μια απλή κουζίνα μπορεί να μεταμορφωθεί σε σκηνή διαμαρτυρίας, επιλέγοντας το κλείσιμο των αυτιών με πιάστρες δίπλα στο ραδιόφωνο. Μία πράξη αντίστασης ενάντια στον «θόρυβο» και φιλτραρίσματος στον βομβαρδισμό πληροφοριών.

Μαρία Τσακαλοφίδου
Ένα αυτοπορτέτο μπορεί να είναι μια δήλωση εσωτερικής ελευθερίας μέσα στον περιορισμό του καθημερινού. Μέσα από την μεταμφίεση δοκιμάζω διαφορετικές πτυχές του εαυτού μου. Δεν πρόκειται για ρόλους που υποδύομαι αλλά για πλευρές μου που συνυπάρχουν. Το σώμα γίνεται εργαλείο αφήγησης και όχι πορτραίτο με την κλασική έννοια.

Μαρία Τσακαλοφίδου
Το αυτοπορτετο ως μορφή αυτοσυνάντησης είναι μια δύσκολη πράξη συνειδητότητας.
Στην προσπάθεια διερεύνησης της ταυτότητας, το πιο δύσκολο είναι να απαντήσουμε στην ερώτηση ποιος κρατάει τον καθρέφτη. Κατά πόσο “δικό μας” είναι το είδωλό μας και πόσο η μητρική αυτή φιγούρα “κρατάει” την εικόνα μας;
Η Μαρία Τσακαλοφίδου επιλέγει … Erwin Olaf

Erwin Olaf
[Αυτοπορτέτο του Erwin Olaf από την σειρά “April Fool” (Πρωταπριλιά)]
Θεωρώ πως είναι μια από τις πιο δυνατές και συμβολικές εικόνες που δημιουργήθηκαν κατά την διάρκεια της πανδημίας. Μου αρέσει τόσο αισθητικά όσο και εννοιολογικά, κυρίως στον τρόπο με τον οποίο σκηνοθετεί την ανθρώπινη σιωπή και την εσωτερική ένταση. Ο Erwin Olaf ντυμένος σαν κλόουν-θύμα δεν είναι μόνο θλιβερός· είναι και ειρωνικός, σχεδόν σαν να λέει: “Κοιτάξτε μας, περπατάμε ακόμα, αλλά τι νόημα έχει;”
Info:
Η Μαρία Τσακαλοφίδου γεννήθηκε το 1982 και ζει στη Δράμα. Σπούδασε Ηχοληψία στο τμήμα Μουσικής Τεχνολογίας και Ακουστικής του Ρεθύμνου. Έχει παρακολουθήσει έναν σύντομο κύκλο μαθημάτων φωτογραφίας στο παρελθόν μέσα από την φωτογραφική ομάδα της πόλης. Έκτοτε ασχολείται με την φωτογραφία αφηγηματικά και αυτοθεραπετικά.








