Rodney Smith – Photologio

Ήταν του Μάη του πρόσωπο (ΙI)

ζωη μπελα — Sat, 09 May 2026 21:05:47 +0000

… ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Μόνο το δέντρο ζει.
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Τι είναι αυτό;
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Είναι το δέντρο
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Ναι, αλλά τι δέντρο;
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Δεν ξέρω. Ιτιά.
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Έλα να δεις. Αν κρεμιόμασταν;
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Με τι;
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Δεν έχεις λίγο σχοινί;
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Όχι.
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Τότε δεν μπορούμε.
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Πάμε να φύγουμε.
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Περίμενε, έχω τη λουρίδα μου
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Είναι πολύ κοντή.
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Θα με τραβήξεις απ’ τα πόδια.
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Κι εμένα ποιος θα με τραβήξει;
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Πράγματι… Λες ότι πρέπει να ξανάρθουμε αύριο;
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Ναι.
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Τότε θα φέρουμε ένα σχοινί.
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Εντάξει.
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Ντιντί.
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Ναι.
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Δεν μπορώ να συνεχίσω έτσι.
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ: Έτσι λένε όλοι.
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Αν χωρίζαμε; Ίσως είναι καλύτερα.
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ : Θα κρεμαστούμε αύριο. Εκτός κι αν έρθει ο Γκοντό.
ΕΣΤΡΑΓΚΟΝ: Κι αν έρθει;
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ Σωθήκαμε …
(Samuel Beckett, «Περιμένοντας τον Γκοντό»
Μετάφραση, Γιάννης Θηβαίος)

Rodney Smith – Ένας σουρεαλιστής φωτογράφος μόδας

Θεόδωρος Στίγκας — Sun, 03 May 2026 09:25:13 +0000

Η φωτογραφία είναι μια απάντηση στον κόσμο, όχι μια αντανάκλασή του. Είναι μια προσπάθεια να φέρεις την τάξη μέσα από το χάος, την κατανόηση μέσα από τη σύγχυση, τη σοφία μέσα από την άγνοια και, τέλος, την ομορφιά μέσα από την απόγνωση

Rodney Smith

Rodney Smith

Το να βυθιστείς στο σύμπαν του Rodney Smith σημαίνει να μπεις σε έναν κόσμο όπου ο χρόνος σταματάει και η ελαφρότητα γίνεται μορφή. Κάθε λήψη του Rodney Smith είναι μια πρόσκληση να διασχίσεις ένα κατώφλι: αυτό μεταξύ του πραγματικού και του φανταστικού, μεταξύ αυστηρότητας και ελαφρότητας, μεταξύ συγκεκριμένου και λυρικού. Οι εικόνες του – χωρίς ποτέ ρετούς, φωτισμένες μόνο από φυσικό φως – κινούνται ανάμεσα στη νοσταλγία του ασπρόμαυρου και την ανακάλυψη του χρωματισμού, παρέχοντας ένα οικείο αλλά ταυτόχρονα καθολικό όραμα. Ο Rodney Smith παρατηρεί την πραγματικότητα για να τη μεταμορφώσει: παίζει με τη βαρύτητα, αναλογίζεται τους χώρους, ξεπερνά τους συμβολικούς και χρονικούς κανόνες. Μαθητής και ακόλουθος μεγάλων δασκάλων (όπως ο Walker Evans και ο Henri Cartier-Bresson), εμπνευσμένος από τον κινηματογράφο και τη φιλοσοφία, έχει κάνει τη φωτογραφία τη γλώσσα που προσφέρει μια πρόσκληση να σταματήσεις, να παρατηρήσεις και να αφήσεις τον εαυτό σου να μεταφερθεί, με θαυμασμό, στη αιωρούμενη στιγμή όπου όλα φαίνονται πιθανά.

Φυσικά και δεν υπάρχει καμία φωτογραφία εκεί έξω. Δεν υπάρχει ποτέ· είναι δική σου δουλειά να φτιάξεις μια φωτογραφία εκεί που δεν υπάρχει καμία!

