English Version

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ

Αιμιλία Μπαλάσκα, “Κίρκη” (GR)

Aimilia Balaska – Circe

Ανάργυρος Δρόλαπας, “Leaving the light of the sun” (GR)

Anargyros Drolapas – Leaving the light of the sun

Michaël Duperrin, “Άλλος Κόσμος” (FR)

Michael Duperrin – L’Autre monde

Αργυρώ Γαλάνη, “Ξέρω ότι θα ήθελες να αφηγηθείς Μια Διαφορετική Ιστορία” (GR)

 

Argyro Galani – I Know You Wanted to Tell A Different Story

Darija Jelincic, “Tuning A Song” (CR)

Darija Jelincic – Tuning A Song

Arianna Sanesi, “Καταφύγιο” (IT)

Arrianna Sanesi – Shelter

Sabine Maier, “Ακολουθώντας τα ίχνη του Οδυσσέα στην Ιθάκη” (AT)

Sabine Maier – On the traces of Odysseus in Ithaca

Μαρία Μαυροπούλου, “Χίλιες Ιθάκες” (GR)

Maria-Mavropoulou-A-Thousand-Ithacas

Με την γενναιόδωρη υποστήριξη των / With the generous support of:

Municipality of Ithaca, Greece , PED-IN (Regional Association of Ionian Islands Municipalities), FORKYS (Association of Friends of Theater & Cinema Ithaca)

Austrian Embassy Athens ,  Embassy of the Republic of Poland in Athens , Embaixada de Portugal na Grécia – Πρεσβεία της Πορτογαλίας στην Ελλάδα , Instytut Adama Mickiewicza supported by Culture.pl , Istituto Italiano di Cultura di Atene , Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Ιθάκης Candia , IONION P. LINES , Ithaca’s Poem – Artisan Cheese, J&E Papadopoulos SA, Δυναμική ΑΕ – Dynamiki SA , Τεχνικό Γραφείο – George Tsindilas

---

“True Journey is return” | GroupExhibition by Return2Ithaca

English Version

Στην έκθεση P E R I P L U S  που θα πραγματοποιηθεί στην Αυστρία, θα παρουσιαστεί το έργο που παράχθηκε κατά τη διάρκεια του ομώνυμου προγράμματος φιλοξενίας καλλιτεχνών στην Ιθάκη, το 2020. Την επιμέλεια της έκθεσης, που υποστηρίζεται από αυστριακούς φορείς και θα πραγματοποιηθεί στον Πύργο του Wolkersdorf, έξω από τη Βιέννη, έχουν οι Martin Breindl και Νίνα Κασσιανού. Το πρόγραμμα οργανώθηκε και εκτελέστηκε σε συνεργασία με τον Λάμπρο Παπανικολάτο και την Κατερίνα Νικολάου, με την συμπαράσταση του Δήμου Ιθάκης, της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Ιονίων Νήσων και του Φόρκυνα.

Αργυρώ Γαλάνη

Συμμετέχοντες Καλλιτέχνες:
Αιμιλία Μπαλάσκα – www.aimiliabalaska.com
Ανάργυρος Δρόλαπας – www.adrolapas.com
Michaël Duperrin – www.michaelduperrin.com
Αργυρώ Γαλάνη
Darija Jelincic – www.darijajelincic.com
Sabine Maier – www.machfeld.net/#sabine-maier
Μαρία Μαυροπούλου – www.mariamavropoulou.com
Arianna Sanesi – www.ariannasanesi.com

Schloss Wolkersdorf, Galerie 2, Lower Austria
Διάρκεια: 24 Ιουλίου – 28 Αυγούστου 2021
Εγκαίνια: 24 Ιουλίου 2021, 20:00
Επιμελητές: Martin Breindl και Νίνα Κασσιανού

Ανάργυρος Δρόλαπας

This exhibition is a continuation of the project developed several years ago at the M55 Projects Gallery in Athens, where Greek artists had the opportunity to communicate with guests’ well-known curators and photographers from all over Europe.
A venue that led to the hosting exhibitions of Greek photographers in Austria in the same place and vice versa, exhibitions of Austrian photographers in Athens.

