Πασχαλινή εορταστική ομαδική έκθεση (Δευτέρα  30 Μάρτιου 2026, στις 7 μ.μ.) με ζωγραφική, γλυπτική, φωτογραφία, ψηφιδωτό, κόσμημα, διακοσμητικά στην Andie Art Gallery. 

Αθηνά Καισαρίτη

Η εικαστική έκθεση «Στον ήχο της καμπάνας» είναι μία απεικόνιση της θρησκευτικής αρχιτεκτονικής αλλά ταυτόχρονα και μια σπουδή στην ελληνική ψυχή.

Εκκλησάκια μικρά, «εικονοστάσια», ταπεινά ξωκλήσια ολόλευκα ή με γαλάζιους τρούλλους, ερημικά, μοναχικά, αντιστέκονται καρτερικά στο χρόνο, βρίσκονται διάσπαρτα σε όλη την ελληνική ύπαιθρο και αποτελούν αποταμίευση του πολιτισμικού μας πλούτου και κληρονομιάς.

Φτιαγμένα από πέτρα, χώμα και νερό, βαμμένα με ασβέστη, χωρίς στολίσματα, χωρίς χρυσά και τέμπλα σκαλιστά, περιμένουν τον διαβάτη, τον περαστικό, τον πονεμένο, τον απελπισμένο, τον κατατρεγμένο, τον μοναχικό, εκείνον που αναζητά παρηγοριά και δύναμη, προστασία και ελπίδα ή απλά, ένα προσκύνημα ευχαριστήριο στην ανταπόδοση αγάπης.

Τα εκκλησάκια είναι η συνάντηση του ουρανού με τη γη σε μια αιώνια, σιωπηλή προσευχή. Είναι η παρηγοριά, η συντροφιά στο αναμμένο καντήλι ως απόλυτο σύμβολο ελπίδας και με το ηδύμολπο φως των κεριών τους, να αγκαλιάζει τη ψυχή μας. Είναι η κατάνυξη, η υποταγή, η υπομονή στη φθορά του χρόνου όπου τα παραμελημένα τοιχία τους αναπνέουν μαζί με τη φύση. Είναι η ταπεινότητα της κατασκευής τους που υποκλίνεται στη θεϊκή υπόσταση. Είναι η γλυκιά μελαγχολία της Μεγάλης Εβδομάδας που μετατρέπεται σε φως στην προσμονή της Ανάστασης.

Ο λόγος της καμπάνας τους κατανυκτικός, γλυκός, πονεμένος, ειρηνικός,  καταπραϋντικός, ήρεμος, ευσπλαχνικός, συγκινητικός, εγερτήριος, χαρμόσυνος, θέτει μια προνομιακή πρόσβαση στο Θεό.

Η συμβολική της υπόσταση μεταφέρει θεϊκούς στοχασμούς.

Ο ήχος φέρνει χαρά στην καρδιά, γαλήνη στη ψυχή, ξυπνά τη θρησκευτική πίστη.

Ματώ Ιωάννίδου

Η έκθεση «Στον ήχο της καμπάνας» είναι τεχνικά πολύμορφη. Έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, ψηφιδωτού, φωτογραφίας, δημιουργίες κοσμήματος καθώς και διακοσμητικά αντικείμενα, είναι εμπνευσμένα από την κοινή θεματολογία και τα συμβολικά Πασχαλινά στοιχεία της.

Δημιουργίες πηγαίας εκφραστικής ατμόσφαιρας μεταφέρουν αυτούσια τη βιωματική μνήμη, ενεργοποιούν την προσωπική εμπειρία και απεικονίζουν εύγλωττα ισορροπημένες διατυπώσεις σχεδιαστικής ευκρίνειας, περιγραφικής δεξιότητας και νοσταλγικής διάθεσης. Σαφή νατουραλιστικά στοιχεία χωρίς ίχνος εξωραϊστικής πρόθεσης, προβάλλουν την παραδοσιακή θρησκευτική αρχιτεκτονική με τα στοιχεία της λαϊκής τέχνης και παράδοσης. Με εκφραστική δύναμη αναζητείται η αλήθεια σε μία διαδρομή φωτεινή, αισιόδοξη, με προσδοκία και ελπίδα. Η σεμνή, λιτή, ταπεινή εικόνα μεταφέρει τη δύναμη της ύπαρξής της.

Οι πανανθρώπινες ανησυχίες, έννοιες και ερωτηματικά γίνονται κατανοητές και βρίσκουν στέγη ψυχικής θαλπωρής.

Αντιγόνη Παγώνα

Οι 31 συμμετέχοντες καλλιτέχνες έχοντας ξεχωριστές εμπειρίες και με ποικιλία τεχνικών μέσων έκφρασης, συνευρίσκονται σε κοινή θεματολογία όπου με έκφραση συλλογικότητας μεταφέρουν σε δημιουργικό πνεύμα μία μέγιστη παρακαταθήκη αξιών και κοινών οραμάτων.

Προσεγγίζουν το θέμα με ευαισθησία, συγκίνηση και σεβασμό. Οι εικαστικές συνθέσεις δημιουργούνται από εσωτερική ένταση και εκπέμπουν γαλήνια καρτερία, φως, ελπίδα, αγαθοδωρία και καλλιεργημένη αισθαντικότητα.

Ο εκκλησιαστικός χώρος συμβολικά φορτισμένος με ισορροπία και εναρμόνιση αγκαλιάζει τα ανθρώπινα συναισθήματα και τις συντεταγμένες της ψυχής. Τα στοιχεία κατάνυξης υπερτερούν, η εσωτερική αναζήτηση γίνεται έντονη, το συναίσθημα βαθύ και αυθόρμητο μας οδηγεί στο στοχασμό και στην αυτογνωσία.

Το εκτυφλωτικό λευκό και το ανέσπερο γαλάζιο του ουρανού φτάνει στο υπέρτατο, αποθεώνεται και εκπληρώνει την απόλυτη αρμονία και ευδαιμονία.

Ο χρόνος άυλος και αέναος αποτυπώνεται στην υλικότητα της φύσης και του ανθρώπου.

Ζωή Σεκλειζώτη

Μια Πασχαλινή διαδρομή στα ξωκλήσια, εκεί που εκπέμπεται το σεμνό φως, εκεί που ποιητές και λόγιοι την ύμνησαν:

«ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ»

«Εἰς τὸ βουνὸ ψηλὰ ἐκεῖ, εἶν᾿ ἐκκλησιὰ ἐρημική, τὸ σήμαντρό της δὲ χτυπᾶ, δὲν ἔχει ψάλτη οὔτε παπά.

‘Ενα καντήλι θαμπερὸ καὶ ἕναν πέτρινο σταυρὸ, ἔχει στολίδι μοναχὸ, τὸ ἐκκλησάκι τὸ φτωχό.

Αλλ᾿ ὁ διαβάτης σὰν περνᾶ, στέκεται καὶ τὸ προσκυνᾶ καὶ μὲ εὐλάβεια πολλὴ τὸν ἄσπρο του σταυρὸ φιλεῖ.

Επάνω στὸ σταυρὸ ἐκεῖ, εἶναι εἰκόνα μυστικὴ, μ᾿ αἷμα τὴν ἔγραψε ὁ Θεὸς καὶ τὴν λατρεύει ὁ λαός».

Άγγελος Βλάχος (1838-1920), λογοτέχνης, διπλωμάτης, πολιτικός.

Η έκθεση «Στον ήχο της καμπάνας» είναι πρόσκληση σε ένα οδοιπορικό προσωπικής «Ανάστασης» όπως ο καθένας τη βιώνει, την αναμένει και την προσδοκά!

Αννίτα Πατσουράκη

Ιστορικός της Τέχνης, επιμελήτρια έκθεσης

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες στην έκθεση (αλφαβητική σειρά): Γαργαλιάνου Νίκη,  Γρηγόρα Άννα, Δασκαλοπούλου Βούλα, Δήμος Τάσος, Δίδου Λίλα, Ζάχου Νάντια, Ιωαννίδου Μάτω, Καισαρίτη Αθηνά, Κανταρτζή Βίκυ, Καρύδη Στεφανία, Κουβάτσου Δέσποινα, Κτιστοπούλου Μαρία, Λαζαρίδης Κυριάκος, Λιν Ιωάννα, Μπαράκου Νάντια, Μπλιάτσου Γεωργία, Παγώνα Αντιγόνη, Παλάσκα Αλεξάνδρα, Παναγιωτίδης Άγγελος, Ρούσσης Γιώργος, Σεκλειζιώτη Ζωή, Σιφναίου Ελευθέρια, Σπυρόπουλος Κώστας, Σούτογλου Έφη, Ταζεδάκη Καίτη, Τούντας Παναγιώτης, Τσίλαγα Λίνα, Φουντουλάκη Σοφία, Ψαράκος Ανδρέας, Happy Dark, Olent.