Rodney Smith

Rodney Smith

Ο Rodney Smith (1947–2016) ήταν Αμερικανός φωτογράφος μόδας και πορτρέτων, του οποίου οι κομψά σουρεαλιστικές ασπρόμαυρες εικόνες δημιούργησαν μαγευτικούς κόσμους γεμάτους ανεπαίσθητες αντιφάσεις και εκπλήξεις. Γεννημένος στη Νέα Υόρκη, ανακάλυψε την καλλιτεχνική του κλίση κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στη φωτογραφική συλλογή του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης κατά τη διάρκεια του τρίτου έτους του σχολείου. Αφού απέκτησε πτυχίο Bachelor of Art από το Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια το 1970, ολοκλήρωσε μεταπτυχιακό δίπλωμα στη θεολογία στο Πανεπιστήμιο Γέιλ ενώ παράλληλα στο ίδιο Πανεπιστήμιο εκπαιδεύτηκε στη φωτογραφία υπό τον Walker Evans.

Rodney Smith

Ο Rodney Smith ταξίδεψε εκτενώς — στον αμερικανικό Νότο, την Αϊτή και την Ουαλία — δημιουργώντας οικεία, ενδοσκοπικά πορτρέτα εργατών και αγροτών και απαθανατίζοντας τοπία με ποιητικό μάτι. Επηρεασμένος από την τεχνική ακρίβεια του Anse Adams, τελειοποίησε κάθε στοιχείο της φωτογραφικής διαδικασίας — κάμερα, φιλμ, έκθεση, εμφανιση, εκτύπωση— για να αποδώσει κάθε θέμα σε ένα πλούσιο φάσμα τόνων, από καθαρές φωτεινές ενδείξεις μέχρι βελούδινες σκιές. Οι ιδιότροπες συνθέσεις του, που συχνά συγκρίνονται με το έργο σουρεαλιστικών ζωγράφων όπως ο René Magritte, ήταν πάντα χωρίς ρετούς, βασιζόμενος αποκλειστικά στο φως και το φιλμ για να επιτύχει την ονειρική τους ποιότητα.

Rodney Smith

Οι χαρακτήρες που κατοικούν στις εικόνες του Smith φαίνεται να ξεφεύγουν από την κατάστασή τους ως βαριά σώματα. Μεταφερόμενοι ή προβαλλόμενοι σ’ αυτή την αίσθηση του αιωρούμενου χώρου, ξεφεύγουν από τη δική τους βαρύτητα και, κατά συνέπεια, από την ανθρώπινη υπόστασή τους. Σε αυτό το διπλό πλαίσιο πραγματικότητας, σε αυτό το ονειρικό και μη πραγματικό σύμπαν , οι νόμοι της βαρύτητας και της γήινης έλξης αμφισβητούνται. Είναι ο Rodney Smith που τους επαναπροσδιορίζει, τους εφαρμόζει και τους κυβερνά. Εδώ είναι μάγος και ταχυδακτυλουργός , όπως ο Georges Méliès, ο οποίος, στην αυγή της ιστορίας του κινηματογράφου, κατάφερε να μεταφέρει τους θεατές στο έργο του “Ταξίδι στη Σελήνη ” (1902) μέσω ενός έξυπνου τεχνάσματος. Από την πλευρά του, ο Smith μας οδηγεί στον παράδεισο των ονείρων του, «σε έναν κόσμο όπως θα ήθελε να είναι».

Rodney Smith

Oι χαρακτήρες του Σμιθ κινούνται σε χώρους στα όρια μεταξύ της ανθρώπινης και της ουράνιας σφαίρας. Απλώνονται πάνω από το μεγάλο κοσμικό κενό ή πάνω από τον κόσμο των ανθρώπων, και δεν ξέρουμε αν πρόκειται να πετάξoυν ή να πέσουν. Και στις δύο περιπτώσεις, είναι ευαίσθητα σώματα που αλλάζουν χώρο και πειραματίζονται. Είναι σαν να έχουν πρόσβαση στον κόσμο της φαντασμαγορίας, της παραπλανητικής εικόνας, που μαγεύει και μας εμμονεύει, που μας κάνει να αφήσουμε την πραγματικότητα και μας μεταφέρει μακριά, στην παιδική μας φαντασία.