Participant Artists:
Aimilia Balaska — www.aimiliabalaska.com
Anargyros Drolapas — www.adrolapas.com
Michaël Duperrin — www.michaelduperrin.com
Argyro Galani
Darija Jelincic — www.darijajelincic.com
Sabine Maier — www.machfeld.net//#sabine-maier
Maria Mavropoulou — www.mariamavropoulou.com
Arianna Sanesi — www.ariannasanesi.com

Schloss Wolkersdorf, Galerie 2
Duration: 24 Jul-28 Aug 2021
Opening: 24 Jul 2021, 20:00
Curators: Martin Breindl and Nina Kassianou

Προωθητικές Ενέργειες για Δημιουργούς

Τριήμερο Εντατικό Σεμινάριο, 30/11 έως 2/12/2018

Εισηγητής: Λάμπρος Παπανικολάτος

Το πρόγραμμα αυτό απευθύνεται σε όσες / όσους έχουν διάθεση να προσεγγίσουν και να κατανοήσουν τεχνικές και πρακτικές προώθησης του καλλιτεχνικού έργου.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΥ:

Θα μπορούσε κανείς να περιγράψει το συγκεκριμένο σεμινάριο σαν μία εντατική διερεύνηση όλων των πεδίων που ένας καλλιτέχνης οφείλει να γνωρίζει, για να προωθήσει την προσωπική του δουλειά σε στοχευμένο κοινό. Θα αναφερθούμε σε γενικές αρχές, πρακτικές και τεχνικές προώθησης του φωτογραφικού έργου στην αγορά και στους θεσμούς της σύγχρονης τέχνης.

Πεδίο διερεύνησης αποτελεί η ίδια η αγορά σύγχρονης τέχνης, οι παράγοντες που καθορίζουν το σύστημα και το ανταγωνιστικό πλαίσιο που ο καλλιτέχνης σήμερα πρέπει να κινηθεί, εκμεταλλευόμενος τις ευκαιρίες που η σύγχρονη τεχνολογία προσφέρει. Θα μελετήσουμε το ρόλο και το βαθμό επιρροής των επιμελητών, συλλεκτών, κριτικών τέχνης, των διευθυντών Μουσείων και των ιδιοκτητών gallery.

Θα εξετάσουμε πεδία όπως αυτό των αυτοεκδόσεων, του σχεδιασμού και οργάνωσης παραγωγής εκθέσεων, καθώς και των χορηγικών προτάσεων.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Art Fairs, Μουσεία Φωτογραφίας, Galleries, Φεστιβάλ, Μπιενάλε. Θα προσεγγίσουμε τον τρόπο και την μεθοδολογία που ο κάθε φορέας λειτουργεί.

Επίσης θα κουβεντιάσουμε διεξοδικά για τα ακόλουθα πεδία:

Σχεδιασμός και δημιουργία portfolio
Συμμετοχή σε Διεθνή Portfolio Reviews
Συμμετοχή σε Διεθνή Διαγωνισμούς

Artists in Residence προγράμματα

Πρόταση επιχορήγησης – Funding
Σχεδιασμός, παρουσίαση, διαπραγμάτευση, τεκμηρίωση δράσης, απολογισμός. Στρατηγική χορηγιών.

Διαδικτυακή Παρουσία
Σχεδιασμός, παραγωγή, επικοινωνία, networking, social media, online πωλήσεις

Έκθεση φωτογραφίας
Σχεδιασμός, παραγωγή, επικοινωνία, τεκμηρίωση

Φωτογραφικό Βιβλίο & Εκδοτικά Εγχειρήματα
Σχεδιασμός και παραγωγή dummy
Αναζήτηση και προσέγγιση εκδότη
Εκδόσεις VS Αυτοεκδόσεις
Τεχνικές Χρηματοδότησης
Σχεδιασμός, Προώθηση, Υποστήριξη, Διανομή

Gallery Marketing
Αναζήτηση και προσέγγιση Gallery
Συμβόλαια, τιμολόγηση, πρακτικές και περιορισμοί