Ελευθερίσ Σιφναίου

Info:
«Στον ήχο της καμπάνας» έκθεση
Επιμέλεια : Αννίτα Πατσουράκη – Ιστορικός Τέχνης
Andie Art Gallery: Φαραντάτων 17, Αθήνα.
Τηλ. : 211 4166448 / 6937.584272
info@andie-art.com
www.andie-art.com
Διάρκεια έκθεσης : από 30 Μαρτίου έως και 18 Απριλίου 2026
Ωράριο :
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 10.00 – 20.00 / Τετάρτη: 10.00 – 15.00 / Σάββατο: 10.00 – 16.00
Είσοδος ελεύθερη  για το κοινό.

Συναισθηματολόγιον

Μια πολυφωνία συναισθημάτων και γυναικείας ψυχής μέσα από τον φακό και τα έργα μικτών τεχνικών του Γιώργου Σαράντη

Η Δημοτική Πινακοθήκη Καλλιθέας «Σοφία Λασκαρίδου» ετοιμάζεται να φιλοξενήσει μια έκθεση που δεν περιορίζεται μόνο στην απλή προβολή έργων, αλλά συνιστά μια ζωντανή, ξεχωριστή εμπειρία και αφήγηση ψυχής. Ο Γιώργος Σαράντης επιστρέφει με την ατομική του έκθεση Συναισθηματολόγιον, που θα πραγματοποιηθεί από τις 12 έως τις 16 Ιανουαρίου 2026 (ώρες λειτουργίας: 10:00-14:00 & 18:00-21:00, είσοδος ελεύθερη).

Το Συναισθηματολόγιον επικεντρώνεται σε δύο δυναμικά και ενδιαφέροντα θέματα: τα ανθρώπινα συναισθήματα και την ουσία της γυναίκας. Μέσα από το φακό και τα έργα μικτών τεχνικών του Γιώργου Σαράντη, το κοινό καλείται να ταξιδέψει σε έναν χάρτη συναισθηματικών καταστάσεων, από τα πιο σκοτεινά βιώματα έως την ελπιδοφόρα αναπνοή της απελευθέρωσης.

Γιώργος Σαράντης

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2026 στις 18:30 και θα έχουν τη μορφή μιας βραδιάς διαλόγου και ενσυναίσθησης. Θα παρουσιάσει η δημοσιογράφος και υπεύθυνη επικοινωνίας του καλλιτέχνη, Αναστασία Πουλοπούλου.

Στη συνέχεια, η ψυχολόγος – αναπτυξιακή ψυχολόγος, Όλγα Παγανέλη, θα αναλύσει τα ανθρώπινα συναισθήματα, εστιάζοντας ιδιαίτερα στο ζήτημα της ψυχολογικής βίας και στις ιδιαιτερότητες της γυναικείας ψυχολογίας, προσφέροντας μια επιστημονική και ταυτόχρονα ανθρώπινη προοπτική στα έργα και τις φωτογραφίες του καλλιτέχνη.

Η βραδιά θα κορυφωθεί με την παρουσίαση ενός δοκιμίου της Αναστασίας Πουλοπούλου για την ψυχολογική βία. Ένα κείμενο που όπως και τα έργα του Γιώργου Σαράντη, ξεκινά από το σκοτάδι της πάλης και καταλήγει σε ένα φως αισιοδοξίας και εσωτερικής δύναμης.

Ωστόσο, η επαφή με το κοινό δεν περιορίζεται στη μέρα των εγκαινίων της έκθεσης. Κάθε απόγευμα το Συναισθηματολόγιον θα μεταμορφώνεται σε χώρο ανοιχτής συζήτησης, όπου θα διαβάζεται ζωντανά το διήγημα για τη ψυχολογική βία σε επισκέπτες και άτομα με προβλήματα όρασης, δημιουργώντας μια πρωτότυπη και ξεχωριστή ακουστική εμπειρία. Επίσης, η ψυχολόγος – αναπτυξιακή ψυχολόγος Όλγα Παγανέλη θα ανοίγει έναν ελεύθερο διάλογο με το κοινό, καλώντας τον καθένα να μοιραστεί τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις εμπειρίες του. Θα ακολουθεί ξενάγηση με λεπτομερή περιγραφή των έργων από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.

Γιώργος Σαράντης

Το Συναισθηματολόγιον δεν αποτελεί απλά μια έκθεση. Είναι ένα πολιτιστικό και κοινωνικό γεγονός που αγγίζει σημαντικές πτυχές της εποχής μας.

Η στασιμότητα αποτελεί εχθρό του ανθρώπου, τόσο βιολογικά όσο και πνευματικά. Ο τίτλος: Συναισθηματολόγιον περιγράφει τη θεματολογία της έκθεσης. Ο πυρήνας της αφήγησης που θα παρουσιαστεί είναι ο προβληματισμός γύρω από τον ανθρώπινο συναισθηματικό κόσμο, η εικαστική προσέγγισή του, η φωτογραφική απαθανάτιση και αφήγηση εννοιών υλικών αλλά κυρίως άυλων. Κεντρικό ρόλο σε αυτή την παλέτα έχει η Γυναίκα, τόσο ως συμβολική ενσάρκωση του συναισθηματικού κόσμου όσο και ως ζωοδότρα πηγή του φυσικού υποκειμένου που τον ενσωματώνει, δηλαδή του Ανθρώπου.

Το νεφελώδες και το ρευστό του θέματος συνιστά πρόκληση στο να το πιάσεις και να το αποδόσεις με έναν ουσιώδη τρόπο προς το κοινό. Και επειδή και το κοινό είναι άνθρωποι άρα φορείς συναισθηματικής νοημοσύνης, είναι βέβαιο ότι η μεταξύ μας συνάντηση θα πυροδοτήσει αυτομάτως μια διαδικασία ανταλλαγής και αλληλεπιδράσεων. Γιατί η τέχνη είναι αλληλεπίδραση με κάποιον, αλλιώς δεν υφίσταται.

Ο απομονωτισμός, η απόσυρση, ο εγωκεντρισμός αλλά και η θλίψη, η μοναχικότητα που δυστυχώς φαίνονται να κυριαρχούν στην κοινωνία μας σήμερα, όλα τους είναι κι αυτά συναισθήματα. Οι άνθρωποι που τα βιώνουν δεν είναι άψυχοι, άκαρδοι, αναίσθητοι κ.τ.λ. Είναι θύματα μιας βάναυσης υλικής πραγματικότητας. Αν δεν ένιωθαν τίποτε θα ήταν απλά νεκροί. Όσο νιώθεις είσαι σε καλό δρόμο, υπάρχει ελπίδα. Το ζήτημα είναι να νιώσεις την αυτοπραγμάτωση, να νιώσεις ζωντανός και παρών στο κοινωνικό γίγνεσθαι και η τέχνη μπορεί να συμβάλλει σημαντικά προς την κατεύθυνση αυτή.

Γεώργιος Σαράντης

Γιώργος Σαράντης

Ένας λευκός, άδειος χώρος στο MOMUS-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και οι συλλογές του υπήρξαν τα σημεία κυριολεκτικής και μεταφορικής συνάντησης και εκκίνησης για τους συμμετέχοντες του εργαστηρίου «Together We Curate! / Σχεδιάζουμε μαζί την επόμενη έκθεση!», καρπός του οποίου είναι και η έκθεση με τίτλο «65+ Η εφηβεία μιας εικαστικής επιμέλειας» που παρουσιάζεται από τις 8 Ιανουαρίου έως τις 15 Μαρτίου 2026.

Άνθρωποι προερχόμενοι από διαφορετικά περιβάλλοντα, επαγγελματικούς χώρους, σπουδές, διαδρομές, με συνεκτικό στοιχείο την αγάπη για την τέχνη, την αισθητική και τη δημιουργία και με κοινό παρονομαστή το ηλικιακό πλαίσιο των 65+, ξεκίνησαν το ταξίδι τους στον άγνωστο και γοητευτικό κόσμο της εικαστικής επιμέλειας με συνοδοιπόρους τους ανθρώπους του μουσείου, στον μουσειακό χώρο που τους δόθηκε «εν λευκώ» για να μιλήσουν για όσα τους αγγίζουν.

Η ομάδα ήρθε σε άμεση επαφή με τις συλλογές του μουσείου, ανακάλυψε λιγότερο αναμενόμενες διαστάσεις των έργων που περιλαμβάνονται σε αυτές, διερεύνησε θεωρητικά και πρακτικά ζητήματα διαχείρισης συλλογών και σύγχρονων εκθεσιακών προσεγγίσεων, έδωσε έμπρακτες απαντήσεις σε πάγια ερωτήματα των επισκεπτών και τελικά βίωσε την εμπειρία της ομαδικής επιμελητικής πρακτικής και της συνδημιουργίας μιας πραγματικής έκθεσης η οποία αφηγείται τις ιστορίες που η ομάδα ένιωσε ότι την εμπνέουν.

