Film noir Δύο αυθεντικές Γαλλικές λέξεις Γράφει ο Γιώργος Καζάζης Ο όρος ξεκίνησε όταν, ο γεννημένος στην Ιταλία, Γάλλος κριτικός κινηματογράφου Nino Frank χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τον όρο «μαύρη ταινία» το 1946 στο περιοδικό «L’ Ecran”. Εμφανίζεται δηλαδή αμέσως μετά το τέλος του Β΄ παγκοσμίου πολέμου και η κλασσική του […]
Περισσότερα ›
Μια τελείως διαφορετική προσέγγιση θα προσπαθήσουμε να τολμήσουμε τούτη τη φορά. Με αφορμή τις ημέρες των Χριστουγέννων θα κάνουμε μια ανάλαφρη και γιορτινή αναδρομή σε κάποιες ταινίες που με τον τρόπο τους έχουν συνδυαστεί με τις ημέρες των Χριστουγέννων.
Περισσότερα ›
Σχήματα, γεωμετρία, χιούμορ πρωτότυπο και πολύ διαφορετικό από αυτό που κυριαρχούσε μέχρι τότε. Αναφερόμαστς στην μεταπολεμική περίοδο της Ευρώπης και στην εμφάνιση του Ζακ Τατί στον Γαλλικό Κινηματογράφο και πιο συγκεκριμένα στον τομέα της κωμωδίας.
Περισσότερα ›
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 και την εποχή της Νέου Κύματος της Γαλλίας (NouvelleVague) θα κάνει την εμφάνιση του ένας κινηματογραφικός “λογοτέχνης”, ο Ερίκ Ρομέρ. Ένας παραγωγικός σκηνοθέτης που θα συνδυάσει μέρος του έργου του με μια εποχή του χρόνου που σε αρκετό κόσμο και ιδίως στα μικρά παιδιά είναι η αγαπημένη τους: Το καλοκαίρι.
Περισσότερα ›
Μια γεύση από καλό σπάνιο κόκκινο κρασί που είχε ξεχαστεί στο κελάρι κάποιου πύργου της βόρειας Ευρώπης μοιάζει ο κινηματογράφος του Φινλανδού σκηνοθέτη Άκι Καουρισμάκι.
Περισσότερα ›
Γράφει ο Χρήστος Μαρκαντώνης* Όταν σκεφτόμαστε για τον κινηματογράφο της Σουηδίας αναπόφευκτα το μυαλό μας πάει στον μεγάλο Σουηδό Δάσκαλο Ίνγκμαρ Μπέρκμαν. Βέβαια ο σουηδικός Κινηματογράφος παρουσιάζει και άλλους αξιόλογους σκηνοθέτες. Ένας που ξεχωρίζει και αξίζει να σταθούμε ώστε να ανακαλύψουμε τον κόσμο του, ακούει στο όνομα Ρόι Άντερσον. Το […]
Περισσότερα ›
Όσοι συνεχίζουμε να κάνουμε κινηματογράφο είναι, επειδή δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Δεν είναι πια επάγγελμα αλλά τρόπος αναπνοής… Θ. Αγγελόπουλος
Περισσότερα ›
Η θεματική των ταινιών του και οι προβληματισμοί που καταπιάνεται έχουν να κάνουν με τον έρωτα, τις σχέσεις των ανθρώπων όπως οι αξίες της φιλίας και της αλληλεγγύης αλλά και την επικοινωνία μεταξύ τους. Στο κέντρο του σύμπαντος στον κινηματογραφικό κόσμο του, βρίσκεται ο Άνθρωπος.
Περισσότερα ›
Ο Κινηματογράφος και οι εικόνες του Vittorio De Sica Γράφει ο Χρήστος Μαρκαντώνης* Βρισκόμαστε στην Ιταλία μετά τη λήξη του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Μια Ιταλία πληγωμένη και κατεστραμμένη από την άνοδο και την πτώση του φασισμού καθώς και την τραυματική εμπειρία που της προκάλεσε ο πόλεμος. Μέσα σε ένα περιβάλλον […]
Περισσότερα ›
Μια ταινία δεν είναι ποτέ πραγματικά καλή, εκτός αν η κάμερα είναι το μάτι στο κεφάλι ενός ποιητή – Orson Welles
Περισσότερα ›