Copyrights, δικαιώματα χρήσης

Για περισσότερες πληροφορίες και αιτήσεις:

http://www.phaenography.com/education/marketing-for-photographers/

Εισηγητής: Λάμπρος Παπανικολάτος (Φωτογράφος, Επιμελητής Εκθέσεων)

Ο Λάμπρος Παπανικολάτος σπούδασε Marketing Communication, Advertising & Multimedia στην Ελλάδα και στην Ολλανδία. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Φωτογραφία στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου, στην Πράγα (Academy of Performing Arts / FAMU). Παράλληλα, ασχολήθηκε με την οργάνωση παραγωγής και τον συντονισμό καλλιτεχνικών δρώμενων, μέσω επιτυχημένων συνεργασιών με διεθνή φωτογραφικά φεστιβάλ και πολιτιστικούς οργανισμούς (Houston FotoFest, Festival of Light, European Month of Photography, Photomarketing Berlin κλπ.). Έχει εξειδικευτεί στον τομέα του σχεδιασμού επικοινωνιακής στρατηγικής και οπτικοακουστικής τεκμηρίωσης εκθέσεων, ενώ έχει εργαστεί ως επιστημονικός σύμβουλος, στον τομέα της επικοινωνίας, των διαδικτυακών δράσεων και οργάνωσης παραγωγής για το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης και το Ίδρυμα Ιωάννου Φ, Κωστοπούλου, μεταξύ άλλων. Υπήρξε υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών, του Κοινωφελούς Ιδρύματος Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης και του Ιδρύματος Fulbright. Από το 1994 έχει αναπτύξει έντονη καλλιτεχνική και εκπαιδευτική δραστηριότητα, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Έργα του εκτίθενται στη μόνιμη συλλογή του Museum of Fine Arts στο Χιούστον των ΗΠΑ καθώς και σε άλλες ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Από το 2014 έχει συν-επιμεληθεί σειρά φωτογραφικών εκθέσεων και εκδόσεων της ομάδας Phaenography. Απο το 2016 διδάσκει στο πρόγραμμα εκπαίδευσης ενηλίκων στη φωτογραφία της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ – ΕΛΚΕ) και από το 2018 στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Middlesex University, UK σε συνεργασία με τον ΑΚΤΟ (ΜΑ in Photography and Visual Language).

Περίοδος διεξαγωγής: 30/11 έως 2/12 2018

Ημέρα και ώρα διεξαγωγής: Παρασκευή 17.30 – 21.30, Σάββατο 12.00 – 17.00 και Κυριακή 12.00 – 17.00

Χώρος διεξαγωγής: ΖΕΟΝ, Μίλτου Σαχτούρη 8-10, Πλατεία Κουμουνδούρου

Σύνολο ωρών : 14

Έναρξη σεμιναρίου: Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2018
Αιτήσεις: έως Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2018 στο παρακάτω link:
http://www.phaenography.com/education/marketing-for-photographers/

Αριθμός Συμμετεχόντων: 25

Χορηγείται πιστοποιητικό παρακολούθησης

Κόστος σεμιναρίου: 120 Ευρώ

*Ειδική τιμή συμμετοχής (100 Ευρώ) για φοιτητές και ανέργους με την επίδειξη φοιτητικού πάσου ή κάρτας ανεργίας.

Για περισσότερες πληροφορίες και διευκρινίσεις:
Λάμπρος Παπανικολάτος : 6947993912

Στην πρώτη ατομική της έκθεση με τίτλο “Green” , η Δομνίκη Μητροπούλου πραγματεύεται με μια σειρά από σκηνοθετημένα φωτογραφικά πορτραίτα τη μετάβαση από την παιδική στην ενήλικη ζωή ενός κοριτσιού.

Την έκθεση, που ξεκινά αύριο στις 12.12.2017 και διαρκεί έως 20.12.2017 στο Φουάρ (Μητροπόλεως 72, Αθήνα), επιμελούνται οι: Ελένη Μουζακίτη και Λάμπρος Παπανικολάτος.