Rodney Smith

Κάθε φωτογραφία του είναι μια αντανάκλαση, μια ανεστραμμένη ηχώ της πραγματικότητας, μια εντύπωση. Κάθε εικόνα του Smith αν και είναι ένα αντίγραφο της πραγματικότητας, που δημιουργεί, στην ουσία είναι ένα φανταστικό αντίγραφο του κόσμου, που διατηρεί μόνο το ουσιώδες του στοιχείο, που κατοικεί στο όνειρο. Αιθέριες και εκστατικές στη φύση τους, οι φωτογραφίες του περιέχουν μόνο ό,τι είναι πρωτότυπο , χωρίς να αφήνουν κανένα ίχνος, καμία ένδειξη για τους τόπους, τον χρόνο ή τις συνθήκες αυτού που μας δείχνει ο Smith. Κρύβουν αντί να αποκαλύπτουν, αποσύρονται αντί να συναντούν τον παρατηρητή. Στην ουσία, πάντα κρύβουν κάτι αντί να αποκαθιστούν μια πραγματικότητα της οποίας η ουσία είναι τελικά άγνωστη. Οι εικόνες του είναι σαν ελλείψεις που ξετυλίγουν τον ιστό του ονείρου με τον οποίο είναι υφασμένες οι ζωές μας , όπως λέει ο μάγος Πρόσπερο στην Τρικυμία του Σαίξπηρ. Φαίνεται να σκιάζουν την επιδερμίδα των πραγμάτων χωρίς ποτέ να περνούν από μέσα τους.

Rodney Smith

Οι εικόνες του Smith είναι τόποι μετάβασης, σχεδόν μετουσίωσης, όπου το μέσα και το έξω συναντώνται σε ένα σημείο: αυτό του φωτός που αστράφτει. Εικόνες σαν βέλη που εκτοξεύονται μέσα στους αιώνες, σκίζουν τον ανθρώπινο ουρανό και ανοίγουν σε μια προγονική νύχτα μακρινών εποχών. Αν η ζωγραφική είναι ένα «νοητικό πράγμα», όπως είπε ο Leonardo da Vinci, ο Smith καταδεικνύει σε ποιο βαθμό η τέχνη αντλεί έμπνευση από την πλατωνική ιδέα που την προηγείται.

Υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι που βγάζουν φωτογραφίες, αλλά πολύ λίγοι φωτογράφοι, γιατί πρέπει να έχεις μάτι, πρέπει να έχεις όραμα, πρέπει να έχεις κάτι να πεις.

Rodney Smith

Rodney Smith

Βασικά Χαρακτηριστικά του έργου του
-Ασπρόμαυρη Αισθητική: Παρόλο που πειραματίστηκε με το χρώμα αργότερα στην καριέρα του, είναι κυρίως γνωστός για τις διαχρονικές του ασπρόμαυρες λήψεις.
-Φυσικό Φως και Φιλμ: Φωτογράφιζε αποκλειστικά με φιλμ και χρησιμοποιούσε μόνο φυσικό φως, αρνούμενος το ψηφιακό ρετούς.
-Γεωμετρία και Σύνθεση: Οι εικόνες του διακρίνονται για την ακρίβεια, την ισορροπία και την αρμονία τους, θυμίζοντας σχεδόν μαθηματικούς νόμους.

Rodney Smith

Πιο ειδικά, το έργο του Rodney Smith αντλεί έμπνευση από πολλαπλούς τόπους και ιστορικές περιόδους. Κατά καιρούς, όπως αναφέρθηκε, αντλεί έμπνευση από τη λογοτεχνία, την ποίηση, τη φιλοσοφία. Διασχίζει την ιστορία της ζωγραφικής σε όλα τα μήκη και πλάτη της για να εξερευνήσει τα βάθη της φωτογραφίας. Ακρίβεια, ισορροπία και αρμονία σχημάτων, μαζών και όγκων: κάθε εικόνα του Ρόντνεϊ Σμιθ φαίνεται να διέπεται από τους νόμους των μαθηματικών. Τελικά, οι φωτογραφίες του φαίνονται να ανταποκρίνονται στην προγονική ιδέα της θεϊκής αναλογίας, στη χρυσή τομή, στην ιερή εξίσωση που βρίσκεται στη βάση πολλών αριστουργημάτων στην ιστορία της τέχνης και της φύσης.

Βγαίνω στον κόσμο, για να αναπνεύσω τη φήμη και το χιούμορ του, για να μπορέσω να δω πιο καθαρά, να αναζητήσω κατανόηση και σκοπό, να ανοιχτώ και να αναζητήσω ενθουσιωδώς και αδυσώπητα το φως.