MOMus

Το εργαστήριο «Together We Curate!» αποτελεί μία από τις πρώτες τολμηρές απόπειρες συμμετοχικής εκθεσιακής επιμέλειας με το κοινό στον χώρο του πολιτισμού στην Ελλάδα, μέσα από την οποία το MOMus-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης τιμά την πολυφωνία και την ανοιχτότητα, την εμπειρία και τη ματιά του κοινού, εφαρμόζοντας διαδικασίες συναπόφασης που προωθούν έμπρακτα τον εκδημοκρατισμό του πολιτισμού. Η πρώτη του εφαρμογή έγινε στο MOMUS-Πειραματικό Κέντρο Τεχνών το 2021.

Επιστημονική εποπτεία – συντονισμός: Θούλη Μισιρλόγλου, καλλιτεχνική διευθύντρια MOMUS-Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης

Επιμέλεια έκθεσης / Μέλη του εργαστηρίου: Δημήτρης Αλεξάνδρου, Φένια Ανυφαντάκη, Τία Βανίδη, Δημήτρης Γεωργίου, Χριστίνα Δάρδα, Τασούλα Ιγνατάκη, Μαρία Καμπουρίδου, Δημήτρης Κανονίδης, Αγγέλα Κολοκοτρώνη, Αλέξανδρος Κολοκοτρώνης, Νικολέτα Λαζαρίδου, Τίνα Μπερτζελέτου, Μεταξένια Νικολαΐδου, Γιώργος Παναγιωτόπουλος, Καίτη Παπαδημητρίου, Γεωργία Παπαχρήστου, Χρήστος Παπαχρήστου, Έφη Πέτρου, Δήμητρα Πολυχρονίδου, Καλλιρρόη Σαραντιάδου, Κυριακή Σιδηροπούλου, Χαρούλα Συλλαίου-Μισιρλόγλου, Γλύκα Φίστα-Ράσογλου, Άσπα Χαρίση

MOMus

Info:
MOMUS-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (εντός ΔΕΘ-HELEXPO)
Εγκαίνια: Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2026, 18:00
Διάρκεια: 8 Ιανουαρίου – 15 Μαρτίου 2026
Μέρες & ώρες λειτουργίας: Τρίτη, Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή: 10:00-18:00, Πέμπτη:12:00-20:00

Η καλλιτεχνική ομάδα ΔΙΠΟΛΑ, σε συνεργασία με την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδος και το Δήμο Χαλκιδέων, παρουσιάζει τη ΜΙΝΙ BIENNALE Στερεάς Ελλάδος 2025–2026 με τίτλο: «ΤΟ ΙΧΝΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ: Αφηγήσεις από τη Χαλκίδα» / “THE TRACE OF TIME: Narratives from Chalkida”

Όπως σημειώνει ο  Δημήτρης Καρατζάς, εικαστικός, συνιδρυτής ομάδας ΔΙΠΟΛΑ:

“Η έκθεση «Το Ίχνος του Χρόνου» επιχειρεί να φωτίσει ακριβώς αυτή τη διπλή διάσταση: τον γραμμικό χρόνο της ιστορίας (Chronos) και τον υπαρξιακό χρόνο της εμπειρίας (Kairos). Οι χώροι της Χαλκίδας δεν είναι μόνο μνημεία ή υλικά κατάλοιπα του παρελθόντος· είναι «επιφάνειες αφήγησης», όπου η μνήμη πυκνώνει και το παρόν αποκτά βάθος.

Η τέχνη που εκτίθεται δεν αποσκοπεί απλώς στην αναπαράσταση, αλλά στη δημιουργία αφηγήσεων που επανερμηνεύουν τον χρόνο. Εγκαταστάσεις, πολυμεσικά έργα, γλυπτά και εικόνες λειτουργούν ως γλώσσες που μετασχηματίζουν την εμπειρία σε ιστορία, και την ιστορία σε ζωντανό βίωμα.

Το «Ίχνος του Χρόνου» είναι, τελικά, το αποτύπωμα αυτής της αέναης συνάντησης: του παλιού με το νέο, του ιστορικού με το βιωματικό, του ατομικού με το συλλογικό. Είναι η αφήγηση που δεν ολοκληρώνεται ποτέ, αλλά ανανεώνεται με κάθε ματιά, με κάθε φωνή, με κάθε παρόν που τολμά να συναντήσει το παρελθόν.”

Οι εκθεσιακοί χώροι – η Δημοτική Πινακοθήκη Δημήτρης Μυταράς και η Αίθουσα «Αριστοτέλης» – μετατρέπονται σε τόπους αφήγησης, όπου το παρελθόν, το παρόν και η εμπειρία του επισκέπτη υφαίνουν νέες πολιτισμικές διαδρομές. Η καλλιτεχνική ομάδα ΔΙΠΟΛΑ λειτουργεί ως μια σύγχρονη πλατφόρμα διαλόγου, όπου καλλιτέχνες από διαφορετικά πεδία δημιουργούν εγκαταστάσεις, πολυμεσικά έργα, γλυπτά και εικαστικές παρεμβάσεις. Στο πλαίσιο της διοργάνωσης θα πραγματοποιηθούν παράλληλες δράσεις, ομιλίες και ξεναγήσεις.

Σημ,: Στην ως άνω έκθεση  μετέχει με δύο έργα της η Πόπη Σταυριανού, που  ξεχωρίζουν με την ιδιαίτερη ποιητική τους δύναμη.

Πόπη Σταυριανού

«Η Σταυριανού αντιμετωπίζει τη φωτογραφία ως μέσο μνήμης και αναστοχασμού. Με τη λεπτότητα της ευαισθησίας της, συλλαμβάνει τις σκιές του παρόντος που κουβαλούν τα αποτυπώματα του χθες. Η ασπρόμαυρη φωτογραφία της, “The history of Greek shadow theatre”, αποτελεί φόρο τιμής στον Ευγένιο Σπαθάρη, με τον οποίο συνεργάστηκε στα πρώτα της βήματα, και ταυτόχρονα μια συγκινητική αναφορά στο φως της ελληνικής ψυχής που αντιστέκεται στη λήθη.

Με τις  δύο αυτές φωτογραφίες της,  η Πόπη Σταυριανού καταφέρνει κάτι σπάνιο: να συλλάβει όχι απλώς τη μορφή του Ευγένιου Σπαθάρη, αλλά την ίδια την ψυχή του ελληνικού θεάτρου σκιών. Ο φακός της μεταμορφώνεται σε γέφυρα ανάμεσα στο φως και τη σκιά — στα δύο στοιχεία που συνέθεσαν ολόκληρη την τέχνη του Σπαθάρη». (απόσπασμα από άρθρο του Σταύρου Ξηντάρα, στο https://www.kontranews.gr/)

Πόπη Σταυριανού

Info:
Διάρκεια: 26 Οκτωβρίου – 12 Νοεμβρίου 2025
Ώρες λειτουργίας: Καθημερινά 17:30 – 21:00 Σάββατο & Κυριακή 11:30 – 14
Εγκαίνια: Κυριακή 26 Οκτωβρίου 2025, ώρα 12:30 μ.μ. στην Αίθουσα Αριστοτέλης και Δημοτική Πινακοθήκη Δημήτρης Μυταράς (ταυτόχρονα)

Η Blank Wall Gallery παρουσιάζει την έκθεση “Ανακαλύπτοντας Νέες Διαστάσεις – Γεφυρώνοντας Κόσμους”, μια καλλιτεχνική συνάντηση της ζωγράφου Κατερίνας Βαρβαρέσσου και του φωτογράφου – ψηφιακού καλλιτέχνη Ισίδωρου Πρίντεζη.

Η έκθεση αποτελεί έναν διάλογο ανάμεσα στην παραδοσιακή τέχνη και τη σύγχρονη τεχνολογία, προτείνοντας νέους τρόπους καλλιτεχνικής έκφρασης.

Κατερίνα Βαρβαρέσου – Ισδωροε Πρίντεζης

Ο Ισίδωρος Πρίντεζης αξιοποιεί τη φωτογραφία και την Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) για να δημιουργήσει εικόνες όπου το ανθρώπινο και το τεχνολογικό στοιχείο συνυπάρχουν, συμβιώνουν και αλληλοσυμπληρώνονται.

Η Κατερίνα Βαρβαρέσσου, εμπνεόμενη από τα έργα του, δουλεύει με ακρυλικά, μικτή τεχνική και ανακυκλώσιμα υλικά πάνω στον καμβά ή το κάδρο, δημιουργώντας πρωτότυπους ζωγραφικούς πίνακες.

Έτσι, οι δύο καλλιτέχνες συνεργάζονται και συνδιαλέγονται μέσα από τα έργα τους, ενώνοντας τη φωτογραφία, τη ζωγραφική και τους αλγορίθμους της Τεχνητής Νοημοσύνης δημιουργώντας μία νέα οπτική γλώσσα.

Η συνεργασία αυτή αναδεικνύει την αρμονία της παραδοσιακής δημιουργίας με την καινοτομία της ψηφιακής εποχής, καλώντας τον επισκέπτη να ανακαλύψει νέες διαστάσεις και να γεφυρώσει κόσμους.