Με αφορμή την έκθεση αυτή, που αποτελεί κι ένα ενδιαφέρον work in progress της φωτογράφου, το photologio.gr προσέγγισε τη Δομνίκη Μητροπούλου και μίλησε μαζί της.

Δομνίκη Μητροπούλου

Green: Έκθεση γυναικείων πορτραίτων, που διαπραγματεύονται την πορεία προς την ενηλικίωση. Μίλα μας λίγο για όλο αυτό το project σου Δομνίκη. Πώς ξεκίνησε και πώς εξελίχθηκε σαν ιδέα;
Η διαδικασία ξεκίνησε πριν από δύο  χρόνια. Τα πρώτα κορίτσια που φωτογραφήθηκαν ήταν συνάδελφοι, ηθοποιοί που δουλεύαμε μαζί, τότε, σε πρόβες. Κατά τη διάρκεια των προβών, είχα την ευκαιρία να παρατηρώ πώς στέκονται, πώς κινούνται, πώς συμπεριφέρονται και πώς αντιλαμβάνονται μικρά ή μεγάλα ερεθίσματα.  Αυτές οι αποκρίσεις τους  συναποτελούσαν έναν πυρήνα που εγώ διέκρινα μέσα τους. Από τον πυρήνα αυτό προέκυψαν και τα υλικά της κάθε φωτογράφισης.  Το εικαστικό περιβάλλον δηλαδή, που θα μπορούσε να φιλοξενήσει κάθε μία απ’ αυτές, δημιουργώντας έτσι έναν κόσμο, στον οποίο εγώ τις έβλεπα να μπορούν  να υπάρξουν.  Ενώ συνεχίστηκαν οι λήψεις με επόμενα κορίτσια, εμφανίστηκε ένας κοινός παρονομαστής σε όλες, μια κάποια φυλαγμένη αθωότητα, αν μπορούμε να την πούμε έτσι. Μια μικρή ανάμνηση δηλαδή παιδικής ηλικίας. Όταν αυτό έγινε πιο ξεκάθαρο, άρχισε να κατευθύνει και την επιλογή των μοντέλων.

Δομνίκη Μητροπούλου

Ως επί το πλείστον σκηνοθετημένα πορτραίτα. Έμμεσες επιρροές από πίνακες του Καραβάτζιο και της Αναγέννησης (κατά τη γνώμη μου). Σε έχει επηρεάσει η ζωγραφική και κατά πόσο;
Έργα του Καραβάτζιο, του Ρέμπραντ, του Βερμέερ βρίσκονται στη συλλογική μνήμη των περισσότερων ανθρώπων που ασχολούνται με την Τέχνη, οπότε σίγουρα επιρροές υπάρχουν. Επιρροές σε μένα υπάρχουν και από τη θητεία μου στη θεατρική τέχνη,  από τη μουσική που έχω ακούσει, από τους ανθρώπους που έχω ζήσει, από τα χαλιά που είχε η γιαγιά μου στο πατρικό μας, από το κολύμπι που έκανα στα δέκα μου. Όλα αυτά μάλλον ζυμώνονται μες τα χρόνια, δημιουργούν μια αίσθηση και με αυτή την αίσθηση επιλέγει κανείς να πορεύεται δημιουργώντας, γιατί εκεί νιώθει οικεία.