Rodeny Smith

Rodney Smith

Στη Νέα Υόρκη, ο Smith συνεργάστηκε με τους The New York Times, το W Magazine, το Vanity Fair, το Departures και το New York Magazine, ενώ οι δουλειές του στη μόδα για τους Neiman Marcus, Bergdorf Goodman, Ralph Lauren και Paul Stuart ανέδειξαν την αναδυόμενη κλίση του για τον αυθορμητισμό, το χιούμορ και το απροσδόκητο. Εμπιστευόταν το ένστικτό του για να βρει τη σωστή τοποθεσία και το σωστό φως, πιστεύοντας ότι μόλις αυτά βρεθούν στη θέση τους, «όλα τα άλλα προκύπτουν από εκεί».

Rodney Smith (Για τη συγκεκριμένη φωτογραφία έχουν γράψει στο 1 δια 2 η Σοφία Δαλαμάγκα και η Χριστίνα Καλλιγιάννη: https://www.photologio.gr/photo%ce%b8%ce%ad%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82/1-dia-2-fotografiki-dialektiki-sofia-dalamagka-xristina-kalligianni/)

Σε όλη του τη ζωή, ο Smith παρέμεινε βαθιά αφοσιωμένος στην εκτύπωση ως ένα κατασκευασμένο τεχνούργημα. Περιέγραφε την εκτύπωση ως «τη δημιουργία, τον σκοπό, το αποτέλεσμα της προσπάθειάς μου» και η αφοσίωσή του στη φυσική ομορφιά των εικόνων του βοήθησε να διασφαλίσει τη φήμη του.
Αν και απεβίωσε το 2016, ο μοναδικός συνδυασμός πνεύματος, κομψότητας και αισιοδοξίας του Rodney Smith συνεχίζει να εμπνέει φωτογράφους και συλλέκτες, και το έργο του εκτίθεται τακτικά σε μουσεία και γκαλερί σε όλο τον κόσμο.

Rodney Smith

1 διά 2 – Φωτογραφική διαλεκτική: Σοφία Δαλαμάγκα – Χριστίνα Καλλιγιάννη

Θεόδωρος Στίγκας — Sun, 28 Jan 2024 21:47:25 +0000

Αυτός που γνωρίζει να γράφει, γνωρίζει προφανώς και να διαβάζει. Όποιος όμως τραβάει φωτογραφίες δεν γνωρίζει αναγκαστικά να τις ερμηνεύει

Vilem Flusser, Προς μια φιλοσοφία της φωτογραφίας

Στο photologio «μιλάμε για τη φωτογραφία» και ενδιαφερόμαστε για τον τρόπο ανάγνωσης των εικόνων καθώς και για τον παραγωγικό διάλογο.
Με το σκεπτικό αυτό έχουμε εγκαινιάσει τη νέα στήλη «1 διά 2 – Φωτογραφική διαλεκτική».

Σκοπός της στήλης είναι να δούμε μέσα από την ανάγνωση μας φωτογραφίας τις σκέψεις των προσκεκλημένων φωτογράφων, την άποψή τους για τη συγκεκριμένη φωτογραφία, τον τρόπο ανάγνωσής τους, τα συναισθήματα τους και γενικά ό,τι έχουν να πουν για τη συγκεκριμένη φωτογραφία, να διαπιστώσουμε τις τυχόν συγκλίσεις ή αποκλίσεις και να προάγουμε έτσι τον οπτικό εγγραμματισμό.

Μια φορά τον μήνα δύο φωτογράφοι, που συχνά έχουν και την ιδιότητα του δασκάλου φωτογραφίας, θα προχωρούν, παράλληλα και ανεξάρτητα, στην ανάγνωση μιας φωτογραφίας, που θα τους δίνεται.

Για σήμερα, φωτογραφία του Rodney Smith, που δόθηκε προς “ανάγνωση” στις Χρστίνα Καλλιγιάννη και Σοφία Δαλαμάγκα.

