Sophia Tolika
Sophia Tolika
Sophia Tolika
Sophia Tolika
Sophia Tolika
Sophia Tolika
Sophia Tolika
Sophia Tolika

Σοφία Τολίκα: “Mε ενδιαφέρει να θεσπίζω αυτό που φωτογραφίζω αξιοσημείωτο και όχι το αντίστροφο”

Νομίζω ότι αυτό που βλέπουμε σε κάθε εικόνα είναι ένας διάλογος (οπτικός) μεταξύ του εικονιζόμενου και του φωτογράφου. Το ζητούμενο στην καλλιτεχνική φωτογραφία είναι οι πολλές αναγνώσεις. Αν μια φωτογραφία σε προβληματίζει κάθε φορά που τη βλέπεις, έχει πετύχει τον σκοπό της. Αν είναι μονοσήμαντη και νομίζεις ότι την έχεις ξεκλειδώσει με τη μία, την ξεχνάς αμέσως.

Περισσότερα ›

Renée Revah: “Η φωτογραφία είναι ένα παράθυρο, με ένα γερτό παντζούρι που κάθε τόσο ανοίγει και κοιτάζω τον εαυτό μου”

Σαν μια διαδρομή από τη μοναξιά στη συντροφικότητα… Με αυτόν τον τρόπο βλέπω τη φωτογραφία κάτω από την επιφάνεια.

Περισσότερα ›
George Marazakis
George Marazakis
George Marazakis
George Marazakis
George Marazakis
George Marazakis
George Marazakis

Γιώργος Μαραζάκης: “Αν ο φωτογράφος έχει κάτι να πει, θα το πει με τις φωτογραφίες του”

Η φωτογραφία μου ακολουθεί τη ζωή μου, στο περιβάλλον μου, όπως αυτό μεταβάλλεται. Πάντα σέβομαι όποιον ασχολείται με οτιδήποτε έξω από τον κύκλο της παραγωγής και της κατανάλωσης, γιατί νομίζω πως αυτή θα είναι η νέα μεγάλη πολιτισμική αλλαγή. Το να ξοδεύεις χρόνο και ενέργεια για κάτι που πιθανότατα δεν θα σου αποφέρει οικονομικό όφελος, είναι από μόνο του μια εμφατική δήλωση.

Περισσότερα ›
Δημήτρης Μακρυγιαννάκης: “Μέσα από την τέχνη υπάρχει αιώνια ζωή”

Δημήτρης Μακρυγιαννάκης: “Μέσα από την τέχνη υπάρχει αιώνια ζωή”

Mε τον φακό ο φωτογράφος στοχεύει κάπου, ακριβώς όπως και με ένα όπλο. Και απλά φεύγει με το κλικ μία ειρηνική καλλιτεχνική σφαίρα, που δίνει ζωή, αντί να σκοτώνει. Μαθαίνουμε την αλήθεια του φωτογράφου μέσα από τη φωτογραφία. Αυτό έχει για μένα σημασία, να γνωρίσω κάποιον μέσα από τις φωτογραφίες του.

Περισσότερα ›

Άνια Βουλούδη: “Η δεύτερη ανάγνωση της εικόνας ποτέ δεν με ενδιέφερε”

Tραβάω γρήγορα και συνήθως ενώ είμαι σε κίνηση. Δε με νοιάζει τόσο η σύνθεση, πολλές φορές δεν θυμάμαι τι ακριβώς τράβηξα αφού έχω απομακρυνθεί. Η στιγμή δεν με ενδιαφέρει υποσυνείδητα, αλλά τελείως συνειδητά και ολόσωμα. Δεν μπορώ απλώς να την αφήσω να περάσει. Πάντα κάτι κάνω για αυτήν. Η μορφή του συνόλου αυτονόητα και ευτυχώς καθορίζεται από τα επιμέρους, αλλιώς δε θα μας συνάρπαζε τίποτα μικρό.

Περισσότερα ›

Βαγγέλης Τάτσης: “Πάντα το νόημα μιας φωτογραφίας βρίσκεται έξω από το κάδρο της”

Ο κάθε φωτογράφος δηλώνει μια ηθική στάση με τη ματιά του. Για μένα η φωτογραφία είναι ένα μέσο με το οποίο μπορώ να καταγράψω τα όρια εκείνα, που μπορεί μια κοινωνία να ζήσει χωρίς ανατροπή. Και τα όρια αυτά τα έχουμε ξεπεράσει εδώ και καιρό. Οι άνθρωποι που φωτογραφίζω έχουν πληγεί περισσότερο από ό, τι ο μέσος όρος στην Ελλάδα από την οικονομική, πολιτική, ακόμα και περιβαλλοντική κρίση. Και αυτό που φωτογραφίζω είναι ακριβώς αυτή την αντίφαση. Τους ανθρώπους που θα έπρεπε να έχουν εξεγερθεί λόγω της θέσης τους και της καθημερινότητας που βιώνουν και, όμως, επιλέγουν την ακινησία μέσα στον γνώριμο γι’ αυτούς χώρο, τη στασιμότητα μέσα στο οικείο περιβάλλον που αποσυντίθεται.

Περισσότερα ›

Αλέξανδρος Λαμπροβασίλης: “Η φωτογραφία επενδύει στην ψευδαίσθηση της στατικότητας, εξ ου και η γοητεία που ασκεί στη μνήμη”

Μια φωτογραφία συνιστά τεκμήριο δεδομένης στιγμής μέσα στον χρόνο υπό τη μορφή οπτικών πληροφοριών που περιγράφουν δράσεις/γεγονότα καθώς εκτυλίσσονται στο χώρο και που ενώ συμβαίνουν ταυτόχρονα αξιολογούνται και ιεραρχούνται ως οπτικές εντυπώσεις/πληροφορίες σύμβολα στη συνείδηση και την πρόθεση του/της φωτογράφου.

Περισσότερα ›
Alexei Siozov: “Οι φωτογραφίες μου είναι το documentation της ζωής μου και της δικής μου πραγματικότητας”

Alexei Siozov: “Οι φωτογραφίες μου είναι το documentation της ζωής μου και της δικής μου πραγματικότητας”

Κάθε φωτογράφος οφείλει να πορεύεται με ανοιχτό μυαλό, με όραμα, στοχεύοντας σε οτιδήποτε ικανοποιεί την περιέργεια του και ευφραίνει την καρδιά του.

Περισσότερα ›
Λίλη Ζουμπούλη: “Εντέλει, είμαστε οι ιστορίες που λέμε στους εαυτούς μας”

Λίλη Ζουμπούλη: “Εντέλει, είμαστε οι ιστορίες που λέμε στους εαυτούς μας”

Ο συμβολισμός ήταν πάντα μέρος της δουλειάς μου, συνδέεται αυτόματα με τον τρόπο σκέψης και αντίληψής μου, μου είναι αδύνατη η αποφυγή του. Όλες οι φωτογραφίες μου είναι αυτοβιογραφικές, δικές μου και των ανθρώπων που συναντώ στην διάρκεια της ζωής μου. Το συναίσθημα υπήρξε πάντα πυξίδα για μένα. Ακολουθώ πάντα το ένστικτό μου και τραβάω εικόνες σκηνοθετημένες ή μη, χωρίς πολλή σκέψη, αφήνομαι καθαρά στην ορμή του αισθήματός μου, κυρίως του υποσυνείδητου.

Περισσότερα ›

« Προηγούμενη σελίδαΕπόμενη σελίδα: »