Δομνίκη Μητροπούλου

Η σπουδή και η μαθητεία σου στο θέατρο είναι ένας παράγοντας που σίγουρα έχει επιδράσει θετικά στην αισθητική των εικόνων σου. Ειδικά στο κομμάτι των σκηνοθετημένων πορτραίτων σου (νιώθω ότι είναι σαν να απομονώνεις ένα πρόσωπο από ένα σκηνικό και μου δίνεις την ελευθερία να φαντασθώ τον υπόλοιπο χώρο). Θα δοκίμαζες ποτέ να κάνεις ένα street portrait με αυτή τη λογική, δηλ. της θεατρικότητας που μπορεί να έχει ένα καθημερινό, δυνατό βλέμμα μιας και η αληθινή ζωή είναι εκεί έξω;
Αληθινή ζωή βλέπω να υπάρχει σε χιλιάδες πράγματα. Άλλωστε ποιο είναι το αντίθετο; Επίπλαστη ζωή; Αναιρείται λίγο η έννοια της  ζωής με αυτό το επίθετο να τη συνοδεύει. Και ο τρόπος που ήδη δουλεύω ως τώρα, αληθινός μου φαίνεται, γι αυτό το κάνω άλλωστε. Νιώθω να μου ταιριάζει. Γίνεται λίγο πιο συγκεκριμένο το πλαίσιο της προσωπικής κατάθεσης. Μου δίνει χώρο να πω: εγώ έτσι θέλω να είναι ο κόσμος που προσπαθώ να κοινωνήσω. Με λίγα λόγια, δεν ξέρω εάν είναι πιο αληθινή μια ντοκιμαντερίστικη αποτύπωση από την αποτύπωση μιας κατάστασης  που διαισθάνομαι να υπάρχει και που βρίσκω τα υλικά να την καταστήσω ορατή.
Ο «δρόμος» που λες έχει το δικό του ενδιαφέρον, και εκεί μάλλον δε χρειάζεται να παρέμβω τόσο δραστικά.  Ό,τι έχω τραβήξει ως  τώρα στο δρόμο έχει άλλο χαρακτήρα.  Παρατηρητικό πιο πολύ. Είναι τόσο πλούσιο και αποκαλυπτικό το υλικό του, τόση η δύναμή του που μάλλον να αφουγκραστώ  περισσότερο χρειάζεται παρά να επέμβω. Έτσι το βλέπω εγώ τουλάχιστον. Για την ώρα….

Φωτογραφία θεάτρου. Είναι ένα αρκετά δύσκολο είδος. Πόσο το συναίσθημα με το οποίο σε φορτίζει ο ηθοποιός στην πρόβα ή στην παράσταση επιδρά στο κλικ σου;
Στη παράσταση ή στην πρόβα ανεβαίνουν  στη σκηνή ηθοποιοί που παλεύουν με όλο τους το είναι να υπερασπιστούν μια συνολική δουλειά, κάτι που ξέρω πολύ καλά -λόγω βιογραφικού-, πόσο δύσκολο είναι. Είναι τεράστια η προσωπική τους  κατάθεση και ο μόχθος τους. Κάθε φορά που καλούμαι να φωτογραφίσω κάτι τέτοιο, καταλαβαίνω πως εκείνοι δίνουν το ρυθμό κι εγώ ακολουθώ. Αναγκαστικά πάω μαζί τους και αυτό  θεωρώ πως λειτουργεί. Γιατί αν δε πάω μαζί τους, εγώ γίνομαι η παραφωνία. Αν πάλι πάω, είναι τόσο πολύ το υλικό που μπορώ να βρω. Τρέχω να τους πιάσω και στις καλές περιπτώσεις, οι οποίες ευτυχώς είναι πολλές, οι εικόνες που προκύπτουν αναδεικνύουν αυτές τις ερμηνείες.

Η Αλεξάνδρα ντε Λάγκο στο «Γλυκό πουλί της νιότης» του Τένεσσυ Ουίλιαμς φοβισμένη από τις ρυτίδες της μονολογεί για το γκρο πλαν στον κινηματογράφο. Σήμερα με το Photoshop άνετα σβήνεις ρυτίδες.  Θα κρατούσες ποτέ τις ρυτίδες ενός προσώπου και μάλιστα να τις αναδείξεις;
Το σύνολο της δουλειάς του GREEN  εμπεριέχει κορίτσια που δεν είναι αψεγάδιαστα, με τον συνηθισμένο όρο της έννοιας. Δεν είναι μοντέλα από κάποιο πρακτορείο. Είναι άνθρωποι που έχουν ομορφιές μέσα τους.  Σ αυτές τις ομορφιές έχω σταθεί.  Το Photoshop εξυπηρετεί μια συγκεκριμένη βιομηχανία και είναι κατανοητό. Αποδεκτό ή  μη, άλλη κουβέντα. Αν ένα προϊόν πρέπει να πουλήσει, θα πρέπει ίσως να σβηστούν κάποιες ρυτίδες. Αλλά εδώ προσπαθώ… για κάτι άλλο.