Rodney Smith

Σοφία Δαλαμάγκα

Χριστίνα Καλλιγιάννη

Η παρερμηνεία ως τρόπος ανάγνωσης μιας φωτογραφίας ή αλλιώς βλέπουμε αυτό που θέλουμε να δούμε.
Ακολουθεί πραγματική ιστορία. Τι συμβαίνει όταν η αιθέρια οπτασία που διακρίνεις ή φαντασιώνεσαι ότι βλέπεις, γιατί αυτό έχεις ανάγκη την παρούσα στιγμή να δεις και ας είναι ψέμα, και ας είναι κατασκεύασμα ανακαλύπτεις ότι είναι ο Gary; Ένα φευγαλέο πρόσωπο που κατεβαίνει τις σκάλες;
Ζητάμε απαντήσεις ενώ οι φωτογραφίες μπορούν μόνο να δημιουργήσουν ερωτηματικά. Στην αποκωδικοποίηση της φωτογραφίας, προσθέτουμε τις βαθύτερες και πιο βαθιές μας επιθυμίες, τα βιώματα μας, την διαστρεβλωμένη μας οπτική, όσα μάθαμε και το κυριότερο όσα δεν μάθαμε για τη φωτογραφία.
Επιπρόσθετα, τα είδωλα, τα πρόσωπα και οι φιγούρες του Rodney Smith είναι αινιγματικά, μελαγχολικά και τις περισσότερες φορές, τοποθετημένα στατικά μέσα σε ένα σαφές καθορισμένο περιβάλλον.

Σε αυτή τη φωτογραφία όμως, σε αντίθεση με όσες έχω συναντήσει μέσα στο έργο του, κοντοστάθηκα στο φευγαλέο βηματισμό προς την έξοδο. Στον ασαφή χαρακτήρα της μορφής. Η φωτογραφία επικαλύπτεται από ένα σουρεαλιστικό πέπλο μυστηρίου και αυτό επιτυγχάνεται μέσω από την κίνηση, την κρυπτικότητα και την ασάφεια.
Παρά τα έντονα αρχιτεκτονικά στοιχεία του χώρου, τις υφές, την αυστηρή και λιτή φόρμα, το φως που διαχέεται και σβήνει είναι το ερώτημα που γοητεύει το θεατή και όχι η προφανής απάντηση.

Κοιτάζω τη φωτογραφία και αναρωτιέμαι έχει φύλο η φυγή; Η ποίηση; Ο έρωτας; Η ματαίωση; Η αποχώρηση; Έχει πραγματικά σημασία να γνωρίζουμε αν το πρόσωπο που απεικονίζεται είναι άνδρας ή γυναίκα;
Εδώ έρχεται η λειτουργία της λεζάντας. Που κάποιες φορές ορίζει το πλαίσιο και άλλες φορές απλά το απομυθοποιεί.

Κοιτάζω την ακαθόριστη μορφή άχρονη και μετέωρη και αναρωτιέμαι: Άραγε θα ξαναγυρίσει; Είναι προσωρινή η φυγή; Ή μήπως κάποιο αγαπημένο πρόσωπο αναμένει την παρουσία του στην εξώπορτα; Δε θα μάθουμε ποτέ και εκεί ακριβώς κατοικεί η ποίηση.

Στο αναπάντητο και ακαθόριστο. Στην εν δυνάμει αβεβαιότητα.

“O Gary κατεβαίνει τις σκάλες”

Σε μια εξαιρετικής σύνθεσης ασπρόμαυρη και λίγο ρετρό φωτογραφία, ο Smith, που ο ίδιος κατατάσσει την εικόνα του στην κατηγορία του Σουρεαλισμού, καταφέρνει, σε μια στιγμή, να μας εμπλέξει σε έναν παιχνίδι αναζητήσεων: ενώ η φιγούρα αρχικά μοιάζει με το προφίλ μιας γυναίκας με μακρύ φόρεμα, διαβάζοντας τη λεζάντα το όνομα Gary μας κατευθύνει προς έναν άντρα.

Ταυτόχρονα, ενώ η φευγαλέα κίνηση της φιγούρας παραπέμπει σε μια μεταβατική στιγμή μεταξύ πραγματικότητας και ονείρου, ύπαρξης ή μη, εμπεριέχοντας δεξιοτεχνικά σε ένα μόνο κλικ όλες τις σκέψεις του Barthes, η σκιά του ανθρώπου στα αριστερά, πάνω από τα en face σκαλιά σε εμάς, προσγειώνει και τον ίδιο και τον θεατή στην πραγματικότητα: δεν είναι όνειρο, είναι εκεί.