Κατερίνα Βαρβαρέσου – Ισδωροε Πρίντεζης

Info:
Επιμέλεια έκθεσης: Κατερίνα Βαρβαρέσσου – Ισίδωρος Πρίντεζης
Εγκαίνια έκθεσης: Παρασκευή 10 Οκτωβρίου 20:00
Διάρκεια έκθεσης: Από 10 Οκτωβρίου έως 15 Οκτωβρίου 2025
Blank Wall Gallery, Φωκίωνος Νέγρη 55 Κυψέλη
[p]+30.211.4052.138 [m]+30.694.3868.124
www.blankwallgallery.com
Ωράριο Λειτουργίας:
Δευτέρα – Τρίτη
Τετάρτη: 17:30 – 21:30
Σάββατο 12:30 – 14:30
Είσοδος Ελεύθερη

Από τις 5 έως τις 12 Οκτωβρίου 2025, το Εκθεσιακό Κέντρο του Δήμου Ηλιούπολης μετατρέπεται σε έναν χώρο όπου η φωτογραφία και η εικαστική τέχνη συνομιλούν με το συνειδητό και το ασυνείδητο. Ο Γιώργος Σαράντης, καλλιτέχνης που δεν υιοθετεί ταμπέλες, παρουσιάζει την 3η ατομική του έκθεση: Georgios Sarantis Art & Photography 3.

Γιώργος Σαράντης

Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2025 στις 18:00. Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να συνομιλήσουν με τον καλλιτέχνη, να ξεναγηθούν στην ιστορία κάθε έργου και να ακούσουν ενδιαφέρουσες ομιλίες.

Ο Πρόεδρος της Ένωσης Καλλιτεχνών & Λογοτεχνών Ηλιούπολης «Το Εργαστήρι», Στέλιος Μαρούλης, θα αναδείξει στην ομιλία του τις αόρατες γέφυρες ανάμεσα στη δημιουργία και την κοινωνία ενώ η ψυχολόγος Όλγα Παγανέλη, θα αναλύσει πώς η δημιουργία και η τέχνη αγαλλιάζουν και θεραπεύουν τον θεατή, αφυπνίζοντάς τον συναισθηματικά.

Προλογίζει η Αναστασία Πουλοπούλου, Δημοσιογράφος και Μέλος της Ένωσης Συντακτών Επαρχιακού Τύπου, Υπεύθυνη Επικοινωνίας του Γιώργου Σαράντη.

Ώρες λειτουργίας Εκθεσιακού Κέντρου Δήμου Ηλιούπολης: 10:30-13:30 και 17:30-20:30. Διεύθυνση: Λεωφόρος Ειρήνης 14-16 & Αλκιβιάδου (Πλατεία Φλέμινγκ). Είσοδος ελεύθερη.

Δηλώσεις Γιώργου Σαράντη
Το έναυσμα για το «κλικ» είναι κάτι εσωτερικό και αυστηρά προσωπικό. Δεν φωτογραφίζω ποτέ για να εντυπωσιάσω ή να ικανοποιήσω τους άλλους. Αναπτύσσοντας και διατηρώντας συνεχή επαφή με τη φωτογραφία εδώ και δεκαετίες, τείνω να θεωρώ τη φωτογραφική τέχνη ως ένα είδος «μυσταγωγίας», μια «μοναστικού» τύπου έκφραση όπου ο περίγυρος οφείλει να απομονώνεται παντελώς όταν επιζητείς την αυθεντικότητα και όχι την ευρεία προβολή και αποδοχή.
Ο άνθρωπος είναι αναπόσπαστο τμήμα της φύσης αλλά ταυτόχρονα, ως το πιο εξελιγμένο τέκνο της έχει τη δυνατότητα να αλληλεπιδρά σχεδόν «ισότιμα» με αυτή. Μπορεί ακούγοντας ή παρατηρώντας την να ανιχνεύσει, να αντλήσει και να αναδείξει κρυμμένους «θησαυρούς» της. Η διαδικασία αυτή ωθεί τον άνθρωπο σε μια διαρκή κίνηση προς τα εμπρός, προφυλάσσοντάς τον από τη στασιμότητα που σηματοδοτεί την έναρξη της πορείας προς τον εκφυλισμό, την παρακμή και το τέλος.
Η μεγαλύτερη πρόκληση κατά τη δημιουργία είναι να εξάγω κάτι ενδιαφέρον μέσα από το φαινομενικά αδιάφορο. Έναν «λαγό» από ένα συνηθισμένο καπέλο.

Δηλώσεις Όλγας Παγανέλη, ψυχολόγου
Είναι τιμή μου να συμμετέχω φέτος στην έκθεση φωτογραφίας και έργων τέχνης του Γιώργου Σαράντη, ενός καλλιτέχνη που αποτυπώνει με ασύλληπτη ευαισθησία τον ψυχικό κόσμο του ανθρώπου. Η έκθεση αυτή, λοιπόν, έρχεται να μας ξυπνήσει βαθιές σκέψεις και συναισθήματα υπογραμμίζοντας ότι η τέχνη λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στο αίσθημα και τη δημιουργική έκφραση, έχοντας τη δύναμη να θεραπεύει.
Σας περιμένω στα εγκαίνια της έκθεσης, την Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2025 και ώρα 18:00, ώστε να μιλήσουμε για τη δύναμη της τέχνης να μεταμορφώνει, να εμπνέει και να ενώνει αγγίζοντας την ψυχή μας.

Με αφορμή τη συμπλήρωση δέκα χρόνων δημιουργικής παρουσίας της καλλιτεχνικής ομάδας ΔΙΠΟΛΑ στην ελληνική και διεθνή σκηνή, διοργανώνεται επετειακή έκθεση στην Πινακοθήκη Δημήτρη Μυταρά στη Χαλκίδα.

Η καλλιτεχνική ομάδα ΔΙΠΟΛΑ αποτελεί μια δυναμική πλατφόρμα έκφρασης και αναστοχασμού, γεννημένη από την ανάγκη να συνδεθούν δημιουργικές δυνάμεις και να διαμορφωθεί ένα πεδίο διαλόγου ή αλλιώς μια “νησίδα δημόσιας σφαίρας”. Η «ζωή» μετά τις σχολές τέχνης και ειδικά την περίοδο που έκανε τα πρώτα βήματα η ομάδα ήταν στην κυριολεξία από μεριάς έμπνευσης και καλλιτεχνικής κοινότητας μια ερημοσύνη και ειδικά στην περιφέρεια. Από την πρώτη παρουσίαση στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων το 2015, η ομάδα εξελίχθηκε σε έναν ανοιχτό οργανισμό, όπου εικαστικοί, ιστορικοί τέχνης, συγγραφείς και επιμελητές συνεργάζονται, πειραματίζονται και αναζητούν νέα μοντέλα καλλιτεχνικής σύμπραξης και παρουσίασης της δουλείας τους. Οι δράσεις περιλαμβάνουν εκθέσεις και παρεμβάσεις πέρα ​​από το κέντρο της Αθήνας, σε χώρους που δεν ανήκουν στα καθιερωμένα σημεία της εικαστικής σκηνής. Παράλληλα, διοργανώνονται εκθέσεις εκτός Ελλάδας, επιδιώκοντας τη σύνδεση με διεθνείς πολιτικούς φορείς και την παρουσίαση των εικαστικών σε ένα ευρύτερο κοινό.

Πόπη Σταυριανού

Info:
Εγκαίνια έκθεσης:  Κυριακή 1 Ιουνίου 2025, 19:30 μ.μ
Διάρκεια έκθεσης ως τις 10 Ιουνίου
Ώρες λειτουργίας:  Καθημερινά: 18:30 – 21:30 /  Σάββατο & Κυριακή: 11:00 – 14:00

Η Art Space με χαρά παρουσιάζει την τέταρτη έκδοση της ετήσιας ομαδικής έκθεσης “Flower Power”, έναν εικαστικό ύμνο στην ομορφιά, τη δύναμη και τον διαχρονικό συμβολισμό των λουλουδιών.

Η έκθεση προέκυψε μέσα από μια ανοιχτή πρόσκληση προς τους καλλιτέχνες, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν με έργα που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα τεχνικών και υλικών, από ζωγραφική και φωτογραφία έως γλυπτική και μεικτά μέσα. Σε επιμέλεια του Παναγιώτη Βούλγαρη και της Mary Cox, η έκθεση φιλοξενεί πληθώρα εικαστικών προσεγγίσεων, αποτυπώνοντας τις διαφορετικές σχέσεις των δημιουργών με το άνθος ως σύμβολο ζωής, μετάβασης και συναισθηματικής έκφρασης.

