H Julie Blackmon είναι μια σύγχρονη Αμερικανίδα  φωτογράφος. Οι φωτογραφίες της Julie Blackmon είναι εμπνευσμένες από την εμπειρία της να μεγαλώνει σε μια μεγάλη οικογένεια, τον σημερινό της ρόλο ως μητέρα και φωτογράφος και τη διαχρονικότητα της οικογενειακής δυναμικής. Ως το μεγαλύτερο από τα εννέα παιδιά και μητέρα τριών παιδιών, η Blackmon χρησιμοποιεί τα δικά της μέλη της οικογένειας και το νοικοκυριό της για να «περάσει το φωτογραφικό ντοκουμέντο  και να εξερευνήσει τα φανταστικά στοιχεία της καθημερινότητάς μας».

Αντλώντας από τη δική της οικογενειακή ζωή, η Blackmon δημιουργεί ψηφιακά επεξεργασμένες εικόνες σε οικεία περιβάλλοντα – όπως ένα μπάρμπεκιου στην πίσω αυλή ή ένα παντοπωλείο – στο οποίο λαμβάνουν χώρα πολλές παράλληλες αφηγήσεις ταυτόχρονα. Τόσο χιουμοριστικές όσο και γαλήνιες, οι σκηνές της συχνά επικεντρώνονται σε παιδιά και οικογένειες που είναι εμποτισμένες με πάθος και γοητεία με την καθημερινότητα.

Julie Blackmon

Η JulieBlackmon στοχεύει να επανατοποθετήσει τα κλασικά καλλιτεχνικά-ιστορικά μοτίβα συγχωνεύοντάς τα με την προσωπική εμπειρία της δικής της ζωής και ανατροφής. Επηρεασμένη από τους δασκάλους της Ολλανδικής Αναγέννησης, πιο συγκεκριμένα από το έργο του Jan Steen, η Blackmon εμποτίζει τη δουλειά της με μια χαρακτηριστική ολλανδική αίσθηση φωτός, παλέτα και χρήση της εικονογραφίας. Επηρεασμένη επίσης από τον μοντερνιστή ζωγράφο Balthus, η Blackmon φτιάχνει πολυάσχολες σκηνές στις οποίες ο χρόνος σταματά αφήνοντας τον θεατή να προβλέψει τι μπορεί να συμβεί την επόμενη στιγμή.

Julie Blackmon

«Έζησα στο Σπρίνγκφιλντ του Μιζούρι, όλη μου τη ζωή, στην ίδια γειτονιά, περιτριγυρισμένη από τις πέντε αδερφές μου», ομολογεί «Εμπνέομαι από καθημερινά πράγματα—όπως αυτό το φορτηγό Fedex που παραδίδει μια καρέκλα. Μου αρέσει όμως να υπερβάλλω αυτά που βλέπω και βιώνω, όπως κάνουν οι συγγραφείς και οι κινηματογραφιστές. Υπάρχει ένα σημείο που γίνεται μυθοπλασία, αλλά αυτό που πρέπει να περάσει είναι το άγχος, το χάος, το σκοτάδι και η γοητεία της καθημερινότητας».

Julie Blackmon

Γεννημένη το 1966 στο Σπρίνγκφιλντ, η Julie Blackmon  γράφτηκε στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Μιζούρι όπου σπούδασε το έργο της Σάλι Μαν και της Νταϊάν Άρμπους. Άφησε το κολέγιο πριν πάρει το πτυχίο της και συνέχισε να φωτογραφίζει χρόνια αργότερα, όταν ήταν μητέρα τριών παιδιών και χρησιμοποίησε την οικιακή της εμπειρία ως επίκεντρο για την πρώιμη δουλειά της.

Julie Blackmon

Σήμερα, τα έργα της Blackmon βρίσκονται στις συλλογές του George Eastman House στο Ρότσεστερ, του Kemper Museum of Contemporary Art στο Κάνσας Σίτι, του Μουσείου Καλών Τεχνών στο Χιούστον και του Μουσείου Τέχνης του Πόρτλαντ, μεταξύ άλλων. Συνεχίζει να ζει και να εργάζεται στο Springfield.

Εργογραφία

Julie Blackmon

Το Mind Games  το πρώτο σημαντικό έργο της Blackmon, εξερευνά το παιδικό παιχνίδι μέσα από μια σειρά από ασπρόμαυρες εικόνες. Το 2004, η σειρά της κέρδισε μια τιμητική διάκριση στον Διαγωνισμό Έργου, που φιλοξενήθηκε από το Κέντρο Φωτογραφίας Santa Fe και ένα βραβείο από την Εταιρεία Σύγχρονης Φωτογραφίας στο Κάνσας Σίτι/

Julie Blackmon

Μετά το Mind Games, η Blackmon μεταπήδησε σε έγχρωμο φιλμ και δημιούργησε το σύνολο της δουλειάς Domestic Vacations. Οι φωτογραφίες της οικογενειακής ζωής εμφανίζονται ταυτόχρονα άτακτες και παιχνιδιάρικες και μερικές φορές αδύνατες. Η Blackmon λέει ότι οι εικόνες της σειράς Domestic Vacations θυμίζουν τα ταμπλό Ολλανδών και Φλαμανδών ζωγράφων του 17ου αιώνα, ιδιαίτερα τις χαοτικές οικογενειακές σκηνές του Jan Steen. 

Julie Blackmon

Η πιο πρόσφατη μονογραφία δουλειάς της Blackmon, το Homegrown , ξεκινά από εκεί που σταμάτησαν οι Domestic Vacations. Ακολουθώντας την ίδια φόρμουλα που αναπτύχθηκε στο Domestic Vacations, το Homegrown επιδεικνύει μια περαιτέρω βελτίωση της τεχνικής όσον αφορά τη σύνθεση και τη δομή. Εκεί που η προηγούμενη συλλογή τοποθετήθηκε κυρίως εντός των ορίων του σπιτιού, το Homegrown κοιτάζει εκείνα τα μέρη έξω από το σπίτι που είναι κοινά στην ανατροφή κάποιου. Η τοπική αγορά, το σαλόνι ομορφιάς και τα χωράφια πίσω από το σπίτι είναι εξίσου οικεία σε εμάς και διαμορφώνουν την παιδική μας ηλικία όπως και τα σπίτια μας. 

Julie Blackmon