Κάτω δεξιά στην πόρτα υπάρχει κάτι γραμμένο, αλλά αφενός είναι δυσδιάκριτο, αφετέρου απευθύνεται κυρίως στους γαλλομαθείς. Ο φωτογράφος δεν ξέρουμε αν επέλεξε να συμπεριλάβει το στοιχείο αυτό για την ισορροπία της εικόνας ή επειδή είναι σημαντικό αυτό που γράφει.

Όλα εξαρτώνται – όπως πάντα στην οπτική πληροφορία – στο αν ο θεατής θα επιλέξει αποκλειστικά και μόνο την εικόνα και από αυτή θα ξεδιπλώσει τις δικές του σκέψεις, ιδέες, εμμονές, φαντασιώσεις και θα τις ταιριάξει σε αυτό που βλέπει, ή αν θα επιλέξει να αναζητήσει την ουσιαστική πληροφορία, τη λεζάντα, ώστε πρώτα να μάθει τί είναι αυτό που βλέπει και σε αμέσως δεύτερο στάδιο να «μπει» μέσα σε αυτό.

Η εικόνα εξαρτάται από τον αποδέκτη της: αν θέλει να νιώσει ή να μάθει.

Σοφία Δαλαμάγκα
Γεννήθηκε το 1984 στη Λαμία. Είναι απόφοιτος ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής. Το 2011 παρακολούθησε μαθήματα φωτογραφίας στο καλλιτεχνικό εργαστήρι Ζωγράφου. Έχει παρακολουθήσει πλήθος σεμιναρίων και μαθημάτων εξ αποστάσεως σε πανεπιστήμια του εξωτερικού που αφορούν την ιστορία της τέχνης, το φύλο και το πως εκφράζεται μέσα από την τέχνη, την Αισθητική της φωτογραφίας. Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις, φωτογραφίες και project της έχουν διακριθεί σε διαγωνισμούς και έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και διαδίκτυο σε Ελλάδα και εξωτερικό. To 2021 παρουσίασε το project SHAME στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Athens Pride Είναι εξωτερικός συνεργάτης του περιοδικού φωτογραφίας Photonet Nexusmedia. Το 2022 επιμελήθηκε το ομαδικό art project «Υπό Διαπραγμάτευση» στο Ρομάντζο. Από το 2022 διδάσκει μαθήματα φωτογραφίας και αισθητικής της εικόνας.

Χριστίνα Καλλιγιάννη
Γεννήθηκε το 1971 στην Αθήνα. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της στην Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, το Μεταπτυχιακό της στο Δίκαιο Περιβάλλοντος στο Πανεπιστήμιο του Kent at Canterbury στην Αγγλία και τις σπουδές φωτογραφίας στην E.S.P. στην Αθήνα εργάστηκε για 5 συνολικά χρόνια σαν δικηγόρος και από το 2002 και μετά σαν επαγγελματίας φωτογράφος. Είχε μακροχρόνιες συνεργασίες με την “Ελευθεροτυπία” και την “Καθημερινή” σαν φωτογράφος ταξιδιωτικών θεμάτων και η από το 2005 ξεκίνησε παράλληλα τη συνεργασία της με τεχνικά επαγγελματικά έντυπα (PHOTOnet και το PHOTOnet Professional) που διαρκεί μέχρι σήμερα.
Μέσα στο ίδιο χρονικό διάστημα ανέλαβε την οργάνωση ύλης και σύνταξης μηνιαίων εντύπων ταξιδιωτικής ύλης.
Παράλληλα με την προσωπική καλλιτεχνική δουλειά, από τον Ιανουάριο του 2016 ξεκίνησε την έρευνά της για την επίδραση του φωτορεπορτάζ στην διαμόρφωση της ιστορικής συνείδησης του κοινού, με σκοπό την εκπόνηση Διδακτορικής Διατριβής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών και στο Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού.
Από το 2016 ασχολείται και με τη διοργάνωση διεθνών Φεστιβάλ Φωτογραφίας (MEdpHOTOFestival 20116 – 2018 και Athens Photo World από το 2019 μέχρι σήμερα), στη θέση του Γενικού Συντονισμού και της επιμέλειας και διεύθυνσης παραγωγής των κεντρικών εκθέσεων.
Διδάσκει φωτογραφία στο Εργαστήριο φωτογραφίας του Δήμου Χαλανδρίου.
http://www.studio1812.gr/el/
https://www.facebook.com/xristinak71