Τώρα που διανύουμε τον Μάη, τον μήνα της ανθοφορίας και της αναγέννησης, η Αθήνα πλημμυρίζει από εικόνες και αρώματα της φύσης. Μέσα σε αυτή τη γιορτινή και αισιόδοξη ατμόσφαιρα, η έκθεση Flower Power 4” έρχεται την κατάλληλη στιγμή, προσκαλώντας το κοινό σε έναν εικαστικό περίπατο γεμάτο φως, ευαισθησία και δημιουργικότητα. Τα λουλούδια, σύμβολα της φθαρτότητας αλλά και της ομορφιάς του εφήμερου, αποκτούν νέα σημασία μέσα από τα μάτια σύγχρονων καλλιτεχνών.

Σας περιμένουμε να εξερευνήσετε τη δύναμη των λουλουδιών μέσα από τα μάτια σύγχρονων καλλιτεχνών, σε έναν ιδιαίτερο χώρο τέχνης που γιορτάζει τη δημιουργικότητα και τη σύνδεση με τη φύση.

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες: Lorenz Bögle, Πέννυ Γκέκα, Seyran Deniz, Παναγιώτης Φερεντίνος, Κατερίνα Κοκκινάκη, Καλλιόπη Κουκλινού, Δώρα Κώνστα, Βάνη Κορωνάκη, Maria Claudia Litsas, Jennie London, Γιώργος Μανούζας, Πανδώρα Μουρίκη, Απόστολος Παπαγεωργίου, Γκαμπριέλα Παπαευθυμίου, Δέσποινα Πανταζή, Kristel Pent, Βodarch (Π. Πέτρου & Σ. Χατζηπαναγιώτου), Geeta Roopnarine, Natalia Ryapolova, Stella Sevastopoulos, Εφη Σεϊτανίδου, Τζώρτζια Τουλιάτου, Μάριος Τριχάς, Georg Vesper, Lisa Waldner.

Επιμέλεια: Παναγιώτης Βούλγαρης και Mary Cox

Info:
Διάρκεια Έκθεσης: 15 – 31 Μαΐου 2025
Εγκαίνια: Πέμπτη 15 Μαΐου 2025 στις 18.00
Mέρες και ώρες λειτουργίας: Πέμπτη έως Σάββατο, 17.00 – 20.00.
Διεύθυνση: Φωκιανού 24, 7ος όροφος, Παγκράτι. Μετρό: Ευαγγελισμός
Η FokiaNou Art Space αποτελεί έναν δυναμικό χώρο σύγχρονης τέχνης που προάγει τη συνεργασία μεταξύ Ελλήνων και διεθνών καλλιτεχνών, συμβάλλοντας ενεργά στην εγχώρια εικαστική σκηνή. Το 2024 γιόρτασε δέκα χρόνια δημιουργικής παρουσίας, σηματοδοτώντας μια δεκαετία εκθέσεων, δράσεων και συνεργασιών. Από το 2016, υπό την επιμέλεια των εικαστικών Παναγιώτη Βούλγαρη και Mary Cox, έχει φιλοξενήσει περισσότερες από 70 ομαδικές, διατομικές και ατομικές εκθέσεις, καθώς και δημιουργικά εργαστήρια και ομιλίες, διατηρώντας τον ρόλο της ως ζωντανό και ανοιχτό πεδίο καλλιτεχνικής έκφρασης.
www.fokianou247.gr

Lorenz Bögle

Βάνη Κορωνάκη

Γκαμπριέλα Παπαευθυμίου

Δώρα Κώνστα

Καλλιόπη Κουκλινού

Μάριος Τριχάς

Παναγιώτης Φερεντίνος

Πανδώρα Μουρίκη

Τζώρτζια Τουλιάτου

Το Σάββατο, 3 Μαΐου 2025 η Αίθουσα Τέχνης «Αγκάθι – Kartάλος» μετατρέπεται σε χώρο δημιουργικής συνάντησης, φιλοξενώντας την ομαδική έκθεση νέων καλλιτεχνών  με τίτλο «Εκτός Πλαισίου».

Η έκθεση «Εκτός Πλαισίου» πραγματοποιείται στο πλαίσιο της διοργάνωσης του 18ου Φεστιβάλ Οπτικοακουστικών Τεχνών, του Τμήματος Τεχνών Ήχου και Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου και  αποτελεί μια ολοκληρωμένη καλλιτεχνική δήλωση, προσφέροντας στο κοινό την ευκαιρία να ανακαλύψει έργα ζωγραφικής, σχεδίου, φωτογραφίας και κολάζ. Οι δημιουργίες αυτές δεν περιορίζονται στην αναπαραγωγή διαφορετικών στυλ· αντίθετα, συνθέτουν έναν ζωντανό διάλογο μεταξύ κλασικών και σύγχρονων τάσεων, διερευνώντας τη σχέση ανάμεσα στην πειραματική αναζήτηση, την καινοτομία και την ατομική έκφραση.

Η «Εκτός Πλαισίου» δεν αποτελεί μια συμβατική έκθεση· είναι η ζωντανή απόδειξη της δημιουργικής και εκπαιδευτικής δραστηριότητας του Τμήματος, όπου τα εργαστήρια μεταμορφώνονται σε πεδία γόνιμου καλλιτεχνικού διαλόγου. Η ζωγραφική συνομιλεί με τη φωτογραφική αφήγηση, τα σχέδια εξελίσσονται δίπλα στα κολάζ, και όλα μαζί συνυφαίνουν ένα μοναδικό αφηγηματικό πλέγμα, που γεννιέται μέσα από την προσεκτική μελέτη της μορφής και της εικαστικής γλώσσας .

Στον πυρήνα της έκθεσης βρίσκεται η πεποίθηση ότι η τέχνη μπορεί να υπερβεί τα όρια χωρίς να απομακρυνθεί από τις βάσεις της. Μέσα από τη χρήση αναλογικών και ψηφιακών μέσων, οι καλλιτέχνες δεν αναζητούν μια νοσταλγική επιστροφή στο παρελθόν, αλλά προτείνουν μια σύγχρονη επαναξιολόγηση των εκφραστικών τους δυνατοτήτων, εντάσσοντας το παγκόσμιο στο προσωπικό. Η έκθεση δεν περιορίζεται στην απλή παρουσίαση έργων· λειτουργεί ως μια ανοιχτή πρόσκληση στο κοινό να επανεξετάσει τις αντιλήψεις του γύρω από το «παραδοσιακό» και το «πρωτοποριακό», αποδεικνύοντας ότι η τέχνη παραμένει πάντα ζωντανή και μεταμορφωτική, ακόμη και όταν αντλεί από τις ρίζες της.

Νικολάια Γενηγεωργίου, BAR, 2025, μικτή τεχνική

Οι δημιουργοί της έκθεσης, μέσα από τη βαθιά ενασχόλησή τους με κλασικές τεχνικές και υλικά, επιχειρούν να επαναπροσδιορίσουν τον ρόλο των εικαστικών τεχνών στον 21ο αιώνα. Τα έργα τους δεν περιορίζονται στην επιφανειακή απεικόνιση· πυροδοτούν συζητήσεις για την ταυτότητα, τη συλλογική μνήμη και τις κοινωνικές εξελίξεις, αποκαλύπτοντας τον τρόπο με τον οποίο η τέχνη μπορεί να λειτουργεί ταυτόχρονα ως καθρέφτης και ως κριτική φωνή της εποχής της.

Το Τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου αποτελεί έναν δυναμικό χώρο καλλιτεχνικής εκπαίδευσης και έρευνας, που συνδυάζει την τέχνη με την τεχνολογία, την αισθητική με την επιστημονική αναζήτηση. Μέσα από ένα διεπιστημονικό πρόγραμμα σπουδών, ενθαρρύνει τη σύνθεση θεωρίας και πράξης, προωθώντας τη δημιουργική σκέψη και την πειραματική έκφραση. Στόχος του είναι να καλλιεργήσει νέες γενιές καλλιτεχνών, ερευνητών και δημιουργών με ελεύθερο πνεύμα και πολυδιάστατη καλλιτεχνική παιδεία.

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες: Νικολάια Γενηγεωργίου, Νικολέτα Γεωργαντζά, Άρια Καρροπούλου, Ναταλία Κερκύρα, Δημήτρης Λειβαδιώτης, Ηλιάνα Μιχάλη, Μαρινέλα Μπαριαμπά, Ελισσάβετ Μπουραντά, Έρρικα Ντελή, Δανάη Παϊπέτη, Νεκτάριος Παχιαδάκης, Μιχάλης Φεσάκης, Στέλλα Χαλατζούκα

Νικολάια Γενηγεωργίου, Η Βίκυ στην αυλή, 2025, λάδι σε καμβά

Νικολάια Γενηγεωργίου: Η Νικολάια Γενηγεωργίου αντλεί έμπνευση από το τοπίο – όχι απαραίτητα ως αντικειμενική καταγραφή, αλλά ως πεδίο εμπειρίας, αίσθησης και προσωπικής ανάγνωσης. Οι ζωγραφικές της συνθέσεις εξερευνούν τον χώρο ανάμεσα στην παρατήρηση, την ανάμνηση και το συναίσθημα. Μέσα από στρώσεις χρώματος και εναλλασσόμενες υφές, επιχειρεί να δημιουργήσει επιφάνειες που λειτουργούν σαν ψυχικά τοπία, ανοιχτά στην ερμηνεία. Το ενδιαφέρον της στρέφεται στη ροή του χρόνου, στις στιγμές ησυχίας και στις ποιότητες που δεν αποτυπώνονται άμεσα, αλλά αφήνουν ένα ίχνος – όπως η υγρασία, η σιωπή ή μια ξεθωριασμένη ανάμνηση. Η διαδικασία αποτελεί ουσιώδες μέρος του έργου της: κινείται ανάμεσα στον έλεγχο και το τυχαίο, αφήνοντας το υλικό να καθοδηγήσει την εξέλιξη της εικόνας. Η εικαστική της γλώσσα τοποθετείται μεταξύ παραστατικότητας και αφαίρεσης, δημιουργώντας έναν ενδιάμεσο χώρο όπου η αναγνώριση και η φαντασία συνυπάρχουν και συγκρούονται.

