ΔΑΙΔΑΛΑ*
Η αφήγηση του μύθου, συνδέεται άρρηκτα με το θέμα της μνήμης. Ο λόφος Καστέλλι φέρει στο εσωτερικό του επάλληλα στρώματα μνήμης, που διατηρούν ζωντανή την ιστορική του συνέχεια και ενίοτε τεκμηριώνουν μυθολογικά στοιχεία. Με αφορμή τα πρόσφατα αρχαιολογικά ευρήματα στη Μινωική Κυδωνία, το έργο “Δαίδαλα” διερευνά τη μυθολογική ιδέα, ως την αποκάλυψη μιας μνήμης που πλάθεται στο παρόν και σχετίζεται με την έννοια του ιερού, του κρυφού, του ενδότερου μυστικού.

Δύο εικαστικές τέχνες, η φωτογραφία της Στεφανίας Ορφανίδου και η γλυπτική της Ναταλίας Μαντά, συναντώνται σε μια δαιδαλώδη εγκατάσταση και έρχονται σε διάλογο, ενσωματώνονται, αντιπαραβάλλονται, ρηγματώνονται και διασπώνται. Τα αντικείμενά της, θραύσματα από ανασκαφή και ανάκληση στα ενδότερα μιας ζωντανής μνήμης, ανασυνθέτονται και δημιουργούν μια αφήγηση, που ωστόσο δεν αποτελεί ανάμνηση. Το κρυφό στοιχείο εναλλάσσεται του φανερού, σε μια φαινομενικά ανοίκεια συνθήκη.

Στην έκθεση “Δαίδαλα“, οι καλλιτέχνες δημιουργούν τον χάρτη ενός νέου τοπίου προς εξερεύνηση, όπου η ανακάλυψη, η ανάγνωση και η συσχέτιση των ευρημάτων παραπέμπουν στο σκαλίδι και στην έρευνα που ακολουθεί μια αρχαιολογική ανασκαφή. Τα έργα, εν είδει ευρήματος, λειτουργούν ως τεκμήρια μιας νοητής σύνδεσης με μια άλλη εποχή, πραγματική ή και μυθολογική. Ο χώρος μετατρέπεται σε ένα λαβύρινθο, με διάσπαρτα τα κομμάτια ενός παζλ, τα οποία οι επισκέπτες καλούνται να ανακαλύψουν και να ανασυνθέσουν, συσχετίζοντάς τα με δικά τους προσωπικά βιώματα και εμπειρίες.

Παράλληλα με την εγκατάσταση, θα πραγματοποιηθεί από τον αφηγητή Georges Salameh και τις δύο παραπάνω εικαστικούς, ένα εργαστήριο για παιδιά, που θα τα εισάγει στην έννοια της μνήμης, της τεκμηρίωσης, του σύγχρονου καλλιτεχνικού έργου και της δημιουργικής αφήγησης.

[*] Τα δαίδαλα, στην αρχαία Ελλάδα, ήταν σύνθετα τεχνήματα από μέταλλο, ξύλο ή και ύφασμα που βασίζονταν στον τεμαχισμό των υλικών, στη συμπληρωματικότητα και στη συναρμογή τους. Ήταν έργα εικαστικά, που μιμούνταν την πραγματικότητα και σχετίζονταν με το φως, τη λάμψη και την ψευδαίσθηση, έργα προς θέαση, που έκρυβαν την εκλεπτυσμένη εργασία του τεχνίτη, τη λεπτομέρεια του σκαλίσματος ή της επικάλυψης ενός υλικού με ένα άλλο.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Η Στεφανία Ορφανίδου είναι εικαστικός φωτογράφος και αρχιτέκτονας. Στα έργα της, ένα προσωπικό βίωμα ή συμβάν, πραγματικό ή φαντασιακό, είναι η αφετηρία για τη συρραφή αποσπασμάτων και την κατασκευή αφηγήσεων, ενός νέου τόπου, όπου το άλογο, το έλλογο, το αλλόκοτο και το μυστικό δύνανται να συνυπάρξουν αρμονικά.

Η Ναταλία Μαντά είναι εικαστικός. Στο επίκεντρο της έρευνάς της βρίσκονται οι έννοιες της μνήμης, του χρόνου και του μύθου. Η κύρια πρόθεσή της είναι η δημιουργία ενός συμβολικού συνόλου, όπου η ύλη αντικαθιστά τον λόγο και δημιουργεί τη δική της αφήγηση. Μεταχειρίζεται διαφορετικά υλικά όπως μέταλλο, πηλό και φωτοευαίσθητα χημικά.

Ο Georges Salameh είναι εικαστικός και κινηματογραφιστής. Η δουλειά και η έρευνά του είναι μια ιδιότυπη εμπειρία της καθίζησης, τόσο με τη φυσική όσο και με τη μεταφυσική έννοια, μέσα από τη δημιουργική σύγκριση της πραγματικότητας, των γλωσσών και των αφηγήσεων. Υλικά του είναι τα αρχεία, η καταγραφή, οι ανακατασκευές, οι χειρονομίες, η περιπατητική εμπειρία και η αίσθηση της ακοής.

Γυαλί Τζαμί, Ακτή Κουντουριώτη, Χανιά
Εγκαίνια: 4 Νοεμβρίου 2021 / 18:00 – 22:00
Διάρκεια έκθεσης: 4 – 18 Νοεμβρίου 2021
Ωράριο λειτουργίας: Δευτέρα – Κυριακή 10:00-13:00 & 18:00-21:00
Εκπαιδευτικά εργαστήρια: 13, 14 Νοεμβρίου 2021

Η εικαστική εγκατάσταση γίνεται στο πλαίσιο των Ανοιχτών Πανιών 2021 με την υποστήριξη της ΚΕΠΠΕΔΗΧ ΚΑΜ και του Δήμου Χανίων. Είσοδος ελεύθερη.