Ο Άγγελος Βουρδάκης επιλέγει …
Για το photologio, ο φωτογράφος Άγγελος Βουρδάκης ανασύρει από το προσωπικό του αρχείο 4+1 αγαπημένες του φωτογραφίες, και μας τις παρουσιάζει μαζί με προσωπικές σκέψεις και αναμνήσεις
Άγγελος Βουρδάκης
Πας φιλόκαλος στην τέχνη, μαγνητίζεται από κάτι πιο πάνω της ολοζώντανο, και ικετεύει στο σύμπαν να συνωμοτήσει υπέρ του ώστε να συμβεί η έλξη .
Τελικά, σε όλα αυτά, εσύ τι είσαι?
Ο εαυτός σου, αντανάκλαση σου, η σκίτσο σου;
Άγγελος Βουρδάκης
Συνηθισμένες αλληλεπιδράσεις απλής καθημερινής ζωής ,που όμως γεννούν ερωτήματα, δισταγμούς, υποψίες που καταλήγουν σε ένα ζήτημα…κατά πόσο εφικτή είναι μια συμβίωση …
Άγγελος Βουρδάκης
Σαν θεατρικό στιγμιότυπο βιοποριστικής καθημερινότητας σε ένα αρμονικά διαδραστικό σκηνικό κάπου στο Αιγαίο …
Άγγελος Βουρδάκης
Το γουργουρητο της γάτας έμελε να είναι ο ντελάλης της ανατολής …
Ο Άγγελος Βουρδάκης επιλέγει … Henri Cartier Bresson
© Henri Cartier Bresson
Όταν φωτογραφίζεις με τα μάτια της ψυχής σου, τότε παίρνουν σάρκα και οστά και οι ζωντανοί και οι νεκροί της μνήμης σου.
Ότι εικονογραφείται σε αυτή την φωτογραφία, ανταμώνει με το ταξίδι και τα βιώματα που διαδραματίζονται από τα παιδικά μου χρόνια και φθάνουν ως το τώρα …
Είναι ένας απ’ τους λόγους που φωτογραφίζω ασπρόμαυρα …
Επίσης, είναι μια απ’ τις αιτίες που η φωτογραφία διατηρεί τον εκάστοτε φωτογράφο για πάντα νέο…
Στο τέλος, να μην παραλείπουμε και το αναπάντεχο ανθρώπινο στοιχείο, που δεν μπορεί να απουσιάζει από το σκηνικό, ή αλλιώς, από τον δρόμο… και εμπλουτίζει την φωτογραφία όσο τίποτε άλλο..
Κάπου, με όλα αυτά, ταυτίζομαι και εμπνέομαι και εγώ …
Όπως ακριβώς και ο Henry Cartier Bresson.
Info (σε πρώτο πρόσωπο):
Η μνήμη του εαυτού μου προτρέχει πίσω στα τέσσερα μου χρόνια όταν αναχωρώ οικογενειακώς από το λατρεμένο μου νησί της καταγωγής μου την Σίφνο, και μέσω Πειραιά, να επιβιβάζομαι στο ιστορικό πλοίο της εποχής Βασίλισσα Φριδερίκη, όπου και εργαζόταν ο πατέρας μου, και από ναυτικός που ήταν, θα γινόμασταν μετανάστες, μαζί με το τότε μεγάλο ρεύμα μεταναστών… Μετά από ταξίδι 12 ημερών φτάσαμε και εγκατασταθήκαμε στη Νέα Υόρκη..
Μετά τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση μου, με μητρική γλώσσα φυσικά την αγγλική εγγράφηκα στο Hunter college του City University of New York, στο τμήμα Κοινωνιολογίας…
Αργότερα ο πατέρας μου, νοστάλγησε την επιστροφή στην Ελλάδα, και στη συνέχεια ασθένησε…
Το διάστημα 1986-1988 εργάστηκα σε κρουαζιέροπλοια απασχολώντας παιδιά επιβατών εποικοδομητικά. Ταξίδεψα τότε σε πάνω από 15 χώρες…
Από το 1992 ασχολούμαι στην Εύβοια με την ιδιωτική ξενόγλωσση εκπαίδευση …
Καταλήγω να ζω από μια μεγαλούπολη των 10 εκατομμύριων σε χωριά των 300 κατοίκων …
Η προσαρμοστικότητά μου στις αλλαγές παραστάσεων εξετάζεται και πετυχαίνει απόλυτα…
Παράλληλα, εδώ και 10 περίπου χρόνια, ίσως λόγω των τόσων αλλαγών παραστάσεων, κτυπά την πόρτα μου το γλυκύτατο μικρόβιο της φωτογραφίας και ασχολούμαι συστηματικά … Άλλωστε, η τέχνη αυτή αναζητά αδιάκοπα και αποτυπώνει παραστάσεις…
Σχεδόν αυτοδίδακτος, (με ελάχιστα μαθήματα), έχει γίνει η μόνιμη μου συντροφιά ή αλλιώς η προέκταση των άκρων μου …
Αρχικά απαθανάτιζα τοπία … Ήρθε όμως η στιγμή που το αναπάντεχο της ασπρόμαυρης φωτογραφίας δρόμου, με συγκινεί όσο τίποτε άλλο…
Είναι φυσικό να με γοητεύει ο προπάτορας της φωτογραφίας δρόμου ο Bresson …
Μου είναι πλέον αδιανόητο να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς φωτογραφική μηχανή …
Είναι μόνιμος σύντροφος και γιατρικό …
Φωτογραφία….. “Ήρθες Εσύ μιαν άγιαν ώρα, όραμα θείο και ξαφνικό, και γέμισε ήλιο, ανθόν, οπώρα, κελαηδισμόν παθητικό όλ’ η καρδιά μας, όλ’ η χώρα..” (από …ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΣΟΥ του Κώστα Βάρναλη)