Νικολέτα Γεωργαντζά, SEKTOR AKEY DRAGER , 2025, λάδι σε χαρτί

Νικολέτα Γεωργαντζά: Η Νικολέτα Γεωργαντζά δημιουργεί έργα που αποτυπώνουν τη μοναδικότητα της έκφρασης του «είναι», όπως αυτή αναβλύζει από τον εσωτερικό της κόσμο και εκδηλώνεται στον εξωτερικό. Στα έργα της, η καλλιτέχνιδα εξερευνά τη ζωγραφική γλώσσα, αναζητώντας πώς αυτή λειτουργεί ως δίαυλος μεταξύ του αοράτου και του ορατού, του εσωτερικού και του εξωτερικού, του πνευματικού και του υλικού, ενώ ταυτόχρονα ανακαλύπτει τη σύνδεση της με τη μουσική. Τα έργα της είναι χώροι στους οποίους η ενέργεια κυλά και μετασχηματίζεται σε χρώμα, ύφη και φόρμα. Η ύλη διασπάται και επανενώνεται σε μορφές και σχήματα που δεν είναι πλήρως αναγνωρίσιμα ούτε εντελώς αφηρημένα. Οι οργανικές, ρευστές μορφές που αναπτύσσονται σε αυτούς τους κόσμους, όπου συγκρούσεις και αρμονίες συνυπάρχουν, προσκαλούν τον θεατή σε έναν προσωπικό διάλογο με το ορατό και το αόρατο, στην ανάγνωση ή και το άκουσμα των ιστοριών που φέρει η ενέργεια, καθώς και στην ανακάλυψη πολλαπλών οπτικών, ταυτόχρονα παρόντων.

Άρια Καρροπούλου, Διατομή δέντρων εν ώρα χορού, 2024, τρίπτυχο, ψηφιακά επεξεργασμένες φωτογραφίες

Άρια Καρροπούλου: Η  Άρια Καρροπούλου είναι δημιουργός οπτικοακουστικών έργων που εστιάζουν στην παρατήρηση και την αποτύπωση της ανθρώπινης εμπειρίας μέσα στο φυσικό περιβάλλον. Μέσα από τη φωτογραφία και το ντοκιμαντέρ, εξερευνά και αναδεικνύει τη σύνθετη αλληλεπίδραση μεταξύ των μορφών, των ρυθμών και των οπτικών στοιχείων που διαμορφώνουν τον κόσμο γύρω μας. Αυτά τα στοιχεία υποβάλλονται σε λογική επεξεργασία και, μέσω μιας διαδικασίας κλιμάκωσης, αποτυπώνονται μόνιμα είτε σε ψηφιακή μορφή, είτε σε καμβά, είτε σε χαρτί. Στο επίκεντρο της δουλειάς της βρίσκεται η πεποίθηση ότι για να αποτυπωθεί αυθεντικά η πραγματικότητα, πρέπει πρώτα να παραμορφωθεί. Αυτή η ιδέα την οδηγεί σε πειραματισμούς με την ψηφιακή επεξεργασία και την παράθεση εικόνων, δημιουργώντας ένα πεδίο όπου η φύση και η ανθρώπινη αντίληψη συνυπάρχουν και αλληλεπιδρούν δημιουργικά. Τα έργα της λειτουργούν ως αποτυπώσεις της διαδικασίας παρατήρησης, προβάλλοντας την άποψη ότι όλα γύρω μας είναι αλληλένδετα—τόσο στη φυσική τους υπόσταση όσο και στους άυλους νόμους που τα διέπουν. Μέσα από το έργο της, η Άρια προτείνει μια ενότητα ανάμεσα στον άνθρωπο και το περιβάλλον του, ανοίγοντας έναν διάλογο για τη βαθύτερη σχέση μεταξύ ύλης και άυλων δυνάμεων που καθορίζουν τη ζωή μας.

Ναταλία Κερκύρα, All that was left unsaid, 2025, ακρυλικά σε καμβά

Ναταλία Κερκύρα: Η ζωγραφική της Ναταλίας  Κερκύρα ισορροπεί ανάμεσα στην αφαίρεση και την αφήγηση, δημιουργώντας κόσμους που συνδυάζουν το οικείο με το ελαφρώς ανοίκειο. Μέσω έντονων χρωμάτων και καθαρών σχημάτων, εξερευνά τις εντάσεις και την ηρεμία της καθημερινότητας, της ανθρώπινης επαφής και της φύσης. Οι αφαιρετικές συνθέσεις και ο μινιμαλισμός στη μορφή αναδεικνύουν την ουσία του εικαστικού θέματος, ενώ το ζωηρό χρώμα λειτουργεί ως κύριος φορέας νοήματος. Οι μορφές, αν και φαινομενικά απλές ή παιδικές, υποκρύπτουν σύνθετα συναισθήματα και λεπτές κοινωνικές παρατηρήσεις. Μέσα από την ισορροπία ανάμεσα στο χιούμορ και τη μελαγχολία, η καλλιτέχνιδα δημιουργεί ένα εικαστικό σύμπαν που γεννά οικειότητα και ερωτήματα, συνοψίζοντας την προσέγγισή της με επιμονή στη συνθετική καθαρότητα και στη συνεχή χρωματική αναζήτηση.

Δημήτρης Λειβαδιώτης, Το καζανάκι στην Παλλάδος, 2024-25, λάδι σε καμβά

Δημήτρης Λειβαδιώτης: Ο Δημήτρης Λειβαδιώτης ζωγραφίζει εκ του φυσικού, με το λάδι ως κύριο μέσο έκφρασής του. Κεντρικό στοιχείο του έργου του είναι η εξερεύνηση του φωτός και της σκιάς, τα οποία τον ελκύουν και καθορίζουν τα θέματά του. Είτε απομονώνοντας λεπτομέρειες είτε αποδίδοντας συνολικά το θέμα του, αναζητά τις σχέσεις των πραγμάτων μεταξύ τους και με τον περιβάλλοντα χώρο. Η διαδικασία της ζωγραφικής του είναι μια ενεργή και δυναμική συνομιλία με τον κόσμο γύρω του: το βλέμμα εξερευνά αντικείμενα και μορφές, ενώ το σώμα ανταποκρίνεται, μεταφέροντας στον καμβά την εμπειρία της παρατήρησης. Άλλοτε το φως εμφανίζεται έντονο και καθαρό, αποκαλύπτοντας με σαφήνεια τα σχήματα, άλλοτε διαχέεται, δημιουργώντας εικόνες πιο απαλές και ρευστές, ακόμα και παραμορφωμένες. Η ζωγραφική για τον Λειβαδιώτη είναι ένα αδιάκοπο ταξίδι εξερεύνησης, αποδοχής, αναθεώρησης και αναζήτησης νέων προσεγγίσεων.  Κάθε έργο γίνεται μια απόπειρα ερμηνείας της πραγματικότητας, στηριγμένη στην πίστη ότι το φως—είτε σταθερό και σιωπηλό είτε φευγαλέο και κινούμενο—θα του δείξει τον τρόπο να το αποδώσει.