Έγχρωμες κυρίως φωτογραφίες. Πόσο δύσκολο είναι το χρώμα στην επεξεργασία; Και γιατί αυτή η επιλογή του έγχρωμου και όχι του ασπρόμαυρου, που θεωρείται ας πούμε πιο «καλλιτεχνικό»;
Δεν πιστεύω πως  υπάρχουν πραγματικά τέτοια κλισέ σήμερα.  Το χρώμα υπάρχει γύρω μας, προσφέρει περισσότερες αισθητικές ποιότητες στο οπτικό μέσο. Στη συγκεκριμένη δουλειά μάλιστα, στο GREEN, δε μπορώ να φανταστώ πως αυτά τα κορίτσια με αυτά τα υπολείμματα αθωότητας, μπορούν να υπάρξουν σ’ έναν κόσμο ασπρόμαυρο.

Δομνίκη Μητροπούλου

Πώς ξεκίνησε το ταξίδι σου στη φωτογραφία;
Η φωτογραφία ξεκίνησε, πριν από τρία χρόνια περίπου, σε ένα διάλειμμα από τη δουλειά στο θέατρο. Είχα διάφορες σκέψεις για τον εάν θέλω να συνεχίσω να δουλεύω ως ηθοποιός. Πρωτύτερα δεν φωτογράφιζα ούτε με το κινητό. Δεν είχα εικόνες ούτε από διακοπές και αυτό είναι το αστείο.  Ένας φίλος μου τότε τράβαγε φωτογραφίες και, κάπως  χομπίστικα, ξεκίνησα να τραβάω και εγώ. Είδα να με ενδιαφέρει και άρχισα να παρακολουθώ κάποια σεμινάρια φωτογραφίας στο Ελληνικό Κέντρο Φωτογραφίας. Κάπου εκεί αρχίζουν και οι καλές συγκυρίες. Έπεσα πάνω σε δύο ανθρώπους, την Ελένη Μουζακίτη και τον Λάμπρο Παπανικολάτο, που ειναι οικογένεια πια, και έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να καταλάβω πόσο με αφορά και πόση ανάσα δημιουργική μού δίνει η φωτογραφία. Και επειδή η καθοδήγηση ήταν καίρια και άκρως παραγωγική βρισκόμαστε εδώ τώρα.

Πού σε οδηγεί η φωτογραφία και πού σε λυτρώνει;
Η φωτογραφία, έτσι όπως το εννοείς, με οδηγεί μάλλον στο να σου δίνω συνέντευξη αυτή τη στιγμή, όσο για το πώς λυτρώνομαι, δεν νιώθω να έχω την ανάγκη να λυτρωθώ από κάτι, περισσότερο να φτιάξω έναν κόσμο δικό μου για να μπορώ να αναπνέω ελευθέρα εκεί μέσα και παρέα με όποιον θελήσει να τον παρατηρήσει.

Δομνίκη Μητροπούλου

Info:
Η Δομνίκη Μητροπουλου γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1986.
Σπούδασε Χημεία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Το 2006 ξεκίνησε τις θεατρικές της σπουδές στη σχολή του «Θεάτρου Τέχνης, Καρόλου Κουν», απ’ όπου και αποφοίτησε το 2009. Έκτοτε, δούλεψε ως ηθοποιός σε αρκετές παραγωγές μεταξύ των οποίων, του Εθνικού Θεάτρου, του Θεάτρου Τέχνης αλλά και σε άλλες ανεξάρτητες παραγωγές.
Το 2014 άρχισε να ασχολείται με τη φωτογραφία, παρακολουθώντας σεμιναριακά μαθήματα στο Ελληνικό Κέντρο Φωτογραφίας με εισηγητές τους Λάμπρο Παπανικολάτο και Ελένη Μουζακίτη.
Αυτή τη στιγμή εργάζεται ως φωτογράφος. Έχει συνεργαστεί με τους: SMART MAGNA AGENCY, HOMME MAGAZINE, ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.
Official site: http://domnikimitropoulou.com/