Ηλιάνα Μιχάλη, Αζόρες, 2024, ψηφιακή φωτογραφία

Ηλιάνα Μιχάλη: Η Ηλιάνα Μιχάλη χρησιμοποιεί τη φωτογραφία ως μέσο διερεύνησης ζητημάτων ταυτότητας, οικειότητας και της σύνδεσης του ανθρώπου με τον χώρο και τη φύση. Έχοντας ξεκινήσει την πορεία της από τη φωτογραφία μόδας, εξελίχθηκε σε μια προσωπική και αφηγηματική προσέγγιση που αποτυπώνει αυθεντικές, αυθόρμητες στιγμές με ευαισθησία και ειλικρίνεια. Το έργο της ισορροπεί μεταξύ ντοκιμαντέρ και πορτρέτου, υιοθετώντας μια ιδιαίτερη γυναικεία ματιά που ενισχύει την αίσθηση οικειότητας και αμεσότητας. Εστιάζει ιδιαίτερα στη σχέση του ανθρώπου με το φυσικό και αρχιτεκτονικό τοπίο, εμπνευσμένη από το ιδιαίτερο φως και τη χαρακτηριστική αισθητική της Μεσογείου, αλλά και από τις εμπειρίες αποξένωσης που βίωσε μετά τη μετανάστευσή της στην Ολλανδία. Η Ηλιάνα επιλέγει προσεκτικά το μέσο που ταιριάζει καλύτερα στην ατμόσφαιρα και την ουσία κάθε έργου της, αξιοποιώντας τόσο την αναλογική όσο και την ψηφιακή φωτογραφία. Έτσι, κάθε έργο της γίνεται μια ξεχωριστή αφήγηση που αποτυπώνει βαθύτερες συναισθηματικές και πολιτιστικές πτυχές των θεμάτων που επιλέγει.

Μπαριαμπά Μαρινέλα, Στιγμές ανάγνωσης, 2024-2025, γκουάς και ακρυλικό σε χαρτόνι

Μαρινέλα Μπαριαμπά: Η Μαρινέλα Μπαριαμπά προσεγγίζει τη ζωγραφική μέσα από μια αυστηρά παραστατική πρακτική, όπου το βλέμμα ενεργοποιείται μέσω της σιωπηλής παρατήρησης. Η σύνθεση χαρακτηρίζεται από την προσήλωση στη μορφή, τη βαρύτητα του χρώματος και τη χωρική οικονομία. Οι φιγούρες και τα αντικείμενα εγγράφονται στον χώρο με πλαστικότητα και στέρεη υλικότητα, αποδίδοντας την αίσθηση του βάρους, της αφής και της ύπαρξης στον παρόντα χρόνο. Στην παράδοση των νέων παραστατικών ζωγράφων,  η καλλιτέχνιδα δεν επιδιώκει την απεικόνιση αλλά την ανασύσταση της εμπειρίας του βλέμματος μέσα από την ύλη της ζωγραφικής. Η επιφάνεια δουλεύεται με ευαισθησία στις τονικότητες, στα βάθη και στις υφές, ενώ η ακινησία των σκηνών μεταμορφώνεται σε πυκνή εσωτερικότητα, δίνοντας έμφαση όχι στο γεγονός, αλλά στο βλέμμα που το διασχίζει.

Ελισσάβετ Μπουραντά, Ελιά, 2025, μελάνι σε χαρτί

Ελισσάβετ Μπουραντά: Η Ελισσάβετ Μπουραντά παρουσιάζει μια θεματική ενότητα εμπνευσμένη από στοιχεία της φύσης, που αναδύονται μέσα στο αστικό τοπίο. Τα έργα της αποτυπώνονται με ισοτονικό σχέδιο και υλοποιούνται με τη χρήση μαρκαδόρου, δημιουργώντας εικόνες που ισορροπούν ανάμεσα στη ρεαλιστική παρατήρηση και την εσωτερική φαντασία. Η έμπνευση προέρχεται από μικρούς κήπους και πράσινα σημεία που ξεπροβάλλουν ανάμεσα στο τσιμέντο των πόλεων: ελιές, λουλούδια και φυτά που σπάνε τη μονοτονία του γκρι, χαρίζοντας χρώμα, ζωή και ποίηση στην καθημερινότητά μας. Μέσα από αυτή τη δουλειά, η καλλιτέχνις αναδεικνύει τη σημασία της φύσης ως πηγή έμπνευσης, ομορφιάς και ελπίδας στο σύγχρονο περιβάλλον.

Έρρικα Ντελή, In between, 2022, αναλογικό κολάζ σε χαρτί

Έρρικα Ντελή: Η Έρρικα Ντελή εξερευνά κυρίως το αναλογικό κολάζ ως βασικό πεδίο καλλιτεχνικής της έκφρασης.  Η καλλιτεχνική της πρακτική επικεντρώνεται στην ανασύνθεση εικόνων από παλιά περιοδικά, δημιουργώντας οπτικά θραύσματα που αφηγούνται ιστορίες γύρω από τη γυναικεία εμπειρία, τη μνήμη και τη φαντασία. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, το έργο της λειτουργεί τόσο ως πράξη αποδόμησης των κυρίαρχων αφηγήσεων όσο και ως μια προσωπική τελετουργία επαφής με το ασυνείδητο. Η καλλιτεχνική της διαδικασία αποτελεί έναν χώρο εξερεύνησης όπου συνυπάρχουν η λογοτεχνία, ο φεμινισμός και ο κινηματογράφος, διαμορφώνοντας κόσμους στους οποίους το παρελθόν μεταμορφώνεται και αποκτά νέα σημασία. Μέσα από τις εικόνες της, προτείνει μια διαφορετική ματιά στην έννοια της ταυτότητας, της μνήμης και του βλέμματος. Αντλεί έμπνευση από το ανοίκειο του Σουρεαλισμού, την ανατρεπτική ενέργεια των Ντανταϊστών και την ποιητική αυστηρότητα του Μινιμαλισμού.

Δανάη Παϊπέτη, Χωρίς τίτλο, 2024, μολύβι σε χαρτί

Δανάη Παϊπέτη: Τα έργα της Δανάης Παϊπέτη εξερευνούν τη σιωπηλή γλώσσα της φύσης, με τα κοχύλια να λειτουργούν ως σύμβολα μνήμης, προστασίας και εσωτερικού τοπίου. Μέσα από εντατική παρατήρηση και τη χρήση του σχεδίου ως εργαλείου στοχασμού, αποδίδει τη γεωμετρία τους με ακρίβεια, διατηρώντας παράλληλα ένα έντονα προσωπικό ύφος. Η σχέση της με τη θάλασσα και τα κοχύλια είναι βαθιά συναισθηματική, ριζωμένη στις εμπειρίες της παιδικής ηλικίας, και προσδίδει στα έργα μια υπόγεια εσωτερικότητα που υπερβαίνει την απλή αναπαράσταση. Το κέλυφος αναδύεται ως σύμβολο ανθεκτικότητας και μνήμης – ένας φορέας φθοράς που συνεχίζει να προφυλάσσει και να αγκαλιάζει. Με υλικά όπως το μολύβι και τις νερομπογιές, η Παϊπέτη συνθέτει αντιπαραθέσεις και ρυθμούς, αποκαλύπτοντας τον σιωπηλό χρόνο που ενυπάρχει στο ίδιο το αντικείμενο.

Νεκτάριος Παχιαδάκης, Μονή Καψά, 2024, δίπτυχο, λάδι σε καμβά

Νεκτάριος Παχιαδάκης: Η ζωγραφική του Νεκτάριου Παχιαδάκη αποτελεί μια ενδελεχή εξερεύνηση της βιωματικής σχέσης του καλλιτέχνη με το φυσικό τοπίο, επικεντρωμένη ιδιαίτερα στη σκληρή και άγρια ομορφιά της νότιας Κρήτης. Με μια διαδικασία αργή, σχεδόν τελετουργική, το έργο του καταγράφει με ακρίβεια την αυστηρή λιτότητα και την πολυπλοκότητα του εδάφους, όπου πέτρες, ξηρά αγριόχορτα και παιχνιδίσματα φωτός και σκιάς λειτουργούν ως αφηγηματικά στοιχεία. Ο Παχιαδάκης δεν αντιμετωπίζει το τοπίο απλώς ως εικόνα προς αναπαράσταση, αλλά ως βιωμένο χώρο, ως πεδίο προσωπικού στοχασμού και πνευματικής παραμονής. Τα έργα του μετατρέπονται σε πύλες προς έναν χώρο σιωπής και περισυλλογής, όπου κάθε μορφή της ύλης μεταφέρει τη μνήμη του χρόνου. Μέσα από τη ζωγραφική του πρακτική, ο καλλιτέχνης συνδέει το ορατό με το υπαρξιακό και το αρχέγονο, προσκαλώντας τον θεατή να βιώσει μια βαθύτερη και ουσιαστικότερη σύνδεση με τη γη.

Μιχάλης Φεσάκης, Ξυπνώντας μέσα στο όνειρο, 2024-2025, μικτή τεχνική σε χαρτί

Μιχάλης Φεσάκης: Ο Μιχάλης Φεσάκης στα έργα του επικεντρώνεται στη σχέση της ανθρώπινης φιγούρας με τον περιβάλλοντα χώρο, συνδυάζοντας στοιχεία αφαιρετικού εξπρεσιονισμού και σύγχρονης παραστατικότητας. Οι ανθρώπινες μορφές αποδίδονται με απλοποιημένο τρόπο, διατηρώντας ρεαλιστικές αναλογίες αλλά αποφεύγοντας τα λεπτομερή χαρακτηριστικά του προσώπου, δίνοντας έμφαση στη στάση και τη θέση τους στη σύνθεση. Η χρωματική του παλέτα είναι λιτή και συγκρατημένη, κυριαρχούμενη από γήινες και ψυχρές αποχρώσεις, που σχηματίζουν ήπιες αντιθέσεις και ομοιογενείς επιφάνειες. Ο Φεσάκης οργανώνει τον χώρο μέσω απλών γεωμετρικών σχημάτων και διακριτικής απόδοσης του βάθους, αξιοποιώντας τον αρνητικό χώρο. Η τεχνική του χαρακτηρίζεται από εμφανείς πινελιές και έντονη υφή χρώματος, που συνδυάζουν παραστατικότητα με αφαιρετικά στοιχεία. Οι φιγούρες στα έργα του ενσωματώνονται οργανικά στα τοπία, υπογραμμίζοντας τη σύνδεση του ανθρώπου με τη φύση και τον εσωτερικό του κόσμο.

Στέλλα Χαλατζούκα, Πορτραίτο, 2025, ακρυλικό σε χαρτί

Στέλλα Χαλατζούκα: Η Στέλλα Χαλατζούκα δημιουργεί πορτρέτα που υπερβαίνουν τη ρεαλιστική απεικόνιση, αναζητώντας την ουσία πίσω από το πρόσωπο. Στο επίκεντρο της τέχνης της δεν βρίσκεται η λεπτομέρεια ή η φωτογραφική ακρίβεια, αλλά η δύναμη του προσώπου να μεταδώσει σκέψεις, μνήμες και συναισθήματα. Μέσα από διακριτικές πινελιές, επιδιώκει να αποκαλύψει κάτι βαθύτερο και εσωτερικό, υπενθυμίζοντας πως κάθε πρόσωπο είναι φορέας μιας προσωπικής αφήγησης. Τα έργα της προκαλούν τον θεατή να σταθεί, να παρατηρήσει προσεκτικά και να αναγνωρίσει ίσως κάτι οικείο, κάτι που αγγίζει τη δική του ανθρώπινη εμπειρία. Η επιλογή της να ασχοληθεί με το πορτρέτο αντανακλά την πεποίθησή της ότι το ανθρώπινο πρόσωπο δεν είναι απλώς μια εικόνα, αλλά ένας καθρέφτης της ιστορίας που φέρει μέσα του κάθε άνθρωπος.

Δημήτρης Λειβαδιώτης, Καλώδια και καρφάκι, 2024, λάδι σε χαρτόνι

Η έκθεση «Εκτός Πλαισίου» προτείνεται ως μια γιορτή της καλλιτεχνικής αναζήτησης, προσεγγίζοντας την τέχνη όχι μόνο ως έκφραση αλλά και ως ουσιαστική διαδικασία έρευνας. Με κάθε έργο να λειτουργεί σαν ένα παράθυρο προς διαφορετικές διαστάσεις της καλλιτεχνικής αντίληψης, η έκθεση προτρέπει τον θεατή να δει πέρα από το προφανές και να δημιουργήσει τη δική του αφήγηση. Σε μια εποχή όπου η τέχνη συχνά καλείται να συμβιβαστεί με στερεότυπα, η «Εκτός Πλαισίου» επιβεβαιώνει τη σημασία της αυθεντικότητας και της δημιουργικής τόλμης. Πρόκειται για έναν χώρο όπου η ακαδημαϊκή εκπαίδευση και η καλλιτεχνική πράξη συναντιούνται, ανοίγοντας δρόμους για την ανάδειξη νέων προοπτικών στη σύγχρονη δημιουργία.

Info:
Αίθουσα Τέχνης «Αγκάθι – Kartάλος»
Μηθύμνης 12, Πλατεία Αμερικής, Αθήνα
Τηλέφωνο: 21 0864 0250
Ιστοσελίδα: https://www.agathi.gr/
Εγκαίνια: Σάββατο 3 Μαΐου 2025, στις 20:00
Διάρκεια έκθεσης: 3-13 Μαΐου 2025
Ώρες λειτουργίας καθημερινά: 10.30 π.μ. – 13.30 μ.μ., 18.30 μ.μ. – 20.30 μ.μ. / Σάββατο:  10.30 π.μ. – 13.30 μ.μ.

Το Showroomschmitt στην Καρλσρούη φιλοξενεί την ομαδική έκθεση “Athena”, με τη συμμετοχή Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών από την FokiaNou Art Space, έναν από τους πρώτους artist-run spaces της Αθήνας, ο οποίος πρόσφατα γιόρτασε δέκα χρόνια αδιάκοπης λειτουργίας. Πρόκειται για το δεύτερο μέρος μιας πολιτιστικής ανταλλαγής μεταξύ δύο ανεξάρτητων χώρων τέχνης: της FokiaNou Art Space στην Ελλάδα και του Showroomschmitt στη Γερμανία. Η έκθεση Athena αποτελεί συνέχεια της πρόσφατης παρουσίασης του Showroomschmitt στην Αθήνα, με έργα Γερμανών καλλιτεχνών, και σηματοδοτεί έναν δημιουργικό διάλογο που επεκτείνεται πέρα από τα σύνορα, ενισχύοντας την ανταλλαγή εμπειριών και πρακτικών ανάμεσα σε ανεξάρτητους καλλιτέχνες και χώρους.

Η FokiaNou Art Space ξεκίνησε τη δραστηριότητά της το 2014, εν μέσω της οικονομικής κρίσης, σε ένα κλειστό διαμέρισμα στο κέντρο της Αθήνας, με σκοπό να φέρει κοντά Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες, δίνοντάς τους βήμα να εκφραστούν σε μια ιδιαίτερα δύσκολη κοινωνικοπολιτική συνθήκη. Σήμερα, ο χώρος έχει καθιερωθεί ως σημαντικός πυρήνας σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας στην Αθήνα, προωθώντας έναν διάλογο που ξεπερνά τα γεωγραφικά και πολιτισμικά σύνορα.

Η Αθήνα, με τα πολλά και διαφορετικά της πρόσωπα, αποτελεί έναν αέναο χώρο έμπνευσης για Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες που ζουν και δημιουργούν στην πόλη. Η πόλη λειτουργεί ως πεδίο συνάντησης μεταξύ του παρελθόντος και του μέλλοντος, όπου οι καλλιτέχνες αντλούν έμπνευση από το πέρασμα του χρόνου και ταυτόχρονα αναζητούν τρόπους να εκφράσουν τη σύγχρονη πραγματικότητα, τις συνεχείς αλλαγές και την ταχύτητα που την χαρακτηρίζει. Από τις αστικές αντιφάσεις έως την ακατέργαστη ομορφιά της, η Αθήνα αναδεικνύει μια ατμόσφαιρα γεμάτη από ενέργεια, ερωτισμό και δημιουργικότητα, που καλεί τους καλλιτέχνες να αλληλεπιδράσουν με την πόλη και να την αποτυπώσουν με νέους και συναρπαστικούς τρόπους.

Η Athena είναι μια έκθεση που αντικατοπτρίζει αυτόν τον αέναο διάλογο μεταξύ του παλιού και του νέου, της παράδοσης και της καινοτομίας, της ηρεμίας και του χάους – μια πόλη που συνεχώς εξελίσσεται και χτίζει το μέλλον της με το βλέμμα στραμμένο τόσο στο παρελθόν όσο και στο αύριο. Οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες της έκθεσης Athena – John Bicknell, Maria Bourbou, Mary Cox, Susan Daboll, Sarah Etttlinger, Dimitra Maltabe, Despoina Pantazi, Caroline Pradal, Geeta Roopnarine, Panagiotis Voulgaris και Kiveli Zachariou – παρουσιάζουν έργα που προέρχονται από διαφορετικές αφετηρίες, προσεγγίσεις και τεχνικές. Ωστόσο, η κοινή συνισταμένη που ενώνει τα έργα τους είναι η πόλη της Αθήνας και το μικρό διαμέρισμα της πολυκατοικίας που στεγάζει την FokiaNou, το οποίο έχει γίνει το κοινό τους σπίτι. Ο χώρος αυτός είναι ανοιχτός στη δημιουργία, το μοίρασμα, τον διάλογο, τον πειραματισμό, τις ανταλλαγές και την επικοινωνία – όλα αυτά τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την καλλιτεχνική διαδικασία και την αλληλεπίδραση των καλλιτεχνών μεταξύ τους και με το κοινό.

Συμμετέχοντες: John Bicknell, Maria Bourbou, Mary Cox, Susan Daboll, Sarah Etttlinger, Dimitra Maltabe, Despoina Pantazi, Caroline Pradal, Geeta Roopnarine, Panagiotis Voulgaris, και Kiveli Zachariou

Επιμέλεια: Παναγιώτης Βούλγαρης και Mary Cox

Info:
Διάρκεια: 2 – 4 Μαΐου 2025
Εγκαίνια: Παρασκευή 2 Μαΐου 2025 στις 19.00
Ώρες λειτουργίας: Σάββατο 3 Μαΐου 2025, 19.00 – 22.00 και Κυριακή 4 Μαΐου 2025, 15.00 